جنایت به گمان روی آوردن ملت و به هم ریختن همهچیز پس از شهیدان
… اسلامی تا شخصیتهای عزیزی که از قبل از انقلاب تا پیروزی آن در صحنه بوده و به خدمت و فداکاری ادامه میدادند، و هر چه شخصیتها برای انقلاب اسلامی عزیز مفیدتر و ارزشمندتر بودند، سنگینی توطئه برای شکستن شخصیت آنان افزونتر و دامنه تهمتها و افتراها وسیعتر بود. آن کوردلان دلباخته به امریکا و سر از پا نشناخته در راه رسیدن به هدفهای شیطانی، به گمان آنکه توطئه آنان کارگر شده و با برداشتن این عزیزان متعهد از سر راه خود، ملت مسلمان و متعهد به سوی آنان روی آورده و مقاصد طاغوتی آنان به ثمر میرسد، و با انگیزه آنکه پس از آن شهیدان، همه چیز به هم میریزد و شاهد پیروزی خود و اربابان جهانخوار خویش را در آغوش میگیرند، دست به این جنایت بزرگ زدند و در لحظاتی دردناک هفتاد و چند نفر مومن متعهد و فرزندان برومند اسلام را که هر یک با فداکاری خود نخلی پر بار بود، از دست ملت گرفتند که ناگهان صحنههای عظیم شورانگیز و انفجارات بزرگ آدمساز، از آن فاجعه رخ داد. چنانکه در یک شب که مزدوران امریکایی همه چیز را به هم ریخته و آشفته و جمهوری اسلامی را سرکوب شده پنداشتند، و ملت عزیز را به سوی خود و پشتیبان خود میاندیشیدند، چهره نورانی اسلامی از ورای چهرههای نورانی حزب الله جلوه نمود و تمام قصرهای تخیلی و آمال شیطانی آنان …
خواست آنان: پیروزی انقلاب و افتادن ماسک ریا و تزویر
یُریدُونَ انْ یُطْفِئُوا نُورَ اللهِ بِافواهِهِمْ وَ یَاْبَی اللهُ الَّا انْ یُتِمَّ نُورهِ وَ لوْ کَرِهَ الْکافِرُونَ[2]. مگر شهدای بزرگوار هفتم تیر در مجاهدات سرسختانه خود و فداکاری بیدریغ در راه هدف چه میخواستند جز پیروزی انقلاب و سرنگونی پرچم شیطانی کفر و نفاق، و جز افتادن ماسک ریا و تزویر چهرههای کریه و ددمنشانه به صورت خلقی و اسلامی؟ چه بسا اگر این شهادتهای دلخراش واقع نمیشد، آنان با همان خوی شیطانی و با ظاهری فریبنده در صحنه بازیهای سیاسی باقی میماندند و بیامان ضربههای خویش را به انقلاب و فرزندان راستین آن وارد میکردند و برای اسلام و مسلمانان مظلوم سنگِ راه میشدند و با ضربه نهایی …