رفتن به محتوای اصلی

جانبازان

نام‌های دیگر: جانباز

مقایسهٔ دیدگاه رهبران
توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

رزمندگانی که در راه دفاع از اسلام و کشور آسیب جسمی دیده‌اند و جایگاه و نیازهای آنان.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:بیانات در دیدار جمعى از جانبازان انقلاب اسلامى و دست‌اندرکاران ساخت مرقد حضرت امام خمینى (قدّس سرّه الشّریف)— ۱۳۶۸/۰۴/۲۸

سیر زمانی

از ۱۳۶۸ تا ۱۴۰۴
۱۳۶۸۱۴۰۴

فقط سال ۱۳۷۱همهٔ سال‌ها

تعریف در کلام رهبر

و من بخصوص به جانبازان عزیز هم که شهداى زنده‌ى ما هستند ــ چون رفته‌اند به میدان جنگ مثل شهید، و ضربت خورده‌اند مثل شهید، منتها کرامت الهى، آنها را حفظ کرده است؛ زنده‌اند امّا در رتبه‌ى شهیدان ــ توصیه میکنم این کرامت الهى را براى خودشان حفظ کنند: ‌للذینَ اَحسَنوا مِنهُم وَاتَّقَوا اَجرٌ عَظیم؛[4] باید همیشه آن روحیه‌اى را که در میدان نبرد، آنها را به پیش میبرد و به فداکارى وادار میکرد، حفظ کنند. البتّه همه‌ى دستگاه‌ها موظّفند که قدر و ارج این عزیزان را ــ چه خانواده‌ى شهدا را، چه جانبازان را، چه آزادگان را، چه خانواده‌هایشان را، چه فرزندانشان را ــ بدانند و حفظ کنند. و بالاتر از همه‌ى اینها لطف و تفضّل الهى است که امیدواریم همواره شامل حال شما باشد و بماند.
علاوه بر این، هدف این است که ارادت به قشر جانباز و مجموعه‌ی جانبازان به عنوان یک علامت ثابت در نظام جمهوری اسلامی باقی بماند. جانبازان در حقیقت شهیدان زنده‌یی هستند که خدای متعال این فرصت را به آنها داده که سالهایی از عمر خودشان را همراه با مجاهدت و آزمایشِ دشوار بگذرانند. این برادر جانباز، همان برادر شهید ماست. در همان جبهه، در همان منطقه، در همان محوطه، در همان حادثه، مثلاً انفجاری رخ میدهد یا تهاجمی از طرف دشمن با گلوله و بمب انجام میگیرد؛ یکی از دو نفر در آن حادثه شهید میشود، یکی هم مجروح میشود؛ لیکن شهید نمیشود. اینها در واقع یک حکم دارند؛ هر دو با همین انگیزه و با همین نیت رفتند تا در راه خدا جهاد کنند. هر دو تا مرز خطر جانی پیش رفتند، هر دو هم در معرض یک آزمایش قرار گرفتند؛ حالا یکی شهید شد و از دنیا رفت و پرونده‌ی تلاش و کارش بسته شد - البته پرونده‌ی اجر و ثواب بسته نمیشود؛ پرونده‌ی تلاش و فعالیت و مجاهدت بسته میشود - یکی هم زنده مانده و پرونده‌ی مجاهدت او باز است.

شاهدها (۱۸ پاراگراف)

وظیفهٔ انسانی و دینی خدمت به جانبازان و چشم‌پوشی از برخوردهای تندشان

ما به دلایل متعدد وظیفه داریم هر چه ممکن است، به جانبازان خدمت کنیم. دلیل انسانی ایجاب می‌کند ما از این عزیزان سپاسگزاری و به آنها خدمت کنیم. ممکن است جانبازی در برخورد با ما عصبانی شود یا دارای برخوردی باشد که ما را آزرده کند؛ ولی با توجه به این‌که او و همه‌ی کسانی که در راه جهاد گذشت کردند و به جانبازی رسیدند، ما باید از همه‌ی آن برخوردها صرف نظر کنیم و تکلیف انسانی خود را انجام دهیم. دلیل دوم برای خدمت به این عزیزان، تکلیف دینی و وظیفه‌ی الهی است. اینها مجاهدان فی سبیل‌الله‌اند؛ بنابراین ما وظیفه داریم به دلیل نیازشان و به خاطر شکرگزاری از زحماتشان، به اینها خدمت کنیم.

حمایت از آسیب‌دیدگان جهاد، نیاز نظام و تضمین‌کنندهٔ جهاد

از اینها گذشته، اگر کسی نتواند به ندای وجدانی یا تکلیف دینی پاسخ دهد، این برای یک کشور مهم است که آسیب‌دیدگان از جهاد مورد حمایت قرار بگیرند؛ این تضمین کننده‌ی جهاد است. من همیشه در خصوص مسائلی شبیه این موضوع، به مسؤولان دستگاه‌های گوناگون دولتی سفارش کرده‌ام؛ مثلاً گفته‌ام به وضعیت بازنشسته‌ها برسید. اگر می‌خواهید در دستگاه شما افراد خوب کار کنند، راهش این است که به بازنشسته‌یی که الان هیچ کاری برای شما نمی‌کند، خوب برسید. …

برنامه‌ریزی چندساله برای تبدیل احترام به جانبازان به عرف جامعه

… همین جهت سوم (جهت سیاسی) به این قضیه اهمیت می‌دهند. ما باید این را به صورت یک عرف در بیاوریم. شما که در خدمت جانبازان هستید - چه جناب آقای رفیقدوست و چه بقیه‌ی برادران - بنشینید درباره‌ی این قضیه فکر و طراحی کنید؛ بخصوص بخش فرهنگی در این زمینه مسؤولیت دارد. بتدریج در طول دو سال، سه سال، پنج سال، برنامه‌ریزی کنید تا این کار عرف جامعه‌ی ما شود؛ یعنی مردم هر جا جانبازی را دیدند، به او احترام کنند؛ مثل این‌که در محیطهای متدین ما هر جا مردم یک روحانی ببینند، قهراً به او احترام می‌کنند؛ این یک عرف شده است. یا در خیلی از بخشهای جامعه‌ی ما مثلاً به پیرمردها و پیرزن‌ها احترام می‌کنند. یا در اتوبوس و مجامع عمومی، زن را رعایت می‌کنند.

تأکید بر احترام مردم به جانبازان، فراتر از رعایت حال معلولان

البته مسأله‌ی رعایت، برای کل معلولان است و مردم باید رعایت حال آنها را بکنند؛ اما تکیه‌ی من روی «احترام» است؛ باید کاری کنیم مردم به جانباز - کسی که در جهاد به این آسیب و بلیه و ضایعه دچار شده - احترام بگذارند؛ به او سلام کنند و جلوی پایش بلند شوند؛ اگر از خدمتی خواست استفاده کند، با کمال علاقه و خوشرویی، آن خدمت را در اختیارش بگذارند. یکی از چیزهایی که می‌تواند به این قضیه کمک کند، این است که پیشرفتهای اینها را نشان دهیم؛ همین کارهای هنری و فنی و علمی که جانبازها کرده‌اند. خوب است کار اینها را در …

احترام همگانی به جانبازان، نیاز نظام و کشور و بی‌جای منت‌گذاری

… کنند و از صاحب‌نظرهای تبلیغاتی هم استفاده کنند تا ببینند چه کار می‌شود کرد که در طول دو سال، سه سال، ده سال، عرف جامعه‌ی ما بتدریج این بشود که همه به جانباز احترام کنند؛ نظام به این احتیاج دارد؛ علاوه بر این‌که حق جانباز هم بر گردن ما این را ایجاب می‌کند. اگر کسی حقی هم برای جانباز قائل نیست و خودش را خیلی مدیون جانباز نمی‌داند، بداند این نیاز نظام است. ما نباید منتی بر سر کسی داشته باشیم. اگر کاری کردیم که همه به جانبازها احترام کردند، تازه نیاز نظام و کشور و ملت را برآورده کرده‌ایم؛ نباید منتی سر جانباز داشته باشیم. ان‌شاءالله موفق باشید و خداوند کمکتان کند تا هر چه بیشتر به جانبازها کمک کنید.

ارزش والای جانبازان نزد خدا به شرط ماندن در راه تقوا

الان یک پسر جانباز، جزو دامادهای ما و یک دختر جانباز، جزو عروسهای ما هستند. این جانبازان پیش خدای متعال، خیلی قیمت دارند. البته به شرطی که در راه خدا و در جهت تقوا باقی بمانند؛ و الّا، اگر خدای ناکرده کسی در راه تقوا نماند، هرچه باشد - چه جانباز باشد و چه سالم - خدای متعال به او، در دنیا و آخرت اعتنایی نخواهد کرد. «الذین استجابوا لله و الرسول من بعد ما اصابهم القرح للذین احسنوا منهم و اتقوا اجر عظیم.[1] » کسانی که در میدان جنگ زخمی شدند، یا مثل آن خانمهایی که در میدان جنگ نبودند، اما در خانه یا مدرسه بودند و دشمن آمد آنها را مجروح کرد، پیش خدای متعال بسیار با ارزشند؛ …

جانبازان و معلولان مظهر اراده و استحکام روحیه

خوب؛ شما بحمدالله مظهر اراده‌اید؛ چه آنهایی که جانباز هستند و در میدان جنگ بودند و آن تجربه‌ی عظیم را گذراندند؛ چه آن برادران و خواهرانی که جانباز نیستند، اما معلولند. با رنج زندگی را گذراندن، به انسان قدرت اراده و استحکام روحیه می‌دهد. این، چیز بسیار باارزشی است. این را باید حفظ کنید.

اولویت تأمین نیاز و رفاه مادی و معنوی جانبازان حتی از سرمایهٔ بنیاد

با تشکر از تلاش موفق جنابعالی در حفظ و احیاء و افزایش موجودی و درآمد بنیاد مستضعفان و جانبازان و خدماتی که از آن محل به محرومین و جانبازان عزیز و مصالح عمومی کشور شده است، جنابعالی را مجدداً برای مدت دو سال به مدیریت این بنیاد منصوب میکنم و تأکید میکنم که تأمین نیاز و رفاه جانبازان از جهت مادی و معنوی در نظر اینجانب از همه‌چیز مهمتر است و اگر وقتی اتفاق بیفتد که درآمدهای بنیاد برای انجام برنامه‌های خدماتی آن عزیزان کافی نباشد، حتی لازم است از سرمایه‌ی موجود، صرف این عزیزان گردد.

خلأ آثار مکتوب دربارهٔ جانبازان آسایشگاه‌نشین

من چند سال پیش، به یکی از دوستان این را گفته بودم که یکی از خلأهای موجود، در مورد جانبازهاست؛ همین جانبازهایی که در آسایشگاه زندگی می‌کنند. شما خودتان را بگذارید جای آنها! البته این هم ممکن نیست که آدم خودش را جای آنها بگذارد؛ اما اگر مقداری زندگی آنها را فرض کنید، تا حدودی می‌توانید درکشان کنید. این جانباز، جوانی بوده مثل بقیه‌ی مردم. راه می‌رفته؛ بازی می‌کرده؛ رانندگی می‌کرده؛ کتاب می‌خوانده؛ …

لزوم نوشتن کتاب برای زنده نگه داشتن ایمان جانبازان

او دائم با واقعیتهای تلخ روبه‌روست. ما باید کاری کنیم که این ایمان، در او زنده بماند. باید برای جانبازها کتاب نوشته شود. البته معنایش این نیست که این کتابها را فقط جانبازها می‌خوانند؛ نه. ما هم می‌خوانیم. اما مخاطب اصلی این کتاب، در واقع باید جانباز باشد و به او امید بدهد. هدف اصلی کتاب، باید این باشد. هدف باید این باشد که به او امید بدهد؛ به او ایمان بدهد و واقعیتهای تلخی را …

قبولی اغلب جانبازان در امتحان با رفتن به جبهه برای جان دادن و نبود کتاب برای آنان

این جانباز، امتحان خودش را داده است. البته نمی‌خواهم بگویم همه جانبازها چنینند. یکی هم، تصادفاً ممکن است جانباز شده باشد. اما اغلب جانبازان، آنانند که برای دادن جان به جبهه رفته‌اند. حالا یکی، اتفاقاً نخاعش قطع شده و برگشته است. پس، امتحانش را داده است. برای اینها کتاب باید نوشته شود و از این کتابها، ما نداریم.

لزوم زیستن نویسنده در میان جانبازان برای نوشتن رنج‌ها و نیازهای آنان

… می‌شناسید - از همین برادران اهل قلم - گفتم شما برو به یکی از این آسایشگاهها، دو ماه، سه ماه، لباس پرستاری بپوش. اصلاً بمان آن‌جا. زن و بچه را ول کن؛ خیال کن جبهه است. برو آن‌جا، میان جانبازان. آنها هم نفهمند که شما چه کسی هستی. همه خیال کنند شما یک پرستاری. لباس پرستاری بپوش و همان جا بمان، تا خوب بفهمی که زندگی جانباز، یعنی چه. بعد زندگی او را، رنجهای او را، غمهای او را، تألمات او را، توقعات او را، کسریهای او را، بیاور در یک کتاب بنویس تا علاج درد او باشد. مرهمی باشد بر زخمهای دل او.

لزوم پرداختن هنری به مقولهٔ جانبازان

یک مقوله هم مقوله‌ی‌ جانبازان است. نمی‌‌دانم این کار، مربوط به شماست یا کار آقایانی‌ است که در بنیاد جانبازان هستند. به‌هرحال، فرقی‌ نمی‌‌کند؛ باید به آن پرداخت. کمونیستهای‌ روسی‌ - به اصطلاح، شورویها - در پرداختن به مقوله‌ی‌ مجروحین جنگی‌ از دیدگاه هنر، انصافاً و بلاشک، دست بالا داشتند. یعنی‌ من نظیر آنها را سراغ ندارم و گمان نمی‌‌کنم کسی‌ بتواند با این تبحر و تأثیرگذاری‌ کار کند. آنها در مقوله‌ی‌ مجروحین جنگی‌، کار …

دعوت نویسندگان به حضور در محیط زندگی جانبازان

الان هم به شما عرض می‌کنم: هر کدامتان که می‌خواهید این کار را بکنید، یا علی مدد! بروید توی محیط جانبازی. باید به میان آنها بروید؛ از دور نمی‌شود. نمی‌دانم کدامیک از شما هستید که کتاب «امدادگران» را نوشته‌اید. من دیدم که این کتاب واقعاً چقدر لازم بود. معلوم بود این آدم، خودش امدادگر بوده است. بدون این‌که آدم امدادگر باشد، نمی‌تواند چنین کتابی بنویسد. یا آن آقایی که کتاب «آتش به اختیار» را نوشته است. …

اثبات قابلیت‌ها در میدان‌های مختلف و دعا برای شفای کامل آنان

دست و پنجه‌ی آقای رئیس درد نکند. خداوند شما عزیزان را که در میدانهای مختلف، قابلیتهای خودتان را اثبات کردید، از بندگان صالحش قرار دهد. خداوند جسم‌های مطهر و پاکیزه‌ی شما را مشمول لطف و رحمت خود قرار دهد و به شما شفای کامل عنایت کند. خداوند زحمات همه‌ی مجاهدان فی سبیل‌الله - بخصوص شما عزیزان - را مقبول درگاه خود قرار دهد. خداوند اهداف این انقلاب و اهداف شما مجاهدان فی سبیل‌الله را برای این ملت آسان کند و ما را به آن هدفها برساند. خداوند شر دشمنان را از سر ملت ایران کوتاه کند؛ به اسلام و …

شرط اجر عظیم برای مجروحان جنگ، نیکوکاری و تقواست نه صرف جراحت

… است. اگر انسان ثواب الهی‌ را رعایت و مراقبت نکند و برای‌ خود حفظش ننماید، از دست می‌‌رود. ما، در روایات خود، مسأله‌ای‌ به نام «حبط» داریم. در قرآن هم می‌‌فرماید: «فاحبط الله اعمالهم[3] » خدا نکند که اعمال ما «حبط» گردد. باید مراقب بود. همه باید مراقب باشند. خداوند در قرآن می‌‌فرماید: «الذین استجابوا لله و الرسول من بعد ما اصابهم القرح للذین احسنوا منهم و التقوا اجر عظیم[4] »؛ کسانی‌ که در میدان جنگ مجروح شدند؛ یعنی‌ به آنها ضربه وارد آمد - مثل جانبازان ما - باید کار نیکو انجام دهند و تقوا پیشه کنند تا خدا به آنان «اجر عظیم» بدهد. صرف این‌که مثلاً بنده در میدان جنگ مجروح شدم، کافی‌ نیست. شماها بحمدالله این سرمایه‌ی‌ عظیم را جمع کرده‌اید. البته آسان هم جمع نکرده‌اید. دو فرزند، سه فرزند و یا یک فرزند در این راه داده‌اید. واقعاً اینها مثل افسانه است. بسیار شکوهمند و با عظمت است. و خدا به شما صبر داد؛ بخصوص به مادران صبر داد. البته من نمی‌‌توانم …

جانبازان در حقیقت شهدای زنده

مجموعه‌ی برادران و خواهرانی که در این مجلس تشریف دارند، نمایشگر ترکیب بدیعی در انقلاب اسلامی و کشور اسلامی ایران محسوب میشوند. ترکیب خانواده‌های معظم شهدا، جانبازان عزیز که در حقیقت شهدای زنده هستند، آزادگان عزیز، رزمندگانی که هرکدام مدتهایی از عمر طیب و پاکیزه‌ی خودشان را در دوران جوانی، در جبهه گذراندند، ترکیب امروز این جلسه‌ی صمیمی ماست.