رفتن به محتوای اصلی

جعفر شریف‌امامیشخص

نام‌های دیگر: جعفر شریف امامی، شریف امامی

توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

از رجال سیاسی و نخست‌وزیران رژیم پهلوی، از جمله در سال ۱۳۵۷.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:سخنرانی در جمع ایرانیان مقیم خارج درباره غیر قانونی بودن رژیم پهلوی‌— ۱۳۵۷/۰۸/۰۷

سیر زمانی

از ۱۳۵۷ تا ۱۳۵۹
۱۳۵۷۱۳۵۹

فقط سال ۱۳۵۷همهٔ سال‌ها

توجیه کشتار مردم به سبب شعار خلاف قانون اساسی

راجع به این مطلبی که ما می‌خواهیم و ملت خواست که آن اصل اول که ملت می‌گویند که ما رژیم پهلوی را نمی‌خواهیم، ما شاه را نمی‌خواهیم، این سلسله پهلوی را نفی می‌کنند، اینها تشبثاتی کردند و دست و پاهایی هم دارند می‌کنند. در زمان آن نخست وزیر جلوتری[1] تعبیرش این بود که مردم چون شعار بر خلاف قانون اساسی می‌دادند از این جهت مردم را کشتند! مقصودش این بود که مردم می‌گفتند که مرگ بر شاه، ما شاه را نمی‌خواهیم، و این خلاف قانون اساسی بود! خوب، اول یک جهت را باید بگوییم، بعد هم یک بررسی بکنیم ببینیم خلاف قانون بوده یا نه.

ادعای کشتار مردم به سبب شعار خلاف ملی و خلاف قانون اساسی

بنا بر این شعار به اینکه من سلطان هستم، خلاف قانون است نه ... اینکه تو سلطان نیستی. اینکه آن ... مردک سابق[4] می‌گفت اینکه مردم را کشتند برای این که شعار خلاف ملی می‌دادند، شعار خلاف قانون اساسی می‌دادند و مقصودش این معنا بود که شعار خلاف ملی، شعار خلاف قانون اساسی، یعنی می‌گفتند «مرگ بر شاه» [سخن نابجایی است‌] دیگر مصادیق دیگری را آنها ذکر نمی‌کنند. آنها داد می‌کردند مرگ بر شاه، ما شاه را نمی‌خواهیم، ما سلسله پهلوی را نمی‌خواهیم. این شعار بر خلافِ ملت، [خلاف‌] شعار ملی بود! خلاف ملی بود! یعنی این ملت- ملت ایران- چون همه شاه دوستند از این جهت کسی بگوید که ما شاه را نمی‌خواهیم، شعار خلاف ملی است! و حال …

خدعهٔ اعتراف به اشتباه و دعوت جوانان به مصالحه

... این یک راه است که ایشان تشبث کرده؛ همان راه خدعه است که دیروز وزیر ایشان[5] آمد و وزیر ایشان هم- که ایشان گفته است یا بالاتر اربابها دیکته می‌کنند این حرفها را- آن روز هم خودشان آمدند و اشتباه کردیم و چه کردیم، و بیایید همه‌مان با هم چه بکنیم؛ جوانها بیایند با هم مصالحه بکنیم! به این حرفْ مردم گوش نداد [ند]؛ همین امروز در جاهای مختلف ایران، در تهران و جاهای دیگر، همان حرفهایی بود که بود.

کوبیدن ملت با حربهٔ «صلح»

… سال در چهره ملیت بوده است، در چهره دیانت بوده است آن وقتی که آن محفوظ بوده است این؛ و نگه داشته‌اند این را برای یک روزی- یک روزی که احتیاج دارند که با حربه ملیت ملت را بکوبند، مثل امروز. امروز با حربه «ملیت» و رفتن سر قبر دکتر مصدق ملت را دارند می‌کوبند. و چنانکه شریف امامی با حربه «صلح» آمد و ملت را کوبید، اینها با این حربه آمدند. و این ملت که الآن دارد صدایش ... دیروز سرتاسر مملکت، تمام مملکت، یکصدا می‌گفتند که ما دولت جدید را می‌خواهیم. اینها را ملت حساب نمی‌کنند.! ملت آن است که امریکا بشناسد که او ملت است، اگر امریکا تثبیت کرد ملیت کسی را! آن هم تثبیتش به این است که منافع او را …

وعدهٔ صلح دولتش همراه با تفنگ و مسلسل

وعده‌هایی که این دولت داده است مثل وعده‌هایی است که دولتهای سابق داده‌اند. دولت سابق- یعنی اسبق[3]- خیلی وعده‌ها داد. وعده صلح داد و با تفنگ و مسلسل این صلح را می‌خواست برقرار کند! این هم وعده این را می‌دهد که ما اشخاصی که استفاده غیر مشروع کردند محاکمه می‌کنیم. ما از ایشان می‌پرسیم که خوب شاه چطور؟ شاه این اموالی را که الآن دارد، این اموالی را که به خارج منتقل کرده است، اینها همه مشروع است یا استفاده غیر مشروع است؟ اگر استفاده مشروع …

بی‌تفاوتی دولت او با دولت نظامی

… کنید که یک حکومت نظامی [سر] کار بیاورند، خوب الآن دوازده تا شهر رسماً نظامی است؛ همه ایران هم به غیر رسمی نظامی است. الآن حکومت ایران حکومت نظامی است، لکن مع ذلک مردم زیر بار حکومت نظامی نمی‌روند؛ کسی که گذشته از همه چیزش، دیگر اعتنا به حکومت نظامی نمی‌کند. فرضاً که یک کودتای نظامی بشود، یک نظامی سر کار می‌آید، مثل این آدم[2]؛ این آدم با نظامی سر کار آمدن فرقی ندارد. الآن هم حکومت ایران، حکومت نظامی است.