بیاعتباری رأی فرضی گذشتگان برای تعیین مقدرات نسل حاضر
… آن جمعیتی که آنجا بودهاند یک کسی را وکیل کرده، فرض کنید وکیل، وکیلِ من که نبوده پدر من! شما همهتان آن زمان هیچ یادتان نیست؛ هیچ کدام، هیچ کدامتان رایْ آن وقت نداشتید، نبودید تا رای بدهید؛ هیچ کدام شما آن وقت نبودید، ما هم که بودیم که رای نداشتیم، نداریم؛ خوب، رای که به او ندادند. حالا ما فرض میکنیم که آن جمعیت رای دادند به او؛ الآن که ما میخواهیم زندگی بکنیم مقدرات مملکتمان را تحت نظر یک کسی قرار بدهیم، یک کسی بخواهد دخالت در امور مملکتی ما بکند بدون اینکه ما اصلًا اطلاعی داشته باشیم و بدون اینکه اختیاری داشته باشیم، ایشان باید هر کاری دلش میخواهد بکند؟
تعیین تکلیف کشور به دست ملت پس از رفتن شاه
… یعنی قیامی که از مردم صادر شده، این قیام را بشکنند. حرفهای شاه هم حرفهایی است که دیگر ملت از او نمیپذیرند. این مطالبی که حالا گفته و تعهدی که داده است، آغاز سلطنتش هم این تعهد را داد و قسم خورد؛ تعهد را داد و خلاف کرد. اکنون دیگر این تعهدات اثری ندارد. ایشان بدون اینکه خودشان را خیلی زحمت دهند، باید بروند تا ملت خودش تکلیف کشور را تعیین کند.[1].
تحمیلناپذیری شاهی که ملت او را نمیخواهد
… این کلمه را نشنیدند، خوب ما از قولمان برمیگردیم، میرویم سراغ زندگیمان. اگر نشنیدند که ما نمیخواهیم این را، «مرگ بر شاه»؛ از بچه این قَدَریِ تازه زبان باز کرده این را میگوید تا آن پیرمردی که حالا دیگر یواش یواش باید حرف بزند، مثل من. خوب، همه نمیخواهند. وقتی یک ملتی یک چیزی را نخواست، خوب شاه برای ملت است، وقتی ملت نمیخواهد او را، که نمیشود که به زور آورد او را. آوردند به زور اما فایده ندارد.
خواست ملت ایران برای تعیین سرنوشت خود
- امروز ملت ایران است که میخواهد، سرنوشت خود را تعیین کند و این ملت، دولت نظامی را تحمل نمیکند. گذشته از اینکه تا کنون هم حکومت شاه در محتوا چیزی جز حکومت ارتش و نظامیان نبوده است.
نفی لزوم توجه ملت ایران به پسند دولتهای غربی
- امروز در جهان آن چیزی که مقصود ما از جمهوری اسلامی است دیده نمیشود. هیچ یک از خصوصیات اصولی جمهوری اسلامی در حکومت عربستان سعودی دیده نمیشود. آیا مگر ملت ایران برای تعیین سرنوشت خویش باید ببیند که دولتهای غربی چه چیزی را میپسندند؟ مگر سایر دولتها در تعیین خط مشی سیاسی خودشان و یا تعیین نوع حکومتشان به آرای ملت ایران مراجعه میکنند؟ در جمهوری اسلامی، زمامداران مردم نمیتوانند با سوء استفاده از مقام، ثروتاندوزی کنند و یا در زندگی روزانه امتیازی برای خود قائل شوند. باید ضوابط اسلامی را در جامعه و در همه سطوح به دقت رعایت کنند و حتی پاسدار آن باشند. دقیقاً باید به آرای عمومی در همه جا، …
کنار رفتن حاکمان در صورت به دست گرفتن سرنوشت به دست ملت
شماها میدانید اگر ملت سرنوشت خود را در دست بگیرد، وضع شماها این نحو نیست و باید تا آخر کنار بروید. و اگر ده روز آزادی به گویندگان و نویسندگان بدهید، جرایم شما برملا خواهد شد؛ قدرت آزادی دادن ندارید «و الخائن خائف».[2] سلب آزادی مطبوعات و دیکته کردن سازمان به اصطلاح امنیت، سند عقب افتادگی است. هر چندی جشن گرفتن برای اموری که در کشورهای دیگر اسمی از آن نیست …
تعیین حاکم به دست خود ملت
… به امریکاییها میگوییم، به شوروی میگوییم، به اینهایی که او، گازش را میبرد و او، نفتش را میبرد، میگوییم که ما میخواهیم شما نبرید، ما میخواهیم اینها برای خودمان باشد، ما میخواهیم که این سلسله پهلوی که به شما دارد خدمت میکند و به ما خیانت؛ این نباشد. یک کسی خودمان تعیین میکنیم باشد. اینها همیشه خلافش را به روزنامههایشان میگویند بنویسند. ان شاء الله همهتان موفق باشید؛ همهتان موید باشید؛ خدمتگزار باشید ان شاء الله.