رفتن به محتوای اصلی

حضرت سلیمان (ع)شخص

مقایسهٔ دیدگاه رهبران
توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

پیامبر و فرمانروای بنی‌اسرائیل در قرآن.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:سخنرانی در جمع هیات دولت و نمایندگان مجلس (حب نفس- دلگرم نمودن مردم)— ۱۳۵۹/۱۱/۰۴

سیر زمانی

از ۱۳۵۹ تا ۱۳۶۳
۱۳۵۹۱۳۶۳

فقط سال ۱۳۵۹همهٔ سال‌ها

سلطنت بر همه‌چیز بدون دل‌بستگی به آن

… خداست. تعلق به این عالم طبیعت، تعلق به این دنیا، این اسباب این می‌شود که انسان را مُنْحَط می‌کند. ممکن است یک کسی به یک تسبیحی آن قدر تعلق داشته باشد که یک کس دیگری به یک سلطنت این تعلق را نداشته باشد. این اوّلی بیشتر به دنیا چسبیده است و آن دومی کمتر. سلیمان بن داود هم سلطان بود، سلطانی که بر همه چیز حکم می‌کرد. لکن آن سلطنت یک سلطنتی نبود که دل سلطان را، دل سلیمان بن داود را به خودش جذب کند رسول اکرم هم رئیس یک ملت بود و فرمانفرمای ملت بود، لکن این فرمانفرمایی این طور نبود که او را جذب کند به خودش. فرمانفرمایی در تحت سیطره او بود، نه او در تحت سیطره فرمانفرمایی. اگر انسان سیطره پیدا بکند به حسب نفس بر خودش و بر همه چیز، این اهل دنیا دیگر نیست و لو اینکه همه دنیا هم داشته باشد، مثل حضرت سلیمان و امثال او. و اگر این سیطره نباشد و انسان در این غفلت که ما …