اشغال ایران و رژهٔ نیروهای آمریکایی و شوروی در تهران
… تواناییاش بیشتر بود؛ اینها پیروزیهای بزرگی است که اتّفاق افتاد. در جنگهایی که در دورهی پادشاهان، در دورهی طواغیت در این یکی دو قرن اخیر اتّفاق افتاد، ایران همیشه شکست خورده؛ چه در دورهی قاجار، چه در دورهی پهلوی، حتّی در جنگی که ایران اعلام بیطرفی کرد. ایران، هم در جنگ بینالملل اوّل، هم در جنگ بینالملل دوّم اعلام بیطرفی کرد و کشور در هر دو جنگ اشغال شد که اوّلی در دورهی قاجار بود، دوّمی در دورهی پهلوی بود. در جنگ دوّم، در همین شهر تهران، نیروهای آمریکایی و نیروهای شوروی در خیابانها رژه میرفتند، راه میرفتند و جلوی چشم مردم فساد ایجاد میکردند؛ بخشهایی از شمال کشور، بخشهایی از جنوب کشور تحت سلطهی اینها قرار گرفت و حضور مستقیم داشتند. سران سه کشور، بدون اجازه، بدون ویزا، بدون اطّلاع سران کشور ایران -[یعنی] پادشاهان بیعرضه و اطرافیان نادان و ناتوان [آنها]- آمدند در ایران جلسه [برگزار] کردند،[7] محمّدرضا شاه ایران، رفت وارد جلسهی اینها شد، تحقیرش کردند؛ یعنی در جلسهای که سهنفری نشسته …
ایستادگی چندساعتهٔ ایران در برابر حملهٔ نیروهای معدود خارجی
علاوهی بر اینها، تقویت نیروی نظامی و دفاعی کشور است. این کشوری است که در برابر حملهی نیروهای معدود انگلیسی و غیر انگلیسی در جنگ [جهانی] دوّم، چند ساعت بیشتر نتوانست ایستادگی کند [امّا] هشت سال همهی نیروهای قدرتهای جهانی، یعنی آمریکا، شوروی، فرانسه، انگلیس، آلمان و دیگران و پولهای دولتهای مرتجع، زیر اسم صدّام با ایران جنگیدند -یعنی یک جنگ بینالمللی به معنای واقعی کلمه- و بعد از هشت سال هیچ غلطی نتوانستند بکنند و به وسیلهی نیروهای نظامی و دفاعی و مردمی ما، از مرزها اخراج شدند؛ این چیز کمی نیست. این مال سالهای اوّل انقلاب است، مال دههی اوّل انقلاب است که یک چنین حرکت عظیمی انجام گرفت. امروز که خب بحمدالله وضع نیروهای نظامی ما بمراتب [بهتر است]؛ یعنی نمیشود گفت ده برابر؛ دهها برابر از آن روز جلوتر هستند. امروز بحمدالله کشور ما یک …