شما میبینید با اینکه هر روز تقریباً ایران زده میشود و عده کثیری از بچهها، از کودکها، از زنهای پیر، از مردهای پیر، از مردم عادی، خانه به رویشان خراب میشود، مع ذلک از همان زیر آوارها که در میآیند، حرفشان این است که ما باید تا پیروزی جنگ کنیم. این یک انگیزهای است که در این جوانهای ما پیدا شده است و امید است که در ما هم پیدا بشود. من واقعاً وقتی که بعضی از جوانها را میبینم، بعضی از این صحبتهای جوانها را میشنوم، بعضی از این شادیهای آنها را میبینم در جبههها، میبینم که جایی که الان آتش است و هر روز آتشبازی است، اینها با سرافرازی و با عظمت روح و با شادی دارند پیش میروند، من متحیر میشوم و از این حسرت میبرم که ما نرسیدیم به یک همچو مقامی. سعی کنید که انگیزهها، انگیزههای الهی باشد. سعی کنید که به مردم خودتان هر جا هستند، به کشورهای خودتان هر جا هستند تزریق کنید که انگیزههایشان الهی باشد؛ برای کشورگیری نباشد، برای سلطه نباشد، برای دنیا نباشد. گمان نکنند که دنیا یک چیزی است که باقی میماند، …
دعوت به هجوم به جبههها و پیوستن به سپاهیان اسلام
من ضمن تشکر و تقدیر فراوان از نیروهای مردمی و بسیجیان جان بر کف و سپاهیان محمد- صلی الله علیه و آله- و ارتش قدرتمند و مقاوم و سپاهیان قهرمان و دلاور و روحانیون و جهادگران و امدادگران و خبرنگاران و نیروهای انتظامی کمیته و شهربانی و ژاندارمری و همه کسانی که در پشت جبههها به تقویت و تدارک رزمندگان همت گماشتهاند و نیز با تقدیر و تشکر وافر از رزمندگان عملیات کربلای 4 و 6 و خصوصاً کربلای 5 که واقعاً حماسهها آفریدند و حیرت و تعجب همه جهانیان را برانگیختهاند و بر مستحکمترین دژها و موانع و مدرنترین سلاحها یورش بردند و دلاورانه در مصاف با دشمن زبون جنگیدند و امیران و افسران و درجه داران و سربازان بیشماری از دشمن را به اسارت گرفتهاند و هم اکنون نیز به نبرد خود ادامه میدهند و دل انبیا و پیامبر اسلام و مولای خود حضرت صاحب الامر را شادمان ساختهاند، از همه جوانان غیور و اقشار برومند کشور اسلامی میخواهم که مثل همیشه به جبههها هجوم آورند و به سپاهیان حضرت مهدی- عجل الله تعالی فرجه- بپیوندند و نفسهای آخر عمر صدامیان را بگیرند که دست نصرت حق با شما است؛ و چنانچه تا به امروز و در همه صحنهها از امدادهای غیبی و عنایات ویژه خود، شما را متنعم ساخته است، بعد از این نیز یار و یاورتان خواهد بود و شما را تنها نخواهد گذاشت. و من هم در همه حالات به شما دعا میکنم و شما را دوست میدارم؛ وای کاش در کنار شما و در سنگر …
زودگذر بودن جوانی و هشدار به تأسف از دست رفتن آن با سرگرمیها
و تو ای دختر عزیزم که غوره نشده حلوا شدی بدان که یک روزی خواهی بر جوانی که به همین سرگرمیها یا بالاتر از آن از دستت رفت همچون من عقب مانده از قافله عُشاق دوست، خُدای نخواسته بار سنگین تاسّف را به دوش میکشی. پس از این پیر بینوا بشنو که این بار را به دوش دارد و زیر آن خم شده است، به این اصطلاحات که دام بزرگ ابلیس است بسنده مکن و در جستجوی او- جلّ و علا- باش، جوانیها و عیش و نوشهای آن بسیار زودگذر است که من خود همه مراحلش را طی کردم و اکنون با عذاب جهنّمی آن دست به گریبانم و شیطان درونی دست از جانم بر نمیدارد تا- پناه به خدای تعالی- آخر ضربه را بزند. ولی یاس از رحمت واسعه خداوند خود از کبائر عظیم است،[9] و خدا نکند که معصیت کاری، مُبتلای به آن شود.
بهرهگیری از جوانی پیش از پیری که حتی توجه به آخرت از دست میرود
عزیزم! از جوانی به اندازهای که باقی است استفاده کن که در پیری همه چیز از دست میرود، حتی توجه به آخرت و خدای تعالی. از مکاید بزرگ شیطان و نفس اماره آن است که جوانان را وعده صلاح و اصلاح در زمان پیری میدهد تا جوانی با غفلت از دست برود، و به پیران وعده طول عمر میدهد. و تا لحظه آخر با وعدههای پوچ انسان را از ذکر خدا و اخلاص برای او بازمیدارد تا مرگ برسد، و در آن حال ایمان …
شور رفتن به جبهه و شرمندگی امام در برابر آنان
… این نعمت برآییم، لکن باید حتی الامکان شکرگزاری کنیم. شکرگزاری به این نیست که ما بگوییم «الحمد للَّه»، آن هم یک شکر است، شکرگزاری به این است که ما مقام این ملت را بشناسیم و این جبهه و پشت جبهه را همیشه در نظر داشته باشیم که حجت را بر ما اینها تمام کردهاند. خدا میداند که من هر وقت نظرم به این جوانهایی که عازم جبهه هستند و با شور و شعف دارند به جبههها میروند، وقتی من آنها را نگاه میکنم، از خودم خجالت میکشم، ما کی هستیم، ما چی هستیم؟ ما قریب هشتاد و چند سال در این دنیا خودم را میگویم- بودم و به قدر این چند روزی که اینها مشغول خدمت هستند، ما خدمت نکردیم، ما خودمان را نساختیم. از من گذشت، لکن شما توجه کنید که خود را بسازید.