محرومیت زن غربی از حق مالکیت بر مال خود تا اوایل قرن بیستم
… اینقدر مورد تحقیر قرار دادند. شما ببینید در اروپا و در کشورهاى غربى تا اندکى پیش، زنها حقوق مالى مستقلّى نداشتند. من یک وقتى بدقّت آمار آن را استخراج کردم و در یک صحبتى ــ ظاهراً در نماز جمعه بود ــ سه چهار سال پیش از این گفتم.[8] مال اوایل قرن بیستم است؛ در انگلستان مثلاً تا سال فرضاً ۱۹۱۸، آن یکى تا ۱۹۲۵، آن یکى تا ۱۹۰۴،[9] زن غربى با همهى آن ادّعاها، با آن کشف حجاب عجیب و غریبى که همواره در آنجا روزبهروز هم بیشتر شده و اختلاطِ جنسىِ بىنهایت و بىمهار ــ که خیال میکنند این احترام کردن به زن است، ارزش دادن به زن است ــ علىرغم همهى اینها، زن حق نداشته از ثروتى که متعلّق به خودش است، آزادانه استفاده کند؛ مالک مال خودش نبوده در مقابل شوهر. یعنى زنى که ازدواج میکرد، ثروتش و دارایىاش و ملکش متعلّق به شوهر بود؛ حق نداشت نسبت به آن، خودش تصرّفى بکند؛ تا بتدریج حقّ مالکیّت و حقّ کار و مانند اینها در طول زمان ــ تا اوایل این قرن بیستم ــ به زنها داده شده. یعنى این مسئلهاى را که جزو اوّلىترین حقوق بشرى است از زن دریغ داشتند، امّا فشار را و تکیهى بیشتر را گذاشتند روى آن مسئلهاى که درست نقطهى مقابل مسائل …