بیاعتنایی امروز حجاز، مرکز اسلام، به مسائل مسلمانان و اسرائیل
… در یک قضیهای که در قم اتفاق افتاده و در همین انقلابات و اینها- که صحبت در این بود که دولت- مثلًا- چه جور، چه کار میکند! حالا اصل قضیه را یادم نیست. آن آقا گفت: به ما چه ربط دارد؟! اصلًا به ما چه ربط دارد که در امور مسلمین چه میگذرد! بر اسلام چه میگذرد! الآن هم فرض کنید که حجاز، که مرکز اسلام بوده است و مرکز تجهیز همه قوای اسلامی بوده است، همین وضع را دارد که [میگویند:] به ما چه ربط دارد که کجا چه میشود؟ به ما چه ربط دارد که اسرائیل چه میکند؟ این «به ما چه ربط دارد» که یک شعاری شده بود بین همه، اسباب این شد که رسیده است کار به آنجا که میبینید که بلاد مسلمین آن طور دستخوش تاخت و تاز امریکا شده که از آن ور دنیا آمده است برای مسلمین میخواهد همه کارها را او اداره کند؛ قیّم شده است. الآن امریکا قیّم …
فقر و گدایی مردم بیابانهای میان مکه و مدینه در گذشته
… شما هم [به] آن رنگ درآیید. اگر مردم توقع داشته باشند که حالا که ما حج میرویم باید برای ما همچو رفاه حاصل بشود که در منازلمان هم نیست، این حج نمیتواند باشد. آن حجی که خدای تبارک و تعالی بر اشخاص واجب فرموده است این است که بروید آنجا زندگانی مردم را ببینید. آن وقت که ما رفتیم، زندگانی آن وقت حجازیها را یک مقداری دیدیم- که حالا حجاج نمیتوانند ببینند- آن وقت که ما با اتومبیل بین مکه و مدینه میرفتیم، هر جا اتومبیل میایستاد، هر جا در این بیابانهای لم یَزْرَع[2] طولانی، هر جا اتومبیل میایستاد، از زیر این بتهها و اینها میآمدند بیرون بچههایی که هیچ لباس نداشتند، زنهایی که لباسشان فقط ساتر بود، مردهایی که وضعشان را انسان نمیتواند بیان بکند، میآمدند و از مردم گدایی میکردند. باید اینها را انسان ببیند و بعد توقع بکند به اینکه نخیر، ما باید حالا که حج میرویم و با کاروان میرویم و- نمیدانم- چی میرویم، حالا باید در آنجا همه چیز برای ما مهیا باشد. خیر، یک قدری باید توجه به این مسائل بکنند. آقایان روحانیون، مردم را توجه بدهند به این …