رحمت بودن جنگهای پیامبر برای عالم جنگهای پیغمبر، رحمت بوده است بر عالم و رحمت بوده است حتّی بر کفاری که با آنها جنگ میکرده است. رحمت بر عالم است، برای این که، فتنه در عالم اگر نباشد، همه عالم در آسایشاند. اگر چنانچه آنهایی که مستکبر هستند، با جنگ سر جای خودشان بنشینند، این رحمت است بر آن امتی که آن مستکبر بر او غلبه کرده است. بر خود مستکبر رحمت است، برای این که اساس عذاب الهی بر …
تأکیدکنندهٔ رحمة للعالمین بودن پیامبر، نه مخالف آن
… آنهایی که معرفت دارند که مسائل عذاب آخرت وضعش چی است، آنها میدانند که حتی برای این آدمی که دستش را میبرند برای این کاری که کرده است، این یک رحمتی است. رحمتش در آن طرف ظاهر میشود. برای آن کسی که فساد کن است، اگر او را از بین ببرند یک رحمتی است بر او. این طور نیست که این جنگهای پیغمبر مخالف با رحمهً للعالمین باشد، مُوَکِّدِ رحمهً للعالمین است. الْجَنَّهُ تَحْتَ ظِلالِ السُّیُوفْ[2]، ممکن است یک معنایش هم این باشد که اشخاصی که در این جنگها هم کشته میشوند، باز هم به آن مرتبه از عذابی که باید برسند نمیرسند، و ممکن است که یک مرتبه رحمتی برای آنها باشد.
رحمت بودن جنگها کمتر از نصایح ایشان نیست
جنگهای رسول اکرم، رحمتش کمتر از نصایح ایشان نبوده است. اینهایی که گمان میکنند که اسلام نگفته است «جنگ جنگ تا پیروزی»، اگر مقصودشان این است که در قرآن این عبارت نیست، درست میگویند، و اگر مقصودشان این است که بالاتر از این با زبان خدا نیست، اشتباه میکنند. قرآن میفرماید: قاتِلُوهُمْ حَتّی لا تَکُونَ فِتْنَه،[1] …