جهانبینی اسلام یعنی چه؟ شما وقتیکه بهعنوان یک انسان، به فکر خودتان، به درک خودتان از عالم، از انسان، از جهان مراجعه میکنید، یک تصوراتی پیدا میکنید. ممکن است شما به این فکر نبودید، اما آنکسیکه به این فکر است، وقتی دربارۀ جهان میاندیشد، دربارۀ انسان میاندیشد، دربارۀ رابطۀ جهان و انسان میاندیشد، دربارۀ چیزی ماورای طبیعت و ماورای انسان و جهان میاندیشد، یک سلسله تصوراتی و افکاری پیدا میکند، این را میگویند جهانبینی. هر مکتبی یک بینش خاصی، یک دیدگاه خاصی، یک برداشت خاصی، یک دریافت خاصی از جهان دارد؛ این برداشت خاص از جهان، این دریافت مخصوص از عالم، این چگونگیِ دیدن عالم، اسمش جهانبینی است. از اصطلاحاتیست که تازه چندین سالیست در تعبیرات فارسی دیده میشود و به چشم میخورد. جهانبینی بهمعنای وسعت نظر نیست که معمولاً در اصطلاحات عامیانه بهکار میرود؛ فلانکس آدم جهانبینیست، یعنی وسیعالنظر است، نه؛ جهانبینی بهاینمعنا نیست.جهانبینی
توضیحتهیهشده با هوش مصنوعی
نگرش بنیادی انسان به هستی و اثر آن در رفتار و علوم.
نخستین کاربرد در متنهای این سایت:بیانات در دیدار وزیر دفاع و جمعى از فرماندهان و کارکنان نیروهاى سهگانهی ارتش جمهورى اسلامى ایران و وزارت دفاع— ۱۳۶۸/۰۳/۱۸
سیر زمانی
از ۱۳۶۸ تا ۱۳۸۹۱۳۶۸۱۳۸۹
فقط سال ۱۳۷۰همهٔ سالها
تعریف در کلام رهبر
بهطورخلاصه جهانبینی را اینجوری میشود تعریف کرد؛ جهانبینی یعنی برداشت یک انسان از جهان، تلقّی یک انسان از جهان، دریافت یک انسان از جهان یا از انسان. گفتیم برداشت یک انسان؛ میتوانید شما بهجای یک انسان، بگذارید یک مکتب، یک مسلک، یک آیین، یک رویۀ اجتماعی برداشتی از جهان دارد، این برداشت اسمش جهانبینی است. اسلام یک جهانبینیای دارد، اسلام یک برداشتی از جهان دارد. برداشت اسلام از جهان را، آن مقداری که ارتباط پیدا میکند به بحث توحید ما، من مختصراً بیان میکنم.شاهدها (۱ پاراگراف)
هدایت وحی در منطقهٔ عقل و جهانبینی
… اسلام، یعنی همین چیزهایی است که اسلام برای ساختن انسان در مرحلهی عقل و ذهن، و در مرحلهی اخلاق، و در مرحلهی عمل به انسان تعلیم داده چون مجموعهی برنامههای دین، و از جمله برنامههای اسلام سه منطقهی اساسی از وجود انسان را بایستی فرا بگیرد و پوشش بدهد. یک منطقه، منطقهی عقل انسان است که عقل را از گمراهیها نجات بدهد، و لذا افکار و تصورات و فهم درست از حقایق عالم در این منطقه قرار میگیرد. تفسیرات مربوط به زندگی انسان، مربوط به آخرت، مربوط به شناخت انسان، مربوط به شناخت آفرینش و آنچه در اصطلاح به آن جهانبینی میگویند، اینها در منطقهی عقل قرار دارند. و وحی در مجموعهی خودش، این منطقه را فرامیگیرد، یعنی انسان را در زمینهی عقلیات و ذهنیات هدایت میکند. همین افکار گوناگون فلسفیای که انسانها از قرنهای متمادی تا امروز بر سر او بحثها کردند و مکاتب گوناگونی را بوجود آوردند، در زمینههای اصلی زندگی انسان اشارات روشنی وحی دارد، که فلسفهی اسلامی هم از این وحی سرچشمه میگیرد. پس یک منطقه منطقه ذهن و عقل است.