رفتن به محتوای اصلی

جانبازان

نام‌های دیگر: جانباز

مقایسهٔ دیدگاه رهبران
توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

رزمندگانی که در راه دفاع از اسلام و کشور آسیب جسمی دیده‌اند و جایگاه و نیازهای آنان.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:بیانات در دیدار جمعى از جانبازان انقلاب اسلامى و دست‌اندرکاران ساخت مرقد حضرت امام خمینى (قدّس سرّه الشّریف)— ۱۳۶۸/۰۴/۲۸

سیر زمانی

از ۱۳۶۸ تا ۱۴۰۴
۱۳۶۸۱۴۰۴

فقط سال ۱۳۶۹همهٔ سال‌ها

تعریف در کلام رهبر

و من بخصوص به جانبازان عزیز هم که شهداى زنده‌ى ما هستند ــ چون رفته‌اند به میدان جنگ مثل شهید، و ضربت خورده‌اند مثل شهید، منتها کرامت الهى، آنها را حفظ کرده است؛ زنده‌اند امّا در رتبه‌ى شهیدان ــ توصیه میکنم این کرامت الهى را براى خودشان حفظ کنند: ‌للذینَ اَحسَنوا مِنهُم وَاتَّقَوا اَجرٌ عَظیم؛[4] باید همیشه آن روحیه‌اى را که در میدان نبرد، آنها را به پیش میبرد و به فداکارى وادار میکرد، حفظ کنند. البتّه همه‌ى دستگاه‌ها موظّفند که قدر و ارج این عزیزان را ــ چه خانواده‌ى شهدا را، چه جانبازان را، چه آزادگان را، چه خانواده‌هایشان را، چه فرزندانشان را ــ بدانند و حفظ کنند. و بالاتر از همه‌ى اینها لطف و تفضّل الهى است که امیدواریم همواره شامل حال شما باشد و بماند.
علاوه بر این، هدف این است که ارادت به قشر جانباز و مجموعه‌ی جانبازان به عنوان یک علامت ثابت در نظام جمهوری اسلامی باقی بماند. جانبازان در حقیقت شهیدان زنده‌یی هستند که خدای متعال این فرصت را به آنها داده که سالهایی از عمر خودشان را همراه با مجاهدت و آزمایشِ دشوار بگذرانند. این برادر جانباز، همان برادر شهید ماست. در همان جبهه، در همان منطقه، در همان محوطه، در همان حادثه، مثلاً انفجاری رخ میدهد یا تهاجمی از طرف دشمن با گلوله و بمب انجام میگیرد؛ یکی از دو نفر در آن حادثه شهید میشود، یکی هم مجروح میشود؛ لیکن شهید نمیشود. اینها در واقع یک حکم دارند؛ هر دو با همین انگیزه و با همین نیت رفتند تا در راه خدا جهاد کنند. هر دو تا مرز خطر جانی پیش رفتند، هر دو هم در معرض یک آزمایش قرار گرفتند؛ حالا یکی شهید شد و از دنیا رفت و پرونده‌ی تلاش و کارش بسته شد - البته پرونده‌ی اجر و ثواب بسته نمیشود؛ پرونده‌ی تلاش و فعالیت و مجاهدت بسته میشود - یکی هم زنده مانده و پرونده‌ی مجاهدت او باز است.

سهم ارزشمند جانبازان در تاریخ انقلاب و لزوم قدردانستن آسیب در راه خدا

با این نگرش است که جانبازان عزیز، آنان که ایثار و فداکارى‌شان نشانه‌اى در جسم مطهّرشان باقى گذارده و یادگار آن لحظه‌ى حسّاس را همواره با خود دارند، داراى سهمى ارزشمند در این تاریخ پُرافتخارند. جانبازان، آسیب در راه خدا را قدر بدانند که این موجب توجّه حق‌ تعالى به آنان است و این در میزان الهى ارزش والا است.

جانبازان، تجسم فداکاری و شهید زنده

در قرآن به جانبازان و مجروحین عزیزمان ــ که واقعاً اینها تجسّم فداکارى‌اند؛ شهید زنده همینها هستند؛ این گلوله‌اى که خورد به این جوان و نخاع او را ضایع کرد، میتوانست چند میلیمتر این طرف‌تر یا آن طرف‌تر بخورد و جان او را بگیرد و امروز از شهدا بود؛ امروز او شهید است؛ شهیدى که زنده است و در میان ما است؛ برکت وجود او براى ما هست ــ خدا خطاب میکند و میفرماید که «اَّلَّذینَ ... اَصابَهُمُ القَرح»؛ آن‌ کسانى که در جبهه زخمى شدند، لِلَّذینَ اَحسَنوا مِنهُم وَاتَّقَوا اَجرٌ عَظیم؛[17] اگر نیکوکارى کردیم و تقوا پیشه کردیم، اجر عظیمى داریم؛ قرآن است دیگر. صِرف اینکه …

عارضه‌های روانی و احساس پوچی جانبازان قطع نخاعی

یکى از گرفتارى‌هاى ما در مورد جانبازهاى قطع نخاعى مخصوصاً و کمتر در مورد غیر آنها ــ مثلاً آن که هر دو دستش را از دست داده، آن که هر دو پایش را از دست داده، آن که چشمش را از دست داده ــ عارضه‌هاى روانى است؛ یعنى احساس پوچى، احساس بیهودگى، احساس اینکه من سرم کلاه رفت؛ این وجود دارد. من بین جانبازها رفته‌ام، در این آسایشگاه‌هایشان با اینها حرف زده‌ام، نه یک بار، نه دو بار، شاید ده‌ها بار؛ من میدانم اینها وضعشان چه جورى است. محیط پیرامون اصلاً بکلّى اینها را دفع میکند؛ نه [پیش] پدر و مادر دیگر آن احترام و عزّت را دارند، نه …

لزوم پیگیری همهٔ جهات لازم برای آسایش جانبازان

حالا در بخش جانبازها توصیه‌ى ما این است که بالاخره تمام آن جهات لازم براى آسایش اینها را این برادرهایى که مسئول هستند واقعاً با همه‌ى وجود دنبال بکنند. البتّه به من نامه‌هایى گاهى نوشته میشود ــ کمتر از سابق، سابق ظاهراً شکایت بیشتر بود، حالا خیلى فرق کرده ــ و از این گله میکنند که گاهى مراجعه میکنند یک جایى، کسى گوش نمیدهد به حرفشان. من گمان میکنم آقاى حبیبى[5] یکى از کارهایى که باید ان‌شاءالله‌ حتماً انجام …

محفوظ بودن رنج‌ها و دردهای جانبازان نزد خدا

… و غربت و جفا کشیدن از نااهلان و ایستادگى در مقابل خواست دشمنان خدا و همه‌ى این ساعتها و لحظه‌ها و رنجها در دیوان الهى محفوظ است. خیال نکنید که اینها از بین رفت؛ همه‌ى اینها مثل یک نوار صوت و تصویر ماند؛ یک لحظه از این لحظات از بین نرفته و پیش خدا موجود است. شما جانبازان عزیز هم همین‌طور؛ شبهاى سختى‌تان، رنج میدان جنگتان، سختى بیمارستان و بسترتان، دردهایتان، رنجهاى ناشناخته‌تان؛ و شما خانواده‌هاى شهیدان، صبرتان، داغ سوزنده و در عین ‌حال شیرینتان ــ چون براى خدا است ــ فراق عزیزانتان، فقدان میوه‌ى دلتان، همه و همه محفوظ است.

سفارش قصه برای جانبازان پس از آشنایی نویسنده با محیط آنان

… که خب، چیز خیلى ماندگارى نیست؛ وانگهى ما در فیلم هم عقب هستیم ــ یا رمان و قصّه. اگر ما در یکى از این بخشهاى هنرى یک خرده بهتر از آن یکى باشیم، باز قصّه است؛ علاج قضیّه قصّه است؛ منتها شما قصّه‌نویس آن را پیدا کنید، بروید با او حرف بزنید، وارد معامله بشوید. بگویید من میخواهم براى جانباز [قصّه بنویسى]؛ منتها داور بگذارید، ببینند که چه نوشته شده. شش ماه فرصت بدهید، بگویید آقا شما شش ماه، دو ماه، یک ماه، ده روز، هرچه میخواهى، بیا با این جانبازهاى ما تماس بگیر، آشنا بشو، فضاى محیط را ببین، بعد برو بنویس. اینکه من اوّل مثال زدم به شما، براى اینکه دیگر تفصیل نخواهید و شما بروید روى این قضیّه برنامه‌ریزى کنید.

سهام‌دار کردن جانبازان به شکل معقول

البتّه این کارهایى که گفته شد و آن‌جورى که به ذهن شماها رسیده است، خیلى باارزش است؛ یعنى واقعاً نمیشود از حق گذشت. از جمله همین که آقاى زارع[10] گفتند که در گزارش شما هم بود این معنا که این کار دارد انجام میگیرد ــ یعنى سهام‌دار کردن جانباز ــ و خیلى هم خوب است که این کار انجام بگیرد. از این بهتر چیست؟ البتّه به شکل معقولى که سهام حیف و میل نشود، خراب نشود، ضایع نشود، کارخانه ضایع نشود؛ جوانب این را در نظر بگیرید که به نظرم میرسد همین‌جور که شما میگویید بهترین شکل است. اینها بسیار کارهاى مفید و لازمى است منتها علاوه بر این، من یک وقتى آن اوایل به شما عرض کردم، ما الان یک جاهایى داریم در این کشور که واقعاً اگر چنانچه بیست میلیون تومان خرج …

خطر سقوط تدریجی برخی جانبازان بدون تقویت روحی آنان

… که یک جسمى داریم با روح بد؛ یک انسانى را تولید کردیم، بزرگ کردیم با روح و مغز شیطانى؛ چه فایده‌اى دارد؟ البتّه جانبازها خودشان خیلى خوبند؛ یعنى آنها کسانى‌اند که زودتر از ماها رفتند میدان جنگ ــ یکى‌اش خود شما[12] ــ و خودشان را، جسمشان، سلامتشان را دادند؛ اینها که بهتر از ما هستند؛ در اینکه شکّى نیست، امّا غافل نباید بود از اینکه در بین اینها کسانى هستند که بتدریج ساقط میشوند؛ میدانید، هر کسى که شارژ نشود، بتدریج خالى میشود. ان‌شاءالله‌ که خداوند به همه‌ى ماها توفیق بدهد.