تبیین و افشای حقایق عاشورا در دوران اسارت و زنده ماندن آن
… برد. درست است که خداى متعال شهدا را در همین دنیا هم زنده نگه میدارد و شهید بهطور قهرى در تاریخ و در یاد مردم ماندگار است، امّا ابزار طبیعیاى که خداى متعال قرار داده است براى این کار، مثل همهی کارها، همین چیزى است که در اختیار ما است، در ارادهی ما است؛ ما هستیم که با تصمیم درست و بهجا میتوانیم یاد شهدا را و خاطرهی شهادت را و فلسفهی شهادت را احیا کنیم و زنده نگه داریم.اگر زینب کبرىٰ (سلام الله علیها) و امام سجّاد (صلوات الله علیه) در طول روزهاى اسارت -چه در همان عصر عاشورا در کربلا؛ و چه در روزهاى بعد، در کوفه، در راه شام و کوفه، در خودِ شام- بعد در آمدن به کربلا و زیارت، بعد در رفتن به مدینه، و بعد در طول سالهاى متمادى که این بزرگواران زنده ماندند مجاهدت نکرده بودند، نگفته بودند، تبیین نکرده بودند، حقایق را افشا نکرده بودند، حقیقت فلسفهی عاشورا را و هدف حسینبنعلى را و ظلم دشمن را بیان نکرده بودند، واقعهی عاشورا تا امروز جوشان و زنده و مشتعل باقى نمیماند.
دشواری مجاهدت تبلیغی زینب و امام سجاد همپای جهاد امام حسین
… مگر ممکن بود قضیّهی عاشورا که در یک گوشهاى از دنیاى اسلام و در یک بیابانى اتّفاق افتاده، با این عظمت، با این تپش و نشاط باقى بماند؟ یقیناً از بین میرفت. آنچه این یاد را زنده کرد، تلاش بازماندگان حسینبنعلى (علیه السّلام) بود؛ صاحبان پرچم و صاحبان قضیّه. به همان اندازه که مجاهدت حسینبنعلى (علیه السّلام) سخت بود و برخورد داشت با موانع، به همان اندازه مجاهدت زینب (علیها السّلام) و مجاهدت امام سجّاد (علیه السّلام) و بقیّهی بزرگواران دشوار بود. البتّه صحنه، صحنهی نظامى نبود؛ صحنهی تبلیغى بود، صحنهی فرهنگى بود. ما باید به این نکتهها توجّه کنیم. درسى که اربعین به ما میدهد این است: یاد حقیقت را و خاطرهی شهادت را باید در مقابل طوفان تبلیغات دشمن زنده نگه داشت.
قرار داشتن در اوج قلهٔ شرف انسانی
… ما از این قبیلند؛ چون آنها با بیمار مواجهند و آنچه از آنها سر میزند، خدمت و محبّت است؛ و آنچه آنها با آن مواجهند، سختى و رنج است. و این یکى از امتحانهاى بزرگ بنیآدم است که با سختى و رنج و درد مواجه بشود و از خود صبر و متانت و محبّت و خدمت نشان بدهد. لذا بهمناسبت روز ولادت زینب کبرىٰ (سلام الله علیها) که در اوج قلّهی شرف انسانى و ارزش یک فرد آدمى قرار گرفته است، جا دارد که ما روز پرستار را گرامى بداریم و پرستاران را -چه زن و چه مرد- بهخاطر شغلشان، بهخاطر امتحان سختى که در این شغل با آن مواجهند و بهخاطر خدماتى که در طول دوران جنگ و پیش از آن و بعد از آن داشتهاند و در آینده خواهند داشت، مورد ستایش قرار بدهیم و به آنها تهنیت بگوییم.