برجستهترین پاراگرافهای هر رهبر دربارهٔ این نمایه، هر کدام از یک متن.
تهیهشده با هوش مصنوعیحق ملت بر ادارهٔ سرزمین و تعیین سرنوشت خود بدون سلطهٔ بیگانه.
امام خمینی
تعیین سرنوشت ملت به دست خودش نه در کاخ سفید یا کرملین
… خدا و برای رضای خدا و پیشرفت اسلام میخواهید به بدخواهان ارائه بدهید که همان شوری که در اول انقلاب بود و ما را به میدانها کشاند، و دشمنان اسلام را از ایران بیرون راند، حالا هم هست؛ برای اینکه اسلام همان اسلام است، انقلاب اسلامی هم همان انقلاب اسلامی است. و بحمد الله تا کنون هم با بهترین وجه این مطالب اسلامی یعنی، اساس حکومت اسلامی با بهترین وجه تحقق پیدا کرده است و ملت خودش است که سرنوشت خودش را به دست دارد. این طور نیست که ملت ما از همه چیز بیخبر باشد و سرنوشتش را در کاخ سفید برایش طرح بکنند یا در کرملین. خود ملت است که با رای خودش رئیس جمهور تعیین میکند. جمهوری اسلامی را رای به آن میدهد و با رای خودش که متمرکز است در مجلس، دولت را تعیین خواهد کرد و همه امور دست خود ملت است. امروز مثل زمان رژیم طاغوتی نیست که ملت هیچکاره باشد و همه امور دست یک نفر یا یک عده …
تعلق دولت، مجلس و رئیسجمهور به ملت و خدمتگزاری آنان
بحمد الله، با همّت والای ملت و خصوصاً شما مرزنشینها، دست اجانب را از این کشور کوتاه کردید. و مملکت مال خود شماست. دولت از خود شماست، مجلس از خود شماست، رئیس جمهور از خود شماست و همه خدمتگزار به این ملت هستند، و من هم، که چند روزی بیشتر تا آخر عمرم نمانده است، در خدمت شما هستم. خداوند شماها را عزّت و عافیت عنایت کند. آن چیزی که همه سختیها را آسان میکند این است که کارها برای خداست. ما و شما و همه، هر چه داریم از خداست و هر چه توان داریم، برای خدا باید خرج کنیم. توانِ همه، اعطایی است که خدا کرده است بر شما و بر همه و آن چیزی که خدا …
دو بار مراجعه به رأی مردم در تعیین خبرگان و تصویب قانون اساسی
… را بکنیم؛ نمیتوانیم آن طور تعیشها را بکنیم؛ افسارمان همچو باز نیست که هر کاری میخواهیم بکنیم، و لو بر خلاف ملت باشد. میترسند حالا، وحشتشان زده که ما چه بکنیم، میآیند به قانون اساسی اشکال میکنند! در قانون اساسی اشکالی نیست. اصلًا تعارض و تناقضی نیست. «حاکمیت ملی» الآن یک حاکمیت دو آتشه است. حاکمیت ملی یک دفعه تعیین کرد یکدستهای را که شما بیایید، [باز] دفعه دوم آمده گفته است رای بدهید. و رای دادند. این «حاکمیت ملی» نیست؟ رای دادند به قانون اساسی؛ رای ندادند به قانون اساسیِ تو و من! جز این است که من و شما بر خلاف حاکمیت ملی داریم صحبت میکنیم؟ حرفهای ما خلاف حاکمیت ملی است؛ نه این خلاف حاکمیت ملی ماست که یک نفر عادل دانشمند دلسوز ملت، متعهد به اسلام و احکام اسلام، متعهد به …
دولت برخاسته از ارادهٔ ملت، مانع تصرف بیگانگان در ایران
پس این مطلبی که شما میگویید، این نیست که شما ثبات ایران را میخواهید؛ شما میخواهید که ایران ثبات نداشته باشد تا استفاده کنید. اگر ایران قدرتمند باشد و ثبات داشته باشد، اگر چنانچه مثلًا دولت ایران اگر قدرتی داشته باشد برای خود ملت باشد، برای خود ایران باشد، اگر دولتها دولتهای ناشی از اراده ملت باشند، اینها نمیگذارند که شما این طور در ایران تصرف کنید و این طور هرج و مرج به بار بیاورید. ایران ثبات ندارد که این بساط شده است. ایران الآن ثبات ندارد از باب اینکه قدرت ندارد؛ از باب اینکه استقلال ندارد. ایرانی میگوید که باید ثبات داشته باشد.
حق حاکمیت ملی بر سرزمین در داخل مرزها، بزرگترین حق یک ملت
… و معقول حرف میزد، از اوّل بین ما این قضایا پیش نمیآمد. رژیم عراق یک رژیم غیرمنطقى و غیرمعقول است. ما منطقى و معقول حرکت میکنیم. ما برطبق مقرّرات پذیرفتهشدهی جهانى حرکت میکنیم و یک ذرّه حاضر نیستیم دربارهی حقوق ملّت ایران با کسى معامله کنیم. اصل، این است. بزرگترین حقّ یک ملّت، حقّ حاکمیّت ملّى او است؛ باید بتواند در داخل مرزهاى خودش حاکمیّت داشته باشد. اینها میخواهند این را از ملّت ایران بگیرند؛ آنوقت میگویند بیایید اسرا را مبادله کنیم! میخواهند مسئلهی اسرا را وسیلهاى قرار بدهند براى اینکه حاکمیّت ملّت ایران بر سرزمین خودش و بر محدودهی مرزهاى خودش را سلب کنند. مگر میشود چنین چیزى؟ اوّل، عقبنشینى است. …
سپردن مملکت به صاحبان اصلی آن یعنی ملت با انتخابات و حضور
… در این کشور که میگفتند آقا! مملکت صاحب دارد؛ صاحب مملکت کیست؟ اعلیحضرت؛ این بود. این را مکرّر بر زبانها جاری میکردند که آقا، مملکت صاحب دارد؛ کیست صاحب مملکت؟ شاه صاحب مملکت بود، یعنی یک عنصر فاسد، نالایق، وابسته و غالباً تهی از غیرت ملّی، صاحب مملکت بود. خب، جمهوری اسلامی آمد این صاحب غاصب دروغین را کنار زد، مملکت را داد دست صاحبان اصلیاش که ملّتند؛ انتخابات میکنند، حضور پیدا میکنند، میخواهند، اثبات میکنند، نفی میکنند؛ این اوّلین سنگر دشمن بود که جمهوری اسلامی و انقلاب اسلامی این سنگر را درهم ریخت.
حاکم بودن ملت بر سرنوشت خویش در این دوره، بیسابقه در تاریخ کشور
امروز مسئولیت بزرگی بر دوش ملت ایران است و هرگز مثل امروز ملت ما بر سرنوشت خود حاکم نبوده. در طول سالهای متمادی و دورانهای گوناگون تاریخ، آن کسانی که با تاریخ این کشور آشنا هستند، این را تصدیق میکنند. ملت همیشه وسیلهای بوده است در اختیار حکمرانان؛ بستگی به این داشته که آن حکمران، صاحب حکمت، درایت، ارادهی قوی باشد یا نباشد؛ و این اراده به کدام سو منعطف و متوجه شود. ملت از خود ابتکاری برای هدایت کشور نداشت. این همه استعداد متراکمی که در این ملت وجود داشته …
دشمنی آمریکا با حاکمیت برخاسته از مردم و متکی بر ارزشهای خودشان
… بر مبانی اسلامی و نفرت و شکوه عمیقشان را از رفتار متکبّرانه امریکا نشان دادند - که همه شنیدید - آنها و همه مراکز تبلیغاتی دنیا علیه این بیانیه موضع گرفتند، در حالیکه اینها همان کسانی بودند که در مواردی که لازم میدانستند، از ایشان حمایت و تأییدشان هم میکردند! مسأله آنها مسأله این شخص و آن شخص و این جناح و آن جناح نیست، بلکه مسأله این است که در اینجا یک حاکمیت برخاسته از مردم - علیرغم آنها - بهوجود آمده که مبتنی بر ارزشهای خودِ این مردم است، نه ارزشهای مورد خواست آنها؛ ارزشهای غربی، تحمیلی و وارداتی.
محدود بودن حاکمیت مردم به اذن و فرمان خدا
… الهی که در آن حاکمیت از آنِ خدا و قوانین خدا است، فراخواندهاند؛ امّا در اسلام حکومت «الله» با حاکمیت مردم بر سرنوشت خود منافاتی ندارد. حکومت مردم به معنای حکومت مردم، آنچنان که در دمکراسیهای غربی بیان میشود، نیست و در اینباره مختصری قبلاً عرض کردهام. حکومت مردم به همان اندازهای است که بر طبق فرمان خدا به مردم اجازه و امکان تصمیمگیری و اقدام داده شده است و لذا در قرآن دربارهی بنیاسرائیل میفرماید: وَ نُریدُ اَن نَمُنَّ عَلَی اللذینَ استُضعِفوا فِی الاَرضِ وَ نَجعَلَهُم اَئِمَّهً؛[2] یعنی حکومت، حکومت مستضعفان است و این منافاتی ندارد که حکومت مستضعفان به معنای حکومت خدا و در چهارچوب احکام الهی باشد.