ترور ارکان کشور و الهامبخشی و عبرتآموزی آن پس از ۳۵ سال
… عرض کردهام که در سنگر مقدّم دفاع از ارزشها و دفاع از انقلاب و دفاع از اسلام و دفاع از قرآن، شهیدان ما هستند و بلافاصله پشت سر اینها خانوادههایند؛ پدرها، مادرها، همسرها، فرزندان؛ این را باید قدر دانست. تأثیرات این شهادتها برای اسلام و مسلمین چیز کمی نیست. امروز بعد از گذشت ۳۵ سال از حادثهی هفتم تیر و شهادت آن عزیزان، همچنان این حادثه الهامبخش است. یعنی یک گروه تروریست خبیث بیرحم در داخل کشور، مجموعهی بزرگان و شخصیّتهای اصلی و ارکان کشور را مورد تهاجم قرار میدهند، آنها را ترور میکنند و کشور را از وجود آنها محروم میکنند، بعد میگریزند و میروند در آغوش همین کشورهایی که ادّعای ضدّیّت آنها با تروریسم دنیا را پُر کرده و آنها اینها را در آغوش میگیرند. دولتهای اروپایی -حالا این دولتهای آسیایی و امثال این مرتجعین منطقه که قابل ذکر نیستند- که اینهمه ادّعای ضدّیّت با تروریسم و طرفداری از حقوق بشر و این حرفها را با صدای بلند میگویند و خودشان را صاحب ماجرا و صاحب قضیّه میدانند، این سؤال [از آنها] بیپاسخ است …
لزوم احیای حادثه و نقش مردم در زنده نگه داشتن آن
ما البتّه کمکاریم. حالا آقای شهیدی فرمودند که ما در بنیاد شهید داریم کار میکنیم لکن کار فقط این نیست که ما به خانوادههای اینها اظهار احترام کنیم، تعظیم کنیم، تجلیل کنیم؛ نه، حادثه را باید احیاء کنید، زنده نگه دارید. باز هم مردم و روحیّهی انقلابی خود مردم است که این حوادث را زنده نگهداشته است، وَالّا ما یک فیلم دربارهی این حادثهی بزرگ نداریم؛ یک اثر هنری دربارهی حادثهی هفتم تیر نداریم که حقایق را روشن کند، معلوم بشود اینها چه کسانی بودند؟ چه بودند؟ آنهایی که شهید شدند چه کسانی بودند؟ شهید بهشتی چه کسی بود؟ آن وزرای مخلصِ مؤمنِ پاکباختهای که با همهی وجود وارد میدان بودند و ما با اینها زندگی …