تکلیف همگان به حفظ نهضت در هر جا که وجودشان مفید است
یک مسئلهای است که تکلیف الهی است برای همه ما؛ هر فردی که میبیند وجودش در یک جایی مفید است و میتواند خدمت بکند. این یک تکلیف است [که] امروز باید همه عمل کنند. باید همه ما به این تکلیف عمل بکنیم. ما همهمان موظفیم، مکلفیم، که الآن این نهضت را حفظ کنیم، در هر جا که شما وجودتان مفید است. حالا آقایان میگویند آنجا مفید است و تقاضا دارند، جنابعالی هم تشریف میبرید. و امیدوارم که موفق بشوید و با توفیق انجام وظیفه خودتان را- که همان وظیفه الهی است- بکنید. و من دعاگوی همهتان و خدمتگزار به همه هستم. خداوند همهتان را حفظ کند.
وظیفهٔ همگانی پاسداری، با قوت جوانان یا با گفتار
… الله علیه- است به آخر برسانید و برسانیم و همه با هم این منزل را طی بکنیم. و ان شاء الله وکلایی که اشخاصی که اهل خبره هستند، خوب تعیین بشوند؛ و قانون را خوب، به طوری که با اسلام موافق باشد و با مصلحت مسلمین موافق باشد، بررسی بکنند و ان شاء الله تصویب بشود. اساس مملکت که عبارت از قانونش است درست بشود و در این مدت که این قانون باید تصویب بشود و بعدش رئیس جمهور تعیین بشود و مجلس شورا تعیین بشود، از موارد حساسی است که پاسداریش با شما آقایان است. همه باید پاسداری بکنیم؛ لکن یک پاسداری است که از قوّه جوان برمیآید؛ یک پاسداری است که از ماها، که با صحبت باید [باشد]. من از خدا میخواهم که شماها ان شاء الله همان طوری که اسمتان پاسدار است و در این زیّ شرافتمندانه وارد هستید، پاسداران امام زمان سلام الله علیه- باشید و خدای تبارک و تعالی شما را حفظ کند و سعادتمند کند؛ قدرت و قوّت بدهد، و همه در همین راهی که نهضت باشد، در این …
دشوارتر بودن حفظ پیروزی و نهضت از اصل آن
دوستان عزیز، امروز همه چیز ما در معرض خطر است؛ خطر از جانب دوستان نادان تفرقه افکن، و با نقشه حساب شده از ناحیه دشمنان توطئهگر. بیدار شوید که حفظ پیروزی و نهضت بسیار مشکلتر از اصل آن است. از خداوند متعال، عزت اسلام و مسلمین را خواهانم.
دشواری حفظ پیروزی و عبرت از فاتحانی که پیروزی خود را از دست دادند
ما تکلیف داریم راجع به آنچه گذشت؛ و- بحمد الله- خوب گذشت. چه چیز اسباب شد که این ملت این راه را رفت و پیروز شد؟ و چه باید کرد که این پیروزی ادامه پیدا کند؟ چه بسا یک لشکری، یک جمعیتی، پیروز بشوند به یک جمعیت یا ملت دیگر، و خوب هم از عهده برآیند لکن نتوانند حفظ کنند پیروزی خودشان را. بسیاری از این کشور گشاها بودهاند که زدهاند و جلو رفتهاند و فتح کردهاند؛ لکن نتوانستند حفظ کنند. وقتی که به یک حدی رسیدند، یک جهاتی پیش آمد که نتوانستند حفظ کنند، شکست خوردند. این باید عبرت بشود برای کسانی که در یک میدان پیروز شدند و باز تتمه دارند؛ نرسیدهاند به مقصد. در همین جنگهای عمومی که شده است، یک وقت یک سرداری با فشار و زور و با لشکر خیلی جَرّار[1] جاهایی را گرفت و پیش رفت، مثل هیتلر پیش رفت، فرانسه را گرفت و حمله کرد به …
نگرانی از سرنوشت پیروزی به سبب توطئهها و تفرقهها
… شناخته شده است. اما جمهوری اسلامی که فقط ما رای به آن دادیم؛ اما مجلس نداریم و رئیس جمهور نداریم و قانون اساسی نداریم، اینها را باید درست کنیم، پس ما بین راهیم؛ مثل یک لشکر فاتح میماند که زده و رفته و یک جایی را گرفته است لکن معلوم نیست که بتواند حفظش بکند. ما الآن با این توطئهها که هست و با این تفرّقها که موجود شده است و با این کارها که انجام میگیرد، بعد از پیروزی معلوم نیست سرنوشتمان چه خواهد شد؛ نگرانی داریم. تکلیف ما امروز چه هست؟ ما اگر بخواهیم پیروزیمان که تا اینجا رسیده به آخر برسد، چه بکنیم که حفظ بشود این پیروزی، و مثل قضیه هیتلر نشود که محتاج بشود به خودکشی!
لزوم شناختن و نگه داشتن عامل پیروزی برای حفظ آن
ما باید بفهمیم چرا پیروز شدیم، این چرا را اگر فهمیدیم آن وقت باید کوشش کنیم که همان چیزی که ما را پیروز کرده حفظش کنیم، اگر حفظش نکنیم؛ همان است که یک لشکر فاتحی آمده و نتوانسته بعدش حفظ کند. اکثر فتحهایی که شده است نتوانستند حفظ کنند، بعد رفتند و رها کردند، حتی نادرشاه هم که رفت هندوستان را گرفت، آنجا دید نمیتواند حفظ کند، یک قراردادی کرد و برگشت.
دشوارتر بودن حفظ پیروزی از اصل آن به سبب سستی پس از فتح
حفظ یک نظامی، حفظ یک پیروزی، از اصلِ یک پیروزی مشکلتر است و نکتهاش هم این است: در آن وقتی که یک جمعیتی دارند حمله میکنند برای گرفتن یک قلعهای، همه توجهشان به گرفتن قلعه است، هیچ توجه دیگری ندارند، هیچ یک فکرش این نیست که ما امشب وقتی شب شد شام چه داریم، ناهار چه داریم، بچهمان کسالت دارد، هیچ در فکر نیستند، تمام قوای هر فرد دنبال این است که این فتح را بکند؛ این قلعه را بگیرد. و یک گروهی که با هم مجتمع شدند، همه یکصدا و قوای مختلفه جمع شده است و به حال حمله است، همه قوا مجتمع شده است و همه هم نظرشان یک چیز است و آن این است که این قلعه را باید ما فتح بکنیم، تا وقتی رسیدند و فتح کردند و آن وقتی که در داخل قلعه بودند و نشستند و دیدند الحمد لِلّه فتح کردیم، سستیها شروع میکند پیدا شدن، خستگیها، سستیها، اختلافها در داخل همان قلعه ممکن است که هم سستی برای این افرادی که آن وقت با این قدرت پیش رفتند پیش بیاید و قدرت خودشان را از دست بدهند و هم تا حالا همه متّحد الکلمه برای این فتح و پیروزی بودند، حالا که خودشان را پیروز میبینند، میافتند به گلههایی که از هم دارند؛ اشکالاتی که برایشان هست: زندگیمان چه جوری هست، بچههایمان چه طوری شد. مناقشاتی که بعضی با بعضی دارند؛ اغراضی که دارند.
لزوم حفظ دو رمز پیروزی برای به پایان رساندن آن
… هم نباشد در کارهایتان. این اسباب این شد که یک جمعیت کمی با نداشتن هیچ سازوبرگ جنگی، مشتی داشتند و ایمانی داشتند، غلبه کردند بر جمعیتهای بزرگ و با اشخاصی که منافعشان در خطر بود، منافع حیاتشان در خطر بود و پشتیبان او بودند. هیچ کس نتوانست این را نگهش دارد. ما تا اینجا آمدهایم، پس ما یک فاتحی هستیم که در نیمه راهیم، از اینجا به بعد چه بکنیم که این فتح را به آخر برسانیم، حفظ کنیم این فتح را، این پیروزی را حفظ کنیم؟ مثل هیتلر نشویم که بین راه بَرَش گرداندند، تو دهنش زدند بَرَش گرداندند و محتاج به خودکشی شد! آنچه که باید بکنیم این است که همین رمز را، همین دو تا کلمه را، حفظ کنیم: یکی جدا نشویم از هم.
پرهیز از ثناخوانی پیروزی که سستی میآورد و لزوم سخن از پیشروی
باید چه کرد؟ نباید امروز ما هی فریاد کنیم که ما چنین کردیم؛ ما امروز باید فریاد کنیم که باید این کار را بکنیم. نباید یک لشکر فاتح هی بنشیند از فتحش بگوید. این ثناخوانی از فتح، اسباب این میشود که دلگرم میشوند که الحمد لِلّه دیگر گذشت، سستی پیدا میشود. باید از آن طرف صحبت کنیم که ما باید جلو برویم. همان فریادهای الله اکبری که کردید و با قدرت الهی پیش بردید این پیشبرد عظیم را، همین را باید حفظش بکنید.
برنامهٔ کوتاهمدت ملت: کوشش برای محفوظ ماندن انقلاب و نهضت
همان طور که دولتها گاهی برنامه طویل المدت و برنامه قصیر المدت دارند، الآن ملت ما باید یک برنامه طویل المدت و یک برنامه عاجلِ قلیل المدت داشته باشند. برنامه قلیل المدت این است که این انقلاب را و این نهضت را کوشش کنند که محفوظ باشد. این انقلاب اگر محفوظ نباشد و اگر خدای نخواسته نهضت ما نتواند با وحدت کلمه به پیش برود، همین اشکالاتی که شما اشاره کردید ممکن است که پیش بیاید؛ و دستهایی که در کار است برای اینکه نگذارند این نهضت به ثمر برسد- این ریشههای گندیده- کم کم با هم اجتماع کنند، پیدا …
تکلیف شرعی مسلمانان به حفظ نهضتی که برای خدا بود
… قیامتان برای خدا باشد. این موعظهای است که خدای تبارک و تعالی به وسیله وحی برای ملت ما فرستاده و فرموده همین یک موعظه را من دارم. توی این موعظه همه چیز هست. اگر ملت قیام بکند و قیام برای خدا باشد، این ملت پیروز است. الآن ما باید به این دستور الهی رفتار کنیم. این نهضتی که تا اینجا رساندید و- بحمد الله- قیام را کردید، و تا حالا هم آن طوری که من میفهمم «للَّه» بود، یعنی همهمان اسلام را خواستیم، این مطلب را ما باید نگهش داریم. یعنی این یک مسالهای است الهی- مکلفیم ما- مایی که مسلمان هستیم، تابع دستورات خدا هستیم، مکلفیم که این نهضت را که برای خدا بود، حفظش کنیم.
وظیفهٔ دانشجویان و همهٔ طبقات در حفظ شور نهضت تا استقرار حکومت
… یکوقت میروند پیش کشاورزها اخلال میکنند، یکوقت میآیند توی مدرسهها اخلال میکنند، باید همه چشمهایمان را باز کنیم و نگذاریم اینها اخلال بکنند. اگر اخلال اینها به نفع خودشان به ثمر برسد، ما دیگر آن دوره استقراری را نخواهیم دید؛ ما برمیگردیم سراغ اول. الآن وظیفه همه ما، شما دانشجوهای محترم و سایر طبقات، این است که خودتان و هر کس دستتان به او میرسد و هر کس حرفتان به او میرسد، وادار کنید که این نهضت را این طوری که تا حالا آمده نگهش دارند. یعنی همین، به همین گرمی که هست، به همین شور و شعفی که رفتند پای صندوقها و رای دادند برای جمهوری اسلامی، این محفوظ بماند؛ که بعد رایتان را به مجلس موسسان و به مجلس شورا هم بدهید، و استقرار پیدا کند حکومت. این اخلالها حالا باید جلویش گرفته بشود. الآن وقت این است که ما جلو اخلالها را بگیریم. بعد از اینکه مستقر شد حکومت، آن وقت این نیازهایی که همه دارند، ما هم داریم، همه دارند، این نیازها بعد باید البته همه درست بشود؛ ما هم میدانیم الآن نابسامانی زیاد است. یعنی …
لزوم همدستی همه برای خاموش نشدن نهضت الهی
… کشاورزی نداریم. الآن کارخانهها، الآن اینها ریختهاند توی کارخانهها، نمیگذارند کار بشود. از قراری که شنیدم، خود کارمندانی که در آنجاها هستند، و کارگرهایی که آنجا هستند کم کار میکنند یا کار نمیکنند؛ همچون چیزها. این چیزها برای این است که اینها نمیگذارند. ما الآن باید همهمان دست به هم بدهیم و نگذاریم این نهضتی که نهضت الهی بود، برای خدا بود، برای اسلام بود، نگذاریم این خاموش بشود؛ این را نگهش داریم، تا اینکه این مسائل حل بشود. آن وقت میآییم سراغ این مسائل دومی، که در درجه دوم است این مسائل.
لزوم حفظ رمز پیروزی و شور نهضت برای تحقق اسلام
… حساب مادیگری، نمیشد صحیح باشد که ملتی که هیچ نداشت و دستْ تهی بود، در مقابل این قدرتهای بزرگ، که پشت سرش قدرت امریکا و قدرت روسیه و قدرت انگلستان همیشه بود و پشتیبانی میکردند [بایستد]. مع ذلک همین ملتی که هیچ نداشت جلو رفت و با قدرت ایمان، این سد را شکست. این رمز باید محفوظ بماند. اگر چنانچه بخواهید که نهضت شما به آخر برسد، و آن طوری که خواست خدای تبارک و تعالی است، اسلام تحقق پیدا بکند، این نهضت را باید حفظ کرد؛ با همین شور و شعفی که هست.
تکلیف همه بهعنوان پاسدار و سرباز اسلام به پیشبرد نهضت در برابر مفسدان
بنا بر این ما الآن تکلیف همهمان این است که همهمان پاسدار اسلام هستیم، همه سرباز اسلام هستیم، و همه باید در این زمانی که قشرهای مختلفی در بین مردم افتادهاند و مفسده میکنند و میخواهند نهضت ما را متوقف کنند یا به عقب برگردانند، همه ما تکلیف داریم که جدیت کنیم که این نهضت جلو برود، و ان شاء الله اسلام به آن طوری که باید، پیاده بشود، و همه نواقص به واسطه اسلام از بین برود.
دشوارتر بودن نگه داشتن کشور از گرفتن آن
… با یک ملتی که همه یکپارچه هستند نمیتوانند بمانند. گرفتن یک جایی یک طور، ماندنِ در آنجا یک طور دیگر است؛ وضعش جور دیگر است. بخواهند برای هر آدمی یک مامور بگذارند؛ اینکه معقول نیست. در هر شهری یک عده میگذارند، بعد از چندی، همین مردم آن عده را از بین میبرند. کشورگیری غیر کشور نگه داشتن است. اینها عاقلاند اولًا که نمیشود دیگر در دنیا با اعمال زور، آن طوری اصلًا معقول نیست دیگر. ثانیاً قُوای ابَرقدرت [ها] همه مقابل هم ایستادند. این مواظب اوست، آن هم مواظب این است؛ این یک قدم اگر جلو برود، آن هم میگوید من هم میخواهم جلو بیایم. از این جهت، …
اگر رمز پیروزی حفظ نشود، کشور در نیمهٔ راه بازگردانده میشود
… که ما رسیدهایم به اینجا، الآن آنهایی که این معنا را لمس کردند که این وحدت کلمه و وحدت مقصد، همه با هم و همه با هم اسلام، این پیروز کرده ما را، میخواهند این را از ما بگیرند، همه با هم را بگیرند؛ اسلامش را هم بگیرند. این دو تا کلمهای که اساس پیروزی شما بود. الآن شیاطین در صددند که از شما این رمز را بگیرند و اگر این رمز را حفظش نکنید و شیاطین خدای نخواسته غلبه کنند بر شما و رمز را بگیرند، مملکت ما میشود مثل همان قضیه هیتلر، در نیمه راه برش میگردانند، میزنند توی دهنش بیرونش میکنند! ما باید این را حفظش کنیم.
تکلیف همهٔ قشرهای ملت به حفظ پیروزی در نیمهٔ راه
… مثل همان فاتحی که قلعه را فتح کرده و لشکرش رو به سستی و رو به افتراق گذاشته است و اهالی قلعهای که شکست خورده بودند رو به اجتماع و روی دستهبندی ... یکی بشوند، نتیجهاش این میشود که بعد از چندی این گروه فاتح، شکست خورده میشوند و از قلعه بیرونشان میکنند. اگر ما این رمز را حفظ نکنیم- «ما» مقصودم همه ایران است، همه مملکت، طبقه روحانی، طبقه دانشگاهی، پاسداران، بازاری، کارمند، کارگر، دهقان، همه مکلّفیم- اگر ما نگه نداریم این پیروزی که برای ما پیدا شده و این فتح عظیمی که برای شما پیدا شده است، اگر حفظش نکنیم، در حالی که بین راه هستیم، آنها دارند با هم مجتمع میشوند؛ ما داریم گروه گروه میشویم الآن بسیاری از این منحرفینْ زیرزمینی با هم مجتمع دارند میشوند؛ با هم پیوند میکنند. اضافه کنید که دستهایی هم از خارج هست، که آن دستها و کمکهای خارجی هم این مطلب را به آن دامنمیزنند، کمک میکند. از مرزها الآن باز اشخاص وارد …
سنگینی مسئولیت همه در نیمهٔ راه و بیم تکرار سرنوشت هیتلر
… نکن، این کار صحیح نیست، تحت تاثیر واقع میشود. اگر یک معمّم، یک صورت معمّم، یک کار خلاف کرد، از اطراف، معمّمین هجوم به آن آوردند که چرا این کار را میکنی؟ نمیکند دیگر. اگر من یک خلافی کردم همهتان هجوم آورید که چرا این کار را میکنی؟ من سر جایم مینشینم. همهتان مسئولید، همهمان مسئولیم. امروز مسئولیت، بزرگ است برای ما، ما نصف راه هستیم و من خوف این را دارم که قضیه ما قضیه هیتلر بشود.
لزوم حفظ نهضت در میانهٔ راه پیش از رسیدن به مقصد
مسائل زیاد است؛ لکن مهم، الآن که ما در بین راه هستیم و به مقصد نرسیدیم، فقط موانع را رفع کردهایم و الّا مقصد ما بالاتر از این معانی است، مهم این است که نهضت محفوظ باشد. این نهضتی که این قدرت را داشت که یک همچو قدرت شیطانی را در هم شکست و محمد رضا در عین حال که خودش یک قدرت عظیم بود، دنبال او هم همه قدرتها، همه قدرتهایی که در عالم بودند، با او موافق بودند و با ما مخالف، مع ذلک این نهضت چون یک نهضت الهی بود، نه یک نهضت …
خوف بازگشت ستم پنجاهساله در صورت علاج نکردن این درد
… مانده است و مشغول مفسده هستند. در کارخانهها میروند نمیگذارند کارخانهها به کار بیفتد. در صحراها و بیابانها و کشاورزی میروند نمیگذارند کشاورزی به راه بیفتد. بین رعایا اختلاف میاندازند. در هر جا به یک صورتی اینها دارند اختلاف میاندازند. این درد است. اگر این درد خدای نخواسته علاج نشود، من خوف این را دارم که همان مسائلی که ما پنجاه و چند سال به آن مبتلا بودیم، و همه شما تلخی آن را چشیدید، به صورت بدتری باز برگردد، به صورتی غیر صورت شاهنشاهی؛ یک صورت دیگری. یا اگر بتوانند با همان صورت. من خوف این را دارم که اگر ما علاج این مصیبت را، این درد را نکنیم، همان مسائل برگردد. دوباره همان سازمان امنیت و همان مامورین دولت و همان بساط، که امکان نداشت برای ما یک همچو روزی با هم بنشینیم صحبت کنیم. اگر رژیم سابق بود، حالا شما همه توی حبس بودید. از دم این در که آمده بودید، همه را گرفته بودند و بعد هم ریخته بودند ما را برده بودند. به …
حساستر بودن وضع پس از پیروزی از دوران مبارزه به سبب سستی و توجه به احتیاجات
… ایجاد بکنند و موجب تشتت و اختلاف بشوند، کاری از اینها نمیآید. و اگر- خدای نخواسته- نظر سوء دارند، حساب شده آمدهاند برای اینکه ایجاد اختلاف بکنند؛ باید ما بیدار باشیم و توجه داشته باشیم به اینکه نگذاریم اینها کارشان به ثمر برسد؛ و این امر مهمی است الآن. یعنی ما الآن در یک وضع حساسی هستیم که از آن وقت که داشتیم حمله میکردیم برای شکستن این سد، حالا بدتر است؛ حساستر است. آن وقت همه یک وجهه داشتند و داشتند میرفتند؛ آن وقتی که انسان به یک نقطهای رسید، به اینکه عقیدهاش این شد که پیروز شدند، ... [بتدریج] هم سستی پیدا میشود، و هم توجه به احتیاجات.
پیروزی ملت تا زمانی که نهضت را حفظ کند
… نه شرقی، نه غربی، جمهوری اسلامی، آزادی، استقلال، جمهوری اسلامی. این یک مسئلهای نبود که بشود یک نفر آدم، ده نفر آدم، صد نفر آدم، کار را انجام بدهند. یک مساله بود الهی و انجام گرفت. به طوری که تمام قشرهای ملت با هم یکصدا شدند. با آن یک صدا هم پیش بردند. و ما مادامی که این نهضت را نگهش داریم، حفظش کنیم پیروز هستیم. و ما امیدواریم که حفظ بشود.