چندتا روایت هم هست که تقیّه را از یک بُعد دیگری نگاه میکند، از یک دیدگاه دیگری نگاه میکند؛ طبق این روایات، تقیّه یعنی نعل واژگونه زدن؛ نعل واژگونه زدن که هم معنی استتار در آن هست، هم معنی عمل در آن هست، منتها از یک دیدگاه دیگری. از یک بعد دیگری که نگاه کنیم، مسئله اینطوری میشود. در قدیم، گاهی اوقات یک عده لشکر و یک عده سپاه حرکت میکردند و از یک راهی میخواستند عبور کنند که دشمن نفهمد؛ مثلاً فرض کنید که دشمن در نقطۀ مشرق دارد فعالیت و آرایش جنگی میکند، اینها اگر از روبهرو میخواستند حمله کنند، دشمن میفهمید؛ میخواستند راه را کج کنند و بروند از پشت به دشمن مثلاً حمله کنند، اگر چنانچه اینها با اسبها راه میافتادند میرفتند، خب دشمن هم که شب نخوابیده که صبح یا نصفهشب به او شبیخون بزنند، پس کسانی دارد، مراقبینی دارد، نگاه میکنند، میبینند مثلاً رد یک عده اسبسوار را، بعد میبینند اینها کجا رفتهاند، کدام طرف رفتهاند، از کجا آمدهاند به کجا رفتهاند، جهت حرکت اینها را میفهمیدند، تعقیب میکردند و میرفتند میدیدند مثلاً رسیده به پشت جبهه و خودشان را خوب مراقبت میکردند. پس برای اینکه دشمن را غافلگیر کنند، یک ابتکار جالبی داشتند ـ قدیم این کارها را میکردند و تا این اواخر هم مرسوم بود ـ در شبیخونها و در لشکرکشیهای پنهانی، این کار انجام میگرفت، نعل اسبها را چَپِه میزدند! نعل اسب را اگر چنانچه برعکس بزنند، یعنی دوشاخش بهطرف عقب باشد، پیداست که این کاروان ازطرف مقابل رفته، اگر این دوشاخ بهطرف جلو باشد، پیداست که کاروان ازطرف دیگر رفته. اینها نعل اسب را چپه میزدند، ازطرف شمال مثلاً میرفتند، دشمن خیال میکرد ازطرف جنوب رفتهاند؛ این را میگویند نعل واژگونه زدن.توطئهٔ دشمن
نامهای دیگر: توطئه، توطئه علیه اسلام، توطئه علیه انتخابات، توطئه علیه انقلاب، توطئه علیه نهضت، توطئهٔ بیگانگان، توطئهٔ دشمنان، توطئههای داخلی
توضیحتهیهشده با هوش مصنوعی
نقشهها و تحرکات پنهان دشمنان داخلی و خارجی علیه اسلام، انقلاب و ملت.
نخستین کاربرد در متنهای این سایت:بیانات در مسجد اعظم قم بهمناسبت دومین سالگرد شهادت آیتالله سیدمصطفی خمینی— ۱۳۵۸/۰۷/۳۰
سیر زمانی
از ۱۳۵۸ تا ۱۴۰۴۱۳۵۸۱۴۰۴
فقط سال ۱۳۷۶همهٔ سالها
تعریف در کلام رهبر
شاهدها (۵ پاراگراف)
پایان نیافتن توطئهٔ دشمن پس از هجده سال و آشتیناپذیری او با نظام اسلامی
امروز هم به همان [سلاح] احتیاج است. عزیزان من! کسى گمان نکند که توطئهى دشمن با گذشت هجده سال از پیروزى انقلاب تمام شد؛ نه، دشمن با نظامى که منافع نامشروع استکبار را در منطقه از او گرفته است، آشتى نخواهد کرد. البتّه به زبان چیزهایى اظهار میکنند [امّا] باطن، چیز دیگری است. نظام اسلامى به همّت والاى ملّت ایران و آن رهبرىِ الهى توانسته است یک الگویى در دنیا درست کند که امروز بسیارى از ملّتهاى مسلمان به آن الگو نگاه میکنند. شما خیال میکنید که استکبار از یک چنین چیزى بهآسانى میگذرد؟ امروز در هر جاى کشورهاى اسلامى و حتّى بعضى از …پیچیدهتر شدن روشهای دشمن پس از ناکامی روشهای آشکار گذشته
… انداختن جنگ که البتّه توطئه بود امّا همه این را میشناختند، توطئه روشن میشد، مردم به پا میخاستند، مقابله میکردند؛ یا مثل حملهى آمریکایىها به صحراى طبس که یک کار آشکار بود؛ و آنچه از این قبیل انجام دادهاند، [مثل] محاصرهى اقتصادى، حملات تبلیغى و غیره. بِمرور فهمیدند که ملّت ایران را و انقلاب اسلامى را با این چیزها نمیشود شکست داد؛ این تجربه موجب شده است که روشهاى خودشان را پیچیدهتر کنند. به همان نسبتى که آنها روشها را پیچیدهتر میکنند، ملّت ایران بایستى هوشیاریاش را بیشتر کند، جوانها بایستى آمادگیشان را بیشتر کنند؛ نه آمادگى جنگى، چون بحث جنگ نظامى حالا نیست. البتّه آمادگى رزمى هم براى روز مبادا لازم است امّا عمده، آن چیزى که براى همه لازم …طرح دشمن برای ضربه زدن به انقلاب از راه حوزه، دانشگاه و روحانیت
دشمن با شکلهاى مختلفى خود را به مقابلهى با انقلاب میکشاند؛ همیشه با یونیفرم نظامى وابستهى به فلان دولت بیگانه جلو نمىآید. چندى قبل در یکى از اجتماعاتى که دربارهى انقلاب و خطرات انقلاب براى استکبار در یکى از کشورهاى بیگانه تشکیل شده بود، بعضى از کسانى که در آنجا سخنرانى کردند، گفته بودند که انقلاب اسلامى به وسیلهى روحانیّت و به پشتیبانى جوانهاى حوزه و دانشگاه و به طور کلّى با تکیهی به جوانها پیش رفت؛ براى زدن انقلاب و کوبیدن انقلاب هم باید از همین وسیله استفاده کنیم؛ برویم سراغ حوزهى علمیّه، برویم سراغ یک معمّم، برویم سراغ حوزه و دانشگاه، بلکه از آن طریق بتوانیم این انقلاب را ضربه بزنیم. غافل از اینکه حوزهى ما بیدار است، دانشگاه ما بیدار است، بزرگان ما بیدارند. بد شناختهاند ملّت ایران را کسانى که توطئه میکنند. در این توطئهاى که اخیراً نشانههاى آن را مشاهده کردید،[6] [البتّه] من مایل نیستم در جزئیّات اینجور چیزها وارد بشوم، دلم نمیخواهد …هدف گرفتن رهبری بهعنوان روش تازهٔ دشمن برای مبارزه با انقلاب
براى مبارزهى با انقلاب، دشمن انواع و اقسام روشها را تجربه کرده است. این دفعه به خیال خود یک روش مؤثّرترى را خواستند تجربه کنند و آن هدف گرفتن رهبری است. یقیناً بعد از مطالعهى زیاد و با اطّلاع از اوضاع و احوال گوناگونى و البتّه خبرهایی راست و دروغ، توانستهاند به این نتیجه برسند که باید رهبرى را هدف قرار داد؛ حالا چرا؟ براى خاطر اینکه میدانند اگر در کشور یک رهبرىِ مقتدر وجود داشته باشد، همهی توطئههاى آنها نقش بر آب خواهد شد. وَالّا اینها با شخص طرف نیستند، شخص براى اینها مهم نیست؛ هر کسى باشد. کمااینکه همین کسانى که امروز به این زبان خشن حرف میزنند، اینجور ناجوانمردانه سیل تهمت و افترا را روانه میکنند، همینها مگر با امام طرف نشدند؟ همینها با امام هم طرف شدند؛ دل امام را از خون …نقش بر آب شدن توطئههای دشمن با اخلاص مردم و مسئولان
اخلاص یعنى چه؟ اگر اخلاصى را که امام داشت ــ و مایهى آن در دل همهى شما هست و مختصراً معنا خواهم کرد ــ شما هم داشته باشید، ما هم داشته باشیم، دستاندرکاران هم داشته باشند، تمام توطئههاى دشمن، امروز هم نقش بر آب خواهد شد. آن سلاحى که هیچ دشمن مادّىای قادر به مقابلهى با آن نیست، سلاح ایمان مخلصانه و عمل مخلصانه است. اخلاص یعنى اینکه انسان کار را براى خدا و به عشق انجام وظیفه بکند؛ کار را براى هواى نفْس، براى رسیدن به مال، به ثروت، به مقام، به نام نیک، قضاوت تاریخ، براى انگیزههاى نفسانى، براى اشباع صفت پلید حسد، طمع، حرص، زیادهطلبى، افزودنطلبى نکند؛ کار را براى خدا و …