و من بخصوص به جانبازان عزیز هم که شهداى زندهى ما هستند ــ چون رفتهاند به میدان جنگ مثل شهید، و ضربت خوردهاند مثل شهید، منتها کرامت الهى، آنها را حفظ کرده است؛ زندهاند امّا در رتبهى شهیدان ــ توصیه میکنم این کرامت الهى را براى خودشان حفظ کنند: للذینَ اَحسَنوا مِنهُم وَاتَّقَوا اَجرٌ عَظیم؛[4] باید همیشه آن روحیهاى را که در میدان نبرد، آنها را به پیش میبرد و به فداکارى وادار میکرد، حفظ کنند. البتّه همهى دستگاهها موظّفند که قدر و ارج این عزیزان را ــ چه خانوادهى شهدا را، چه جانبازان را، چه آزادگان را، چه خانوادههایشان را، چه فرزندانشان را ــ بدانند و حفظ کنند. و بالاتر از همهى اینها لطف و تفضّل الهى است که امیدواریم همواره شامل حال شما باشد و بماند.جانبازان
نامهای دیگر: جانباز
توضیحتهیهشده با هوش مصنوعی
رزمندگانی که در راه دفاع از اسلام و کشور آسیب جسمی دیدهاند و جایگاه و نیازهای آنان.
نخستین کاربرد در متنهای این سایت:بیانات در دیدار جمعى از جانبازان انقلاب اسلامى و دستاندرکاران ساخت مرقد حضرت امام خمینى (قدّس سرّه الشّریف)— ۱۳۶۸/۰۴/۲۸
سیر زمانی
از ۱۳۶۸ تا ۱۴۰۴۱۳۶۸۱۴۰۴
فقط سال ۱۳۸۷همهٔ سالها
تعریف در کلام رهبر
علاوه بر این، هدف این است که ارادت به قشر جانباز و مجموعهی جانبازان به عنوان یک علامت ثابت در نظام جمهوری اسلامی باقی بماند. جانبازان در حقیقت شهیدان زندهیی هستند که خدای متعال این فرصت را به آنها داده که سالهایی از عمر خودشان را همراه با مجاهدت و آزمایشِ دشوار بگذرانند. این برادر جانباز، همان برادر شهید ماست. در همان جبهه، در همان منطقه، در همان محوطه، در همان حادثه، مثلاً انفجاری رخ میدهد یا تهاجمی از طرف دشمن با گلوله و بمب انجام میگیرد؛ یکی از دو نفر در آن حادثه شهید میشود، یکی هم مجروح میشود؛ لیکن شهید نمیشود. اینها در واقع یک حکم دارند؛ هر دو با همین انگیزه و با همین نیت رفتند تا در راه خدا جهاد کنند. هر دو تا مرز خطر جانی پیش رفتند، هر دو هم در معرض یک آزمایش قرار گرفتند؛ حالا یکی شهید شد و از دنیا رفت و پروندهی تلاش و کارش بسته شد - البته پروندهی اجر و ثواب بسته نمیشود؛ پروندهی تلاش و فعالیت و مجاهدت بسته میشود - یکی هم زنده مانده و پروندهی مجاهدت او باز است.شاهدها (۱ پاراگراف)
جانبازان شهدای زنده و همسنگ شهیدان
… را با این کار خشنود کرده است؛ «صبرا و احتسابا»، پای خدا حساب کند. بداند که این عزیزی که در راه خدا داد، یک سنگری بود که در مقابل هجوم دشمنان به عزّت و به استقلال این ملت، برافراشته شد. هر کدام از شهدای شما یک سنگرند؛ این افتخار دارد؛ جانبازان هم همینجورند. جانبازان هم شهدای زندهاند؛ شما جانبازان عزیز هم مثل شهدا هستید؛ شهید هم همین ضربهای را که جانباز تحمل کرده است، او هم تحمل کرده؛ سرنوشت او پرواز و رفتن بود، سرنوشت این فعلاً ماندن. خانوادهی شهدا، پدر و مادر شهید، همسر شهید، فرزندان شهید، برادران و خواهران و خویشاوندان شهید، پدران و خواهران و همسران جانبازان باید افتخار کنند.