رفتن به محتوای اصلی

جشن‌های رژیم پهلوی

نام‌های دیگر: جشن پنجاه‌سالهٔ پهلوی

توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

مراسم حکومتی دورهٔ پهلوی، هزینه‌های آن‌ها و انتقادها از آن‌ها.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:نامه سرگشاده به امیر عباس هویدا (خیانتهای شاه و دولت)— ۱۳۴۶/۰۱/۲۶

سیر زمانی

از ۱۳۴۶ تا ۱۳۵۵
۱۳۴۶۱۳۵۵

روی هر سال بزنید تا فقط شاهدهای همان سال نمایش داده شود.

اخاذی برای خرج‌های گزاف جشن‌های غیرملی به زور سرنیزه

جشنهای غیر ملی که به نفع شخصی در هر سال چندین مرتبه تشکیل می‌شود و در هر مرتبه مصیبتهای جانگداز برای اسلام و مسلمین و ملت فقیر پابرهنه ایران به بار می‌آورد، یکی از آنهاست. با سرنیزه پلیس از مردم بیچاره بی‌پناه، خرجهای گزاف آنها گرفته می‌شود. در یکی از جشنها که من نمی‌توانم اسم روی آن بگذارم جز هوس و شهوت و بازی با احساسات ملت، گفته می‌شود چهار هزار میلیون ریال خرج شده است که نصف آن از خزانه ملت و نصف دیگر بی‌واسطه از بازار و غیره با زور و ارعاب اخاذی شده. خون دل فقرا خرج نامجویی و خودکامگی است و تا این ملت در این حال است و به وظیفه خود و حقوق خود آشنا نشده، هر روز برای شماها عید و شادی و برای ملت، بدبختی و نکبت است. توام با این جشنهای نامیمون آن قدر هتک نوامیس مسلمین و اسلام بوده است که قلم را عار است از ذکر آن. شماها در کاخهای مجللی که در هر چند سال تغییر مکان داده و با میلیونها تومان خرجهای گزاف که تصورش برای ملت ممکن نیست، نشسته‌اید و مخارج آن را از کیسه این ملت بدبخت …

اجبار مردم به جشن برای پنجاه سال خیانت و رسوایی آن جز با سرنیزه

مردم باید الزاماً برای دودمان چنین جنایتکاران و پنجاه سال خیانت آنها یک سال جشن بگیرند؛ گر چه این نغمه نامیمون هم با فضاحت روبه شد و جز عمال خودشان کسی شرکت نکرد و جز با سرنیزه، کسی روی خوش نشان نداد. مدرسه فیضیه و دار الشفاء پایگاه فقه اسلامی و مرکز احرار و جوانان فداکار، غصب و در حال تعطیل باقی است. در مقابل، به مراکز فساد و فحشا هر چه بیشتر دامن‌زده می‌شود تا جوانان ما را به تباهی کشند و رشد معنوی نکنند و در مقابل خواست اجانب پایدار نباشند.

اوج جشن‌ها و فضاحت‌ها و تکلیف علما به جشن گرفتن در مساجد

… که تبریک گفته‌اند به وسیله وزیر اقتصاد؛ ان شاء الله صحیح نباشد. به آقای میلانی گفته می‌شود که فشار برای ملاقات آورده‌اند و ایشان راضی نشده‌اند و تقاضای تذکره نموده‌اند. علی المحکی آقای گلپایگانی از آقای حکیم تکلیف خواسته بودند که تبریک بگوییم یا خیر. جشنها و فضاحتها در اوج خود رسیده است. به بعض علمای بلاد، علی المحکی‌ تکلیف شده است که در مساجد جشن بگیرند و اذان بگویند؛ و از این مطالب خیلی زیاد است.

فجایع و بی‌فرهنگی‌ها در جشن بیست و پنجمین سال

… نیندازید؛ فرهنگ را فدای هوس آنها ننمایید؛ از خدای بزرگ بترسید؛ دخترهای جوان گول خورده را به سربازخانه‌ها نبرید؛ به نوامیس مسلمین خیانت نکنید. آیا این حقیقت تلخ را که قبلًا انکار کردید و گوینده آن را مستحق تعقیب دانستید، حالا هم که عمل کردید انکار می‌کنید؟ آیا فجایع جشن بیست و پنجمین سال را و بی‌فرهنگیها که در آن کردید منکر هستید؟