رفتن به محتوای اصلی

توطئهٔ دشمن

نام‌های دیگر: توطئه، توطئه علیه اسلام، توطئه علیه انتخابات، توطئه علیه انقلاب، توطئه علیه نهضت، توطئهٔ بیگانگان، توطئهٔ دشمنان، توطئه‌های داخلی

مقایسهٔ دیدگاه رهبران
توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

نقشه‌ها و تحرکات پنهان دشمنان داخلی و خارجی علیه اسلام، انقلاب و ملت.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:بیانات در مسجد اعظم قم به‌مناسبت دومین سالگرد شهادت آیت‌الله سیدمصطفی خمینی— ۱۳۵۸/۰۷/۳۰

سیر زمانی

از ۱۳۵۸ تا ۱۴۰۴
۱۳۵۸۱۴۰۴

فقط سال ۱۳۷۳همهٔ سال‌ها

تعریف در کلام رهبر

چندتا روایت هم هست که تقیّه را از یک بُعد دیگری نگاه می‌کند، از یک دیدگاه دیگری نگاه می‌کند؛ طبق این روایات، تقیّه یعنی نعل واژگونه زدن؛ نعل واژگونه زدن که هم معنی استتار در آن هست، هم معنی عمل در آن هست، منتها از یک دیدگاه دیگری. از یک بعد دیگری که نگاه کنیم، مسئله این‌طوری می‌شود. در قدیم، گاهی اوقات یک عده لشکر و یک عده سپاه حرکت می‌کردند و از یک راهی می‌خواستند عبور کنند که دشمن نفهمد؛ مثلاً فرض کنید که دشمن در نقطۀ مشرق دارد فعالیت و آرایش جنگی می‌کند، اینها اگر از روبه‌رو می‌خواستند حمله کنند، دشمن می‌فهمید؛ می‌خواستند راه را کج کنند و بروند از پشت به دشمن مثلاً حمله کنند، اگر چنانچه اینها با اسب‌ها راه می‌افتادند می‌رفتند، خب دشمن هم که شب نخوابیده که صبح یا نصفه‌شب به او شبیخون بزنند، پس کسانی دارد، مراقبینی دارد، نگاه می‌کنند، می‌بینند مثلاً رد یک عده اسب‌سوار را، بعد می‌بینند اینها کجا رفته‌اند، کدام طرف رفته‌اند، از کجا آمده‌اند به کجا رفته‌اند، جهت حرکت اینها را می‌فهمیدند، تعقیب می‌کردند و می‌رفتند می‌دیدند مثلاً رسیده به پشت جبهه و خودشان را خوب مراقبت می‌کردند. پس برای اینکه دشمن را غافلگیر کنند، یک ابتکار جالبی داشتند ـ قدیم این کارها را می‌کردند و تا این اواخر هم مرسوم بود ـ در شبیخون‌ها و در لشکرکشی‌های پنهانی، این کار انجام می‌گرفت، نعل اسب‌ها را چَپِه می‌زدند! نعل اسب را اگر چنانچه برعکس بزنند، یعنی دوشاخش به‌طرف عقب باشد، پیداست که این کاروان ازطرف مقابل رفته، اگر این دوشاخ به‌طرف جلو باشد، پیداست که کاروان ازطرف دیگر رفته. اینها نعل اسب را چپه می‌زدند، ازطرف شمال مثلاً می‌رفتند، دشمن خیال می‌کرد ازطرف جنوب رفته‌اند؛ این را می‌گویند نعل واژگونه زدن.

فرصت ندادن به دست‌های پنهان و مخرب برای تأثیر بر روابط ایران و پاکستان

میان‌ دو کشور مسلمان‌ ایران‌ و پاکستان‌، روابط صمیمانه‌ و عمیقی وجود دارد. مناسبات‌ همه‌جانبه‌ی ایران‌ و پاکستان‌، به‌ طور قطع‌، به‌ سود این دو ملّت‌ است‌ و روابط بسیار خوب‌ میان‌ دو کشور ایران و پاکستان، ثمره‌ی تلاش‌های‌ زیادی‌ است‌ که‌ دو طرف‌ به‌ عمل‌ آورده‌اند و بر همین‌ اساس‌، نباید به‌ دست‌های‌ پنهان‌ و مخرّب‌ فرصت‌ داده‌ شود تا روابط دو کشور را تحت‌ تأثیر اهداف‌ مرموز و شوم‌ خود قرار دهند. تداوم‌ همکاری‌ نزدیک‌ ایران‌ و پاکستان‌ در مسائل‌ گوناگون‌ بین‌المللی، مسئله‌ای مهم و مورد تأکید است.

تهاجم تبلیغاتی، سیاسی، امنیتی و اقتصادی به سیاست‌های سازندگی و ناکامی بیشتر آن

… را ترمیم کند و کشور را بسازد، در نظر افکار عمومی دنیا، داعیه اسلام او - العیاذ باللَّه - دروغ از آب در خواهد آمد. این‌که میبینید مسؤولین، کارگزاران و خدمتگزاران کشور و قوای سه گانه، این همه دم از سازندگی کشور میزنند، برای این است. امروز، مقطع سازندگی است. امروز، روزی است که ملت، این فراغت را بعد از یک جنگ طولانی پیدا کرده است و هم به دلیل همین حسّاسیت است که میبینید دنیا چطور از همه طرف، سیاستهای سازنده ملت ایران را مورد تهاجمِ تیرهاىِ زهرآگین خود قرار داده است. تبلیغات به نوعی، سیاست به نوعی، تحریکات امنیتی به نوعی و خرابکاریهای اقتصادی به نوعی. دشمن، هر کار میتواند میکند و بحمداللَّه اغلب هم ناموفّق است. آنچه شما از توطئه‌های دشمن میبینید که در جامعه توفیق پیدا میکند، در حقیقت بخش کوچکی از توطئه‌های اوست. شاید بشود گفت: «ده برابر آن، توطئه میکند، ولی بحمداللَّه بیشترش به نتیجه نمیرسد و فقط بخش کمی از آنها به نتیجه میرسد.» در چنین زمانی، آنچه میتواند شما را موفّق کند، کشور را آباد کند، ملت ایران را در صحنه نگه دارد و همه نیروها را در راه این سازندگىِ مقدّس بسیج …