رفتن به محتوای اصلی

توطئهٔ دشمن

نام‌های دیگر: توطئه، توطئه علیه اسلام، توطئه علیه انتخابات، توطئه علیه انقلاب، توطئه علیه نهضت، توطئهٔ بیگانگان، توطئهٔ دشمنان، توطئه‌های داخلی

مقایسهٔ دیدگاه رهبران
توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

نقشه‌ها و تحرکات پنهان دشمنان داخلی و خارجی علیه اسلام، انقلاب و ملت.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:بیانات در مسجد اعظم قم به‌مناسبت دومین سالگرد شهادت آیت‌الله سیدمصطفی خمینی— ۱۳۵۸/۰۷/۳۰

سیر زمانی

از ۱۳۵۸ تا ۱۴۰۴
۱۳۵۸۱۴۰۴

فقط سال ۱۳۹۲همهٔ سال‌ها

تعریف در کلام رهبر

چندتا روایت هم هست که تقیّه را از یک بُعد دیگری نگاه می‌کند، از یک دیدگاه دیگری نگاه می‌کند؛ طبق این روایات، تقیّه یعنی نعل واژگونه زدن؛ نعل واژگونه زدن که هم معنی استتار در آن هست، هم معنی عمل در آن هست، منتها از یک دیدگاه دیگری. از یک بعد دیگری که نگاه کنیم، مسئله این‌طوری می‌شود. در قدیم، گاهی اوقات یک عده لشکر و یک عده سپاه حرکت می‌کردند و از یک راهی می‌خواستند عبور کنند که دشمن نفهمد؛ مثلاً فرض کنید که دشمن در نقطۀ مشرق دارد فعالیت و آرایش جنگی می‌کند، اینها اگر از روبه‌رو می‌خواستند حمله کنند، دشمن می‌فهمید؛ می‌خواستند راه را کج کنند و بروند از پشت به دشمن مثلاً حمله کنند، اگر چنانچه اینها با اسب‌ها راه می‌افتادند می‌رفتند، خب دشمن هم که شب نخوابیده که صبح یا نصفه‌شب به او شبیخون بزنند، پس کسانی دارد، مراقبینی دارد، نگاه می‌کنند، می‌بینند مثلاً رد یک عده اسب‌سوار را، بعد می‌بینند اینها کجا رفته‌اند، کدام طرف رفته‌اند، از کجا آمده‌اند به کجا رفته‌اند، جهت حرکت اینها را می‌فهمیدند، تعقیب می‌کردند و می‌رفتند می‌دیدند مثلاً رسیده به پشت جبهه و خودشان را خوب مراقبت می‌کردند. پس برای اینکه دشمن را غافلگیر کنند، یک ابتکار جالبی داشتند ـ قدیم این کارها را می‌کردند و تا این اواخر هم مرسوم بود ـ در شبیخون‌ها و در لشکرکشی‌های پنهانی، این کار انجام می‌گرفت، نعل اسب‌ها را چَپِه می‌زدند! نعل اسب را اگر چنانچه برعکس بزنند، یعنی دوشاخش به‌طرف عقب باشد، پیداست که این کاروان ازطرف مقابل رفته، اگر این دوشاخ به‌طرف جلو باشد، پیداست که کاروان ازطرف دیگر رفته. اینها نعل اسب را چپه می‌زدند، ازطرف شمال مثلاً می‌رفتند، دشمن خیال می‌کرد ازطرف جنوب رفته‌اند؛ این را می‌گویند نعل واژگونه زدن.

خطر دوستی‌نمایی دشمن پس از ناکامی در همهٔ حیله‌ها

یک واقعیت دیگری که نباید غفلت کرد، دشمنی دشمنان ما است. از دشمنی دشمن نباید غفلت کرد. به قول سعدی: «دشمن چون از همه حیلتی فرومانَد، سلسله‌ی دوستی بجنبانَد»،[5] آنگاه در دوستی کاری کند که هیچ دشمنی نکرده باشد؛ این را نباید فراموش کنیم؛ این واقعیتی است؛ دشمن ما هستند، دشمن اسلامند، دشمن استقلال ملی ما هستند و دشمن ملت ما هستند به‌خاطر این خصوصیات؛ بله، اگر چنانچه این ملت از انقلاب دست برمی‌داشت، از اسلام دست برمی‌داشت، خودش را تسلیم متجاوز و متعدی میکرد، از ملت ما …

ترفندهای سیاسی، اقتصادی و امنیتی برای سست کردن پیوند ملت و نظام

حماسه‌ی حضور شما پیوند مستحکم ایران و ایرانی را با نظام اسلامی به رخ همه‌ی بدخواهانی کشید که با صد ترفند سیاسی و اقتصادی و امنیتی در پی گسستن یا سست‌کردن این اعتماد و پیوند مقدس‌اند.

پرهیز از ابزار شدن احساسات مردم برای بدخواهان

… رقابت، باید جای خود را به همکاری و رفاقت داده و طرفداران نامزدهای رقیب در آزمون بردباری و متانت و دانایی نیز جایگاه شایسته‌ی خود را به دست آورند. هیچ احساسی، چه شادمانی و چه ناشادمانی، نباید کسی را به رفتار و گفتاری دور از شأنِ خردمندی و فرزانگی وادار کند. نگذارید بدخواهان، احساسات مردم را ابزار خواسته‌های پلید خویش کنند. وحدت ملی و رفق و مدارا پشتوانه‌ی امنیت کشور و خنثی‌کننده‌‌ی ترفندهای دشمنان است.

حادثه‌سازی برای جلوگیری از نزدیکی کشورهای اسلامی

… یک فریضه‌ی فوری است. ببینید از جنگ و اختلاف چه مفاسدی به وجود می‌آید؛ ببینید در دنیای اسلام، تروریسم کور به بهانه‌ی اختلافات مذهبی، چه فجایعی به راه می‌اندازد؛ ببینید با این اختلافاتی که بین ما مسلمانان به وجود آوردند، رژیم صهیونیستی غاصب چه نفس راحتی میکشد. هر وقتی کشورهای اسلامی و ملتهای اسلامی بخواهند به هم نزدیک شوند، یک توطئه‌ای درست میکنند، یک حادثه‌ای به وجود می‌آورند. اینها باید چشم ما را باز کند، اینها باید ملتهای مسلمان را بیدار کند، اینها باید چهره‌ی رؤسا و حاکمان بااخلاص را از حاکمان دست‌نشانده‌ی دشمنان ممتاز کند. اینجا صحنه‌ی امتحان است.