رفتن به محتوای اصلی

جانبازان

نام‌های دیگر: جانباز

مقایسهٔ دیدگاه رهبران
توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

رزمندگانی که در راه دفاع از اسلام و کشور آسیب جسمی دیده‌اند و جایگاه و نیازهای آنان.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:بیانات در دیدار جمعى از جانبازان انقلاب اسلامى و دست‌اندرکاران ساخت مرقد حضرت امام خمینى (قدّس سرّه الشّریف)— ۱۳۶۸/۰۴/۲۸

سیر زمانی

از ۱۳۶۸ تا ۱۴۰۴
۱۳۶۸۱۴۰۴

فقط سال ۱۳۷۲همهٔ سال‌ها

تعریف در کلام رهبر

و من بخصوص به جانبازان عزیز هم که شهداى زنده‌ى ما هستند ــ چون رفته‌اند به میدان جنگ مثل شهید، و ضربت خورده‌اند مثل شهید، منتها کرامت الهى، آنها را حفظ کرده است؛ زنده‌اند امّا در رتبه‌ى شهیدان ــ توصیه میکنم این کرامت الهى را براى خودشان حفظ کنند: ‌للذینَ اَحسَنوا مِنهُم وَاتَّقَوا اَجرٌ عَظیم؛[4] باید همیشه آن روحیه‌اى را که در میدان نبرد، آنها را به پیش میبرد و به فداکارى وادار میکرد، حفظ کنند. البتّه همه‌ى دستگاه‌ها موظّفند که قدر و ارج این عزیزان را ــ چه خانواده‌ى شهدا را، چه جانبازان را، چه آزادگان را، چه خانواده‌هایشان را، چه فرزندانشان را ــ بدانند و حفظ کنند. و بالاتر از همه‌ى اینها لطف و تفضّل الهى است که امیدواریم همواره شامل حال شما باشد و بماند.
علاوه بر این، هدف این است که ارادت به قشر جانباز و مجموعه‌ی جانبازان به عنوان یک علامت ثابت در نظام جمهوری اسلامی باقی بماند. جانبازان در حقیقت شهیدان زنده‌یی هستند که خدای متعال این فرصت را به آنها داده که سالهایی از عمر خودشان را همراه با مجاهدت و آزمایشِ دشوار بگذرانند. این برادر جانباز، همان برادر شهید ماست. در همان جبهه، در همان منطقه، در همان محوطه، در همان حادثه، مثلاً انفجاری رخ میدهد یا تهاجمی از طرف دشمن با گلوله و بمب انجام میگیرد؛ یکی از دو نفر در آن حادثه شهید میشود، یکی هم مجروح میشود؛ لیکن شهید نمیشود. اینها در واقع یک حکم دارند؛ هر دو با همین انگیزه و با همین نیت رفتند تا در راه خدا جهاد کنند. هر دو تا مرز خطر جانی پیش رفتند، هر دو هم در معرض یک آزمایش قرار گرفتند؛ حالا یکی شهید شد و از دنیا رفت و پرونده‌ی تلاش و کارش بسته شد - البته پرونده‌ی اجر و ثواب بسته نمیشود؛ پرونده‌ی تلاش و فعالیت و مجاهدت بسته میشود - یکی هم زنده مانده و پرونده‌ی مجاهدت او باز است.

جانبازان در حکم شهدا به‌سبب قرار گرفتن در معرض شهادت

… در جبهه میگفتند ــ شنیده‌اید؛ کسانى که بودند، دیده‌اند ــ که فلانى نزدیک پرواز است، چون صورتش میدرخشد. این دروغ نیست، این گزاف نیست؛ این حقیقت است؛ این، آن مفهوم والاى شهادت است. حتّى آن کسانى هم که نزدیک رفتند ولى به فیض شهادت نرسیدند، همین‌جور [هستند]. لذاست که من این جانبازان عزیز را در حکم شهدا مى‌شناسم و میدانم. این کسى که رفته و خود را به آغوش خطر انداخته، خود را تقدیم کرده، این گلوله یا ترکش خمپاره‌اى که به پاى این جوان یا به چشم او یا به دست او خورد و او را جانباز کرد، میتوانست به قلب او بخورد. این رفت به میدان، این داد آنچه را باید بدهد؛ لذا او هم در معنا، در معرض شهادت قرار گرفته و در حکم شهید است. رزمندگان ما هم همین‌جور؛ رزمندگان ما هم، آنهایى که رفتند در دل خطرهاى بزرگ امّا سالم برگشتند، در حکم شهیدند.

حفظ همان روحیه و ایمان دوران جنگ شرط اجر عظیم جانبازان

درباره‌ى جانبازان در قرآن کریم میفرماید: اَلَّذینَ استَجابوا لِله وَالرَّسولِ مِن بَعدِ ما اَصابَهُمُ القَرحُ للذینَ اَحسَنوا مِنهُم وَاتَّقَوا اَجرٌ عَظیم؛[3] آن کسانى که در میدان جنگ، این افتخار را پیدا میکنند که آسیب‌دیده‌ى جنگ بشوند ــ که شما جانبازها مصداق آن هستید ــ شرط اجر بزرگ براى اینها همین است که باید همان روحیه را، همان ایمان را، همان تلاش را، همان عشق و ایمان را حفظ کنند؛ و در این صورت است که عزیزان ما جزو برجسته‌ترین انسانها به حساب مى‌آیند. ملّت ایران باید روح شهادت را حفظ کند. امروز دنیاى استکبارى پول دارد، اسلحه‌ى مدرن دارد، امکانات تبلیغاتى بى‌نظیر دارد، اتّحاد نامبارکى با یکدیگر دارند امّا در عین ‌حال از حرکت اسلامى و از انقلاب اسلامى و از روحیه‌ى شهادت‌طلبى شما مردم با همه‌ى وجود میترسند؛ …

افتخار و ارزش چندبرابر ورزشکاران جانباز

اوّلاً از زیارت شما برادران عزیز خیلى خوشحالم و به وجود شماها افتخار میکنم. اگرچه همه‌ى کسانى که در میدانهاى ورزشى یک افتخارى را به ‌وجود مى‌آورند، براى ملّت و مسئولین کشور عزیزند لکن شماها چند برابر ارزش ایجاد میکنید و چند برابر عزیزید. اینکه در قلب دنیاى گمراه غرب و مردم سرگشته‌ى آن کشورها یک عدّه جوان مؤمن در میدان نبرد ورزشى، ایمان خودشان را و تقواى خودشان را و صلاح خودشان را عملاً نشان میدهند، این براى اسلام و جمهورى اسلامى یک عزّت بى‌بدیلى است؛ حقیقتاً هیچ ‌چیز را با این نمیشود مقایسه …

جبران کمبود جسمانی با قوت اراده پس از ایثار در راه خدا

من نمیخواهم اینجا در ستایش شما عزیزان صحبت بکنم؛ میخواهم ارزش کارتان را اجمالاً بیان بکنم؛ کسانى که در میدانهاى جنگ رفتند و سلامتى خودشان و بخشى از بدن خودشان را در راه خدا دادند و خودشان را معلول کرده‌اند در راه خدا و براى کسب رضاى خدا، و بعد از آن، این حادثه‌ى بزرگ اتّفاق افتاده که با قوّت اراده، توانسته‌اند آن کمبود جسمانى را به بهترین وجهى ترمیم کنند و جبران کنند؛ این خیلى حادثه‌ى عظیمى است. قهرمانها کسانى هستند که با اراده‌شان کار میکنند؛ یک قهرمان، فقط آن کسى نیست که برخوردار از جسم نیرومند است بلکه بیش از جسم، روح و اراده‌ى قوى است که در قهرمان شدن تأثیر دارد. و اگر کسى اراده‌ى قوى نداشته باشد، اصلاً این قدرت جسمانى را پیدا نمیکند؛ ورزش کردن، …

نشان دادن اینکه کمبود جسمانی مانع تحرک ورزشی و به کار انداختن اراده نیست

ان‌شاءالله‌ که زنده باشید؛ ان‌شاءالله‌ که کار ورزش را دنبال کنید؛ ان‌شاءالله‌ نشان بدهید که کمبود جسمانى و نداشتن دست، نداشتن پا، نداشتن چشم و بقیّه‌ى کمبودهایى که غالباً جانبازهاى ما یا معلولین غیر جانباز ــ حالا بحمدالله‌ همه‌ى شما هم جانباز و مجاهد فى‌‌الله‌ هستید ــ از آن رنج میبرند به یک معنا، مانع از تحرّک ورزشى و به‌ کار انداختن اراده نیست؛ این را بایستى شما روشن کنید.

احترام به جانبازان جنگ در کشورهای اروپایی نشانهٔ قدردانی از جنگ

همه‌جاى دنیا که شما میروید ــ آن‌طور که من شنفتم، البتّه من خودم در دنیا خیلى سیاحت نکردم ــ بخصوص کشورهاى اروپایى، وقتى‌ که یک نفرى عبور میکند که مثلاً دستش را بسته، یا عصا دارد، [وقتی] میگویند که ایشان جزو مثلاً مجروحین یا به قول ما جانبازهاى جنگ فلان است، برایش کلاهشان را برمیدارند، احترامش میکنند؛ یعنى قدردانى میشود از یک جنگ. حقیقتاً اگر راستش را بخواهید، من نگاه میکنم مىبینم نه، ما این قدردانى را نکردیم؛ در حالى‌ که جنگهاى آلمان و فرانسه کجا،جنگ ایتالیا و فرانسه کجا، جنگ عراق و ایران کجا؟ اصلاً دو مقوله است، دو حقیقت است، یک جور دیگر است. اینجا مسئله این نبود که یک کشورى میخواهد …

ایثار مدال‌ها در راه خدا و الگو بودن برای مبارزان بوسنیایی

خب، حالا شما مدال‌هایتان را هم در راه خدا دارید ایثار میکنید.[3] البتّه من به آقاى راشد عرض کردم که شماها از بوسنیایى‌ها قهرمان‌ترید، شماها اُسوه‌ى آنها هستید؛ جوانهاى ما، از همه‌ى این جوانهایى که در دنیا دارند مبارزه میکنند، جلوترند. بنده مى‌شناسم مبارزات دنیا را؛ بعضى‌ از افرادش را از نزدیک دیده‌ام و میدانم در دنیا چه‌ کار دارد انجام میگیرد. بچّه‌هاى خوب ما، از همه‌ى آنها بالاترند، از همه‌ى آنها جلوترند؛ از همه‌ى …