چندتا روایت هم هست که تقیّه را از یک بُعد دیگری نگاه میکند، از یک دیدگاه دیگری نگاه میکند؛ طبق این روایات، تقیّه یعنی نعل واژگونه زدن؛ نعل واژگونه زدن که هم معنی استتار در آن هست، هم معنی عمل در آن هست، منتها از یک دیدگاه دیگری. از یک بعد دیگری که نگاه کنیم، مسئله اینطوری میشود. در قدیم، گاهی اوقات یک عده لشکر و یک عده سپاه حرکت میکردند و از یک راهی میخواستند عبور کنند که دشمن نفهمد؛ مثلاً فرض کنید که دشمن در نقطۀ مشرق دارد فعالیت و آرایش جنگی میکند، اینها اگر از روبهرو میخواستند حمله کنند، دشمن میفهمید؛ میخواستند راه را کج کنند و بروند از پشت به دشمن مثلاً حمله کنند، اگر چنانچه اینها با اسبها راه میافتادند میرفتند، خب دشمن هم که شب نخوابیده که صبح یا نصفهشب به او شبیخون بزنند، پس کسانی دارد، مراقبینی دارد، نگاه میکنند، میبینند مثلاً رد یک عده اسبسوار را، بعد میبینند اینها کجا رفتهاند، کدام طرف رفتهاند، از کجا آمدهاند به کجا رفتهاند، جهت حرکت اینها را میفهمیدند، تعقیب میکردند و میرفتند میدیدند مثلاً رسیده به پشت جبهه و خودشان را خوب مراقبت میکردند. پس برای اینکه دشمن را غافلگیر کنند، یک ابتکار جالبی داشتند ـ قدیم این کارها را میکردند و تا این اواخر هم مرسوم بود ـ در شبیخونها و در لشکرکشیهای پنهانی، این کار انجام میگرفت، نعل اسبها را چَپِه میزدند! نعل اسب را اگر چنانچه برعکس بزنند، یعنی دوشاخش بهطرف عقب باشد، پیداست که این کاروان ازطرف مقابل رفته، اگر این دوشاخ بهطرف جلو باشد، پیداست که کاروان ازطرف دیگر رفته. اینها نعل اسب را چپه میزدند، ازطرف شمال مثلاً میرفتند، دشمن خیال میکرد ازطرف جنوب رفتهاند؛ این را میگویند نعل واژگونه زدن.توطئهٔ دشمن
نامهای دیگر: توطئه، توطئه علیه اسلام، توطئه علیه انتخابات، توطئه علیه انقلاب، توطئه علیه نهضت، توطئهٔ بیگانگان، توطئهٔ دشمنان، توطئههای داخلی
توضیحتهیهشده با هوش مصنوعی
نقشهها و تحرکات پنهان دشمنان داخلی و خارجی علیه اسلام، انقلاب و ملت.
نخستین کاربرد در متنهای این سایت:بیانات در مسجد اعظم قم بهمناسبت دومین سالگرد شهادت آیتالله سیدمصطفی خمینی— ۱۳۵۸/۰۷/۳۰
سیر زمانی
از ۱۳۵۸ تا ۱۴۰۴۱۳۵۸۱۴۰۴
فقط سال ۱۳۹۱همهٔ سالها
تعریف در کلام رهبر
شاهدها (۴ پاراگراف)
امکان انتقاد به شکلی که مقصود دشمن را برآورده نکند و پازل او را تکمیل نکند
… است، با لزوم انتقاد که یک امر مثبت است، منافات دارد؛ نه، خب خود شما هم گفتید؛ من انتقاد کردم، در همهی دنیا نقل هم شد؛ اما هیچ کس در دنیا ادعا نخواهد کرد که فلانی علیه نظام اسلامی یا فرض کنید که علیه تشکیلات مدیریت اجرائی یا تقنینی کشور دارد اقدام میکند. خب، شما هم همین جور انتقاد کنید. بنابراین انتقاد کردن میتواند به شکلی انجام بگیرد که بههیچوجه مقصود دشمن را برآورده نکند و به تعبیری که ما عرض کردیم، پازل دشمن را تکمیل نکند.پیچیدگی بیشتر مقابله با آن نسبت به جنگ نظامی
یک نکته این است که در دوران دفاع مقدس، آنچه که در حرکت بسیج دیده میشد، در عیار خلوص، دارای عیار بالائی بود، که این را باید امروز هم ما تأمین کنیم در حرکت بسیج. میدانِ امروز، میدان پیچیدهتری است. رفتن در عرصهی جنگ و قتال و مبارزه کردن و مسئولیت به عهده گرفتن، بعد هم به شهادت رسیدن یا جانباز شدن، یا به سلامت برگشتن، حضور در آن میدانْ کار خطرناکی است، اما پیچیدگی ندارد. حضور در میدانِ امروز در مقابلهی با توطئهی دشمن، حملهی دشمن، و صفآرائی این دو صف و دو جبههی برجسته پیچیدگیهائی دارد؛ ممکن است آن خطرات نقدِ آن روز، امروز نباشد، لکن پیچیدگیهای بیشتری دارد. امتیاز آن صحنه این بود که کسی که میرفت، خلوص واضحی از خود نشان میداد. ورود در آن میدان، ورود در میدان مرگ و زندگی بود؛ شوخی نبود: هم شهامت لازم داشت، هم فداکاری لازم داشت، هم ایمان لازم داشت، هم توکل به خدا لازم داشت، و میرفتند شهید میشدند. امروز در میدانهای …کشاندن جامعه به بیایمانی از سوی دشمنان تمدنسازی اسلامی
… قرار میدهد، آن جامعهای که به دنبال توحید حرکت میکند، همهی این خیراتی را که متوقف بر تمدنسازی است، به دست خواهد آورد؛ یک تمدن بزرگ و عمیق و ریشهدار خواهد ساخت و فکر و فرهنگِ خودش را در دنیا گسترش خواهد داد. بنابراین، این مطلب اول، که احتیاج به ایمان است. کشاندن جامعه به بیایمانی، یکی از همان توطئههائی است که دشمنان تمدنسازی اسلامی دنبال آن بودهاند و الان هم با شدت این را دارند دنبال میکنند.ناامید شدن دشمن و پایان توطئهاش با استحکام اقتصاد داخلی
اگر ما توانستیم تولید داخلی را رونق ببخشیم، مسئلهی تورم حل خواهد شد؛ مسئلهی اشتغال حل خواهد شد؛ اقتصاد داخلی به معنای حقیقی کلمه استحکام پیدا خواهد کرد. اینجاست که دشمن با مشاهدهی این وضعیت، مأیوس و ناامید خواهد شد. وقتی دشمن مأیوس شد، تلاش دشمن، توطئهی دشمن، کید دشمن هم تمام خواهد شد.