ممنوعیت ورود مأموران به خانهٔ مردم بدون دستور دادستان یا دادگاه
همچو نباشد که خدای نخواسته هر که هر کاری کرد، یا هر که هر چه شنید، فوراً پاسبان برود دم در خانهاش! پاسبانها نباید بروند خانه مردم، مگر با دستوری که از طرف دادستان، از طرف دادگاه صادر میشود. روی موازین شرعیه، رفتن در حِرْز[6] مردم خلاف شرع است.
نهی از ریختن به منزل مردم حتی به حق، چون صورت باطل دارد
… شهادتِ مکتب پیش بیاید؛ اسلام را لکه دار کنند؛ جمهوری اسلامی را بگویند این رژیم هم مثل همان رژیم. برای اینکه ما باید از افرادش، از اشخاصی که تبع او هستند، بشناسیم. و ما وقتی که اطرافش و افرادش را ملاحظه میکنیم، میبینیم اینها هم از همان سنخ کارها میکنند. اینها هم منزل مردم میریزند. بحق هم باشد نباید کرد. در صورتی که بحق هم باشد، بحق هم باشد، نباید یک کاری کرد که صورتْ صورتِ باطل است. و لو واقع واقعِ حق است؛ یعنی به او صورت باطل میدهند.
نقد ورود و بازرسی بیمیزان خانههای مردم همانند رژیم سابق
… واقع میشود. نه همه میکنند؛ لکن در تمام سطح کشور هستند اشخاصی که همچه کارهایی میکنند. و خوف این است که این به پای اسلام نوشته بشود؛ به پای جمهوری اسلام نوشته بشود؛ و در خارج بگویند این هم نظام اسلام و این هم جمهوری اسلام، که مثل سابق است با اختلاف افراد. همان طوری که سابق میریختند توی خانههای مردم و میگرفتند و هیچ تحت قاعدهای نبود الّا قاعده جباریت و ظلم، حالا هم بیمیزان مثلًا در بعضی جاها میروند خانه مردم [را بازرسی] میکنند؛ این پای اسلام حساب بشود. اگر پای خود ما حساب میشد، خوب، مسلک مسلک صحیح؛ لکن آنهایی که میخواهند در این مملکت باشند آنها دارند خلاف میکنند، مثل کارهای رژیم سابق، آن را پای اسلام حساب نمیکردند. آنها یک دستهای بودند که کارهایی میکردند، و روی رژیم طاغوتی …