وجود همیشگی تهدید نظامی شدید در دورههای پیشین ریاستجمهوری
… میگفتند. در همین دورهی ریاست جمهوری قبل از دورهی نهم، تهدیدهای نظامی گاهی بهقدری شدید میشد و تکرار میشد از طرف دشمن که حسابی دستاندرکاران داخلی را دچار رعب میکرد. جلساتی وجود داشت که حالا فراوان خاطراتی از آن وقت ما داریم؛ من از آن وقت یادداشتهائی دارم. تهدید نظامی همیشه بود؛ اینجور نبود که وجود نداشته باشد.
بعید بودن حمله و گستردهتر شدن میدان مقابله فراتر از منطقه در صورت آن
در قضیهی تهدید نظامی هم که البته بعید است چنین حماقتی را بکنند؛ لیکن اگر چنانچه چنین تهدیدی به وجود بیاید، همه باید بدانند که میدان این مقابله فقط منطقهی ما نیست؛ دیگر میدانش گستردهتر خواهد بود.
لزوم صددرصد فرض کردن احتمال حملهٔ دشمن در محاسبات نظامی
اما همان طور که عرض کردیم، این حصار را هم نباید بگذاریم رخنهای ببیند. بله، در داخل این حصار، این مردم محکم ایستادهاند، اما حصار - یعنی نیروهای مسلح - را باید محکم نگه داشت. اولاً نیروهای مسلح تهدید را جدی بگیرند؛ بارها من این را گفتم. شما در محاسبات خودتان، مثل محاسبات سیاسی نمیتوانید عمل کنید. محاسب سیاسی مثلاً میگوید امکان حملهی دشمن کم است؛ بیست درصد است، سی درصد است؛ شما باید بگوئید امکان حملهی دشمن صددرصد است. آمادگی را با این مبنا در همهی بخشها بایستی برای خودتان فراهم کنید. بایستی دائماً بهوش بود.
ناتوانی تهدید در وادار کردن ملتِ امیدوار و مؤمن به عقبنشینی
خوب، حالا مبارزهی با این ملت چگونه ممکن است؟ آن جبههی ضد اسلامی و ضد انقلاب اسلامی و ضد نظام اسلامی که در دنیا به وجود آمد، میخواهد با یک چنین پدیدهی عظیمی مبارزه کند. چه جوری میتواند مبارزه کند؟ با جنگ امکان ندارد - امتحان کردند، دیدند - با تهدید به جنگ و تهدید نظامی امکان ندارد، با تحریم امکان ندارد. کسانی که خیال میکنند میتوانند ملت ایران را با تحریم به زانو در بیاورند، آب در هاون میکوبند. ملتی که امید دارد، ایمان دارد، میداند دارد چه کار میکند، این ملت را که با تهدید نمیشود به عقبنشینی وادار کرد.