رفتن به محتوای اصلی

حرص

نام‌های دیگر: آزمندی

مقایسهٔ دیدگاه رهبران
توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

رذیلهٔ آزمندی و ولع در بهره‌مندی از دنیا.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:بیانات در دیدار جمعی از طلّاب عازم جبهه— ۱۳۶۶/۰۸/۲۹

سیر زمانی

از ۱۳۶۶ تا ۱۴۰۱
۱۳۶۶۱۴۰۱

فقط سال ۱۳۷۱همهٔ سال‌ها

نکوهش ولع در بهره‌مندی از لذایذ با مثال سفره

… سر سفره‌ای مینشینند. یکی میخواهد خود را سیر کند و بلند شود. لذا هر چه دم دستش باشد میخورد. نان بود یا خورش، فرقی نمیکند. مقصود این است که سدّ جوع کند؛ چون سدّ جوع لازم است. اما هدف نفر دوم، سدّ جوع نیست. نه این‌که نمیخواهد سدّ جوع کند. میخواهد سدّ جوع کند؛ اما خواهان تنوّع و تلذّذ هم هست. دست می‌اندازد به آن طرف سفره، دست می‌اندازد جلو دیگران و ظروف غذا را جلو خودش میکشد تا از همه نوع غذا به بهترین کیفیّت و بیشتر از همه، استفاده کند. این، همان است که مذموم است. و امّا، برداشت کم از دنیا و در مقابل، تلاشِ زیاد، نقطه دوم در زندگی امیرالمؤمنین علیه‌السّلام است. خودِ او زاهد بود. به دیگران زهد را میآموخت و امر میکرد و خود از همه زاهدتر بود. این دو نقطه است که ما باید به آن توجّه کنیم: عدل علی و زهد علی.