ناکارآمدی تهاجم نظامی آمریکا در منطقه بهویژه در برابر ایران
آنچه برای مردم ما مهم است، این است: امریکا در موضع یک چهره مهاجم، در باطن فهمیده است نقشههای قبلی او در این منطقه فایدهای ندارد. نقشه قبلی، تهاجم نظامی بود؛ اما قضیه افغانستان و عراق نشان داد که در این منطقه با تهاجم نظامی نمیشود طرفی بست و کاری کرد؛ مشکلات فراوانی بهوجود میآید. بخصوص وقتی طرف مقابل، کشوری باشد مثل ایران بزرگ؛ ملتی باشد مثل ملت شجاع و مؤمن ما؛ منطقهای باشد با اینهمه عمق فرهنگی، با احساسات سرشارِ برخاسته از ایمان در میان مردم و با دولتی که متکی به آراء مردم است؛ اینجا کار برای آنها بهمراتب مشکلتر است. قبلاً به تهاجم نظامی تهدید میکردند؛ اما الان اعتراف میکنند …
تهدید آمریکا علیه ایران تازه نیست و از آغاز انقلاب بوده است
من به شما ملت ایران عرض میکنم: تهدید امریکا مربوط به امروز نیست؛ چیز جدیدی هم نیست. از اوّلِ انقلاب، اینها ما را تهدید کردهاند. دشمنىِ جبهه امریکا و همپیمانانش با نظام اسلامی، چیز جدیدی نیست. خود آنها هم میدانند که حمله نظامی به ایران، به این ملت بزرگ، به ملتی که این همه جوان مبارز و زنده و آماده در صحنه دارد، خودکشی مهاجم است. ملت ایران میداند؛ خوب است دشمنان ملت ایران هم بدانند: مسؤولان جمهوری اسلامی، کشور را به ورطه جنگ با هیچ کس نمیکشانند. ما …
اقدام آمریکا فقط با اطمینان از پیروزی در بحران
… انگیزهی ماجراجوییها این است که اگر امپراتوری استکبار امریکایی بخواهد بماند و متلاشی نشود، ناچار باید این کارها را بکند؛ خودش را بین مرگ و زندگی میبیند. بنابراین، این ماجراجویی جزو سیاستهای حتمی و راهبرد قطعی امریکاست؛ منتها کجا به ماجراجویی دست میزنند؟ آنجایی که بدانند یا اطمینان داشته باشند که از این بحران و ماجراجویی پیروز بیرون میآیند، والّا اگر بدانند در این ماجراجویی شکست میخورند، قطعاً به آن نزدیک نمیشوند؛ چون کارشان با محاسبه است. آن جاییکه بدانند از بحران پیروز بیرون میآیند، حتماً اقدام میکنند و هیچ برو برگردی هم ندارد؛ به آنها التماس هم بکنید، فایدهای ندارد. از التماس بدشان میآید و بیشتر هم تذلیل میکنند. التماس کردن، همراهی کردن، کوچکی نشان دادن، تواضع کردن و بر طبق میل دل آنها حرف زدن، هیچکدام قضیه را حل نمیکند. اگر احساس کنند از ایجاد بحران در فلان کشور و ورود نظامی و …
بیصرفه بودن گزینهٔ جنگ برای دشمن در برابر ایران
ببینید برادران و خواهران عزیز من! دشمن نسبت به ایران اسلامی گزینه جنگ را انتخاب نمیکند. جنگ برای او در کشوری مثل ایران با شرایطی که کشور ما دارد، هیچ صرفهای ندارد. چرا؟ چون وقتی یک ملت فقط با نیروی نظامی خود نجنگید بلکه با همه ملت خود جنگید، بزرگترین قدرتهای دنیا را به زانو درمیآورد. ملت ما اینطور است. ملت ما ملتی پیر، از کارافتاده، بیحال و بیجان نیست؛ ملتی جوان است. هفتاد درصد از ملت ما سنینی زیر سیوپنج سال دارند و مردمی …
حمله نظامی آمریکا فقط با اطمینان از ناکام نشدن و پس از ناکامی راههای دیگر
… آنها ناشی از همین تهدیدهاست! ملت و مسؤولان یک کشور را مرعوب کنند و خواستههای خود را در سایه مرعوب شدنشان، به آنها تحمیل کنند؛ قضیه این است. والّا اینطور نیست که امریکا این قدرت را داشته باشد که بدون هزینههای سنگینِ غیرقابل تحمّل، به کشوری حمله نظامی کند؛ نخیر، هروقت لازم باشد، اینها حمله نظامی را بهکار میگیرند؛ منتها شرط اوّلِ آن این است که بدانند در آن حمله نظامی ناکام نخواهند شد و توی دهنشان نخواهد خورد. آنجایی که احتمال دهند قدرت مقاومتی وجود دارد، هرگز چنین خطری را متحمّل نمیشوند. ثانیاً حمله نظامی را وقتی انجام میدهند که خواستههای خود را از طریق دیگری نتوانند به آن کشور تحمیل کنند. با تهدید و فریاد و جنجال و جوّسازی سیاسی و قدرت رسانهای سعی میکنند خواستههای خود را بر آن کشور تحمیل کنند.
قطعی بودن تهدید و نامعلوم بودن حمله به ایران
البته ما بارها گفتهایم که بههیچوجه نمیتوانیم ادّعا کنیم که ایران قطعاً مورد حمله قرار خواهد گرفت، نه؛ چنین چیزی معلوم نیست؛ اما قطعاً تهدید متوجّه ماست. این ما هستیم که باید بتوانیم این تهدیدی را که متوجّه ماست، خنثی کنیم و از بین ببریم و این احتیاج دارد به اینکه زبدگان و نخبگان کشور، مسؤولان و خواص که عمدتاً شما هستید - که در این مجلس جمع شدهاید - موقعیت را درست بشناسید؛ وظیفه را درست تشخیص دهید؛ بار سنگین …
عمیقتر بودن ابعاد تهدید آمریکا علیه ایران از بهانههای ظاهری
باید قضیه را با همه ابعادش دید. مسأله حالا این نیست که ادّعا میشود چهار نفر از فلان کشور فرار کرده و به فلان کشور پناه آوردهاند، تا امریکا با همه حجمش به جنگ این کشور بیاید، که ما میخواهیم با شما بجنگیم؛ چون چهار نفر به اینجا فرار کردهاند. قضیه این نیست. این، سادهانگاری است. ابعاد قضیه بسیار عمیقتر است، که من به بعضیش اشاره کردم. حاصل جمع این عناصر همین میشود که تهدید جدّیای متوجّه ایران اسلامی و نظام جمهوری اسلامی کنند.
رد نفی تهدید، محدود دانستن آن و راهحل تسلیم
ما حالا در مقابل این پدیده قرار داریم. اوّلین وظیفه نخبگان کشور، شناختن واقعیّت است؛ گزینش بهترین راه برای کشور و ملت و نظام؛ این وظیفه نخبگان است. بعضی ممکن است هیچ تهدیدی را متوجّه نظام ندانند، بگویند نه، هیچ تهدیدی متوجه نظام نیست. بعضی ممکن است تهدید را قبول کنند، اما آن را متوجّه به بخشی از نظام بدانند، نه به همه نظام و خود را خارج از آن بخشِ مورد تهدید بپندارند. بعضی نیز ممکن است تهدید را جدّی بدانند، اما راه حلّ آن را تسلیم و پوزشخواهی گمان کنند. همه این راهها غلط است. تهدید هست، متوجّه به همه نظام هم هست. هیچ کس خیال نکند که متجاوزِ مستکبرِ سرکش به چیزی کمتر از سلطه کامل قانع خواهد شد و به کسی ابقاء خواهد کرد. البته از تاکتیکهای شناخته شده و معروف و کهنه شده دنیا این است که سعی کنند در بین یک گروه دشمن، عدّهای را …
تهدید نظامی نشانهٔ ناکامی مانعتراشیهای دشمن پس از انقلاب
البته این موانع بههیچوجه نمیتواند یک ملت و یک دولت و یک نظام مصمّم و دولتمردان قاطع و شجاع را از ادامه کار باز بدارد. الان هم که راههای مختلف را برای جلوگیری از حرکت و پیشرفت جمهوری اسلامی تجربه کردهاند و به نتیجه نرسیدهاند، تهدید نظامی میکنند. معنای تهدید نظامی این است که مانعتراشیهای گوناگون در طول سالهای متمادىِ بعد از انقلاب تا کنون نتوانسته مقصود آنها را برآورده کند.
تهدید به جنگ نشانهٔ ناکامی فعالیتهای سیاسی و امنیتی و تبلیغاتی دشمن
آنچه در این اواخر پیش آمده است و اینها به حالت تهدید زبانی و تهدید به جنگ باز گشتهاند، از یک جهت مایه مژده است. پیداست که فعّالیتهای سیاسی و امنیتی و تبلیغاتی آنها، مقصود مورد نظرشان را تأمین نکرده است؛ والّا اگر اینها با کار سیاسی و تبلیغاتی و پوششهای گوناگون خبری و این همه کارهایی که در آنها استاد و مجرّب هم هستند، توانسته بودند به مقصود خود دست پیدا کنند، مسلّم به سمت کارهای پُرهزینه نمیآمدند؛ چون برای هر دولتی در دنیا، برخورد نظامی، کار بسیار پُرهزینه و خطرناکی است. اینکه لحن را خشن کردند و رئیس جمهور امریکا اینطور علیه ایران و ملت ما و نظام جمهوری اسلامی حرف میزند، از ناکامی در آنچه که میخواستند در طول سالهای متمادی با روشهای سیاسی و تبلیغاتی و امنیتی انجام دهند، حکایت میکند. هدف از همه اینها این است که آن بساط برچیده …
تهدید همیشه به معنای اقدام نیست و هدف آن مرعوب کردن و ایجاد تردید است
تهدید، همیشه به معنای اقدام نیست. یکی از فواید تهدید این است که بلکه بتوانند طرف مقابل را مرعوب و از میدان خارج و وادار به تسلیم کنند و یا بتوانند در صف یکپارچه مسؤولان، یا در صف مسؤولان و مردم، یا در دل مردم ایجاد تردید کنند. به همین خاطر است که فردا - یعنی بیستودوم بهمن - تظاهرات مردمی در حرکت ملت ایران اهمیت بسیار فوقالعاده و تعیین کنندهای دارد. بنده تردید ندارم و به فضل الهی شاهد خواهیم بود که مردم و در کنارشان مسؤولان، در این میدان هم - میدان حضور در راهپیمایی فردا - مثل …
بیاثری کار نظامی و زور بر کشور و زیان هر حملهٔ نظامی برای دشمن
حالا مینویسند که امریکا میخواست حمله کند، میخواست چنین بکند؛ البته ممکن است دولتی از روی قلدری، تصمیم اشتباهی هم بگیرد؛ اما محققاً هر گونه حمله نظامی و تحرّک نظامی وابسته به دشمن، به ضرر دشمن و به سود جمهوری اسلامی تمام میشود. حالا که این احتمالات خوشبختانه کمتر است؛ اما آن وقتی هم که این احتمالات در ذهنها بیشتر بود، همان وقت هم ما میگفتیم که دشمن اگر عاقل باشد و بخواهد با خردمندی تصمیم بگیرد، چنین تصمیمی نخواهد گرفت. بنابراین، کار نظامی، کار زوری و کار متّکی با فشار، روی این کشور اثری ندارد. آنچه که برای آنها مهم است، عبارت است از مردم. مردم هم - همانطور که مولوی میگوید و درست هم میگوید: «ای برادر تو همه اندیشهای» - یعنی اندیشه مردم، یعنی ایمان مردم؛ آن چیزی که جسم مردم را به میدان میآورد و زبان و بازوی مردم را در خدمت حقیقتی قرار میدهد و …
بیاعتنایی ملت مؤمن ایران به تهدید ناوگان آمریکا در خلیج فارس
… نظامی است که وسیله تهدید است. تا دو نفر در گوشهای از دنیا حرفشان میشود، ناوگان امریکا به آن طرف راه میافتد و تهدید میکند! سالهای متمادی است که ناوگان امریکا در خلیج فارس است؛ چند نفر از ملت ایران از این ناوگان ترسیدند؟ چند نفرشان از ترس خود را مخفی کردند؟ چند نفر از مسؤولان کشور از ترس ناوگان امریکا، حرف خودشان را پس گرفتند؟ ملتهای زنده که نمیترسند. ملت مؤمن که نمیترسد. دلی که با ایمان است، به این چیزها اعتنایی ندارد. آدمهای ترسو، آدمهای بیایمان، آدمهای جبون و انسانهای نالایق، این ناوگانها و این تهدیدها برایشان ترس دارد و میترسند.
باور نداشتن حملهٔ نظامی آمریکا و نترسیدن ملت ایران از هیچ چیز
من باور نمیکنم. البته ممکن است؛ ولی ما در مقابل همه چیز ایستادهایم. ملت ایران ایستاده است. ملت ایران از هیچ چیز نمیترسد. اما اگر فرض کنیم که در گروه حاکمهی امروز کشور ایالات متّحده امریکا، مغزی وجود دارد که میتواند فکر کند و مصلحت و مفسده را تشخیص دهد - که البته من در چنین چیزی شک دارم، اما اگر واقعاً فرض کنیم که یک فکر مصلحتاندیشی وجود دارد و فکر میکند - خواهد فهمید که این …
تقریباً ناممکن بودن تحمیل دوبارهٔ جنگ به سبب اتحادآفرینی جنگ بیرونی
من این نکته را پارسال هم عرض کردم که آیا دشمن ممکن است دوباره به ما جنگی را تحمیل کند؟ تقریباً ممکن نیست. یعنی میشود گفت جزو چیزهای غیر ممکن و نامعقول است؛ چون بر عکس نظر او خواهد شد. جنگی که از بیرون تحمیل شود، ملتها را متّحد میکند. اگر خدای نکرده از درون اختلافی به وجود آمد، متشتّت میکند. در صورتی که جنگ بیرونی، متّحد کننده است. پس برای دشمن، تحمیل مجدّد جنگ ممکن نیست.
بیاثر بودن تهدید نظامی، اتمی و محاصرهٔ اقتصادی بر ملت متکی به خدا
دنیا بداند که ما اهل تهاجم، فساد، ظلم و ایجاد بیعدالتی نیستیم؛ اما اهل تسلیم هم نیستیم. دنیا بداند که تهدید نظامی، تهدید اتمی، تهدید محاصره اقتصادی و تهدید همدست شدن، در ملت ایران اثر نمیکند؛ چون ملت ایران متّکی به خداست.
جنگ امکانی دائمی تا وقتی استکبار زنده است
ما اگر دیدیم اقبال مردم به سمت پایگاههاى مقاومت ــ که میدان عمل بسیج است در داخل شهرها ــ و به سمت دفاتر شما که مرکز ادارى شما است کند شد، باید بدانیم ما در این ظریفکارى یک خرده لنگیم. حالا صاحبان فکر و اندیشهى انقلابى ــ نه آدم بافکرى که بنشیند ببافد و از انقلاب هم چیزى نفهمد ــ و اصحاب فکرى که تفکّر انقلابى دارند و بخصوص آنهایى که جنگ را به عنوان یک امکان دائمى براى کشور ما میدانند ــ که همین هم هست ــ [باید برای این مسئله فکر کنند.] اگر کسى خیال کند جنگ تمام شد، به نظر من دقیق نگاه نکرده؛ جنگ یک امکان دائمى است؛ ما یک نظام انقلابى هستیم، استکبار با ما بد است و استکبار زنده است، پس خطر زنده است؛ استکبار هنوز هست، پس خطر براى ما هست. ممکن است این [خطر] به شکل نظامى باشد، ممکن است به شکل غیر نظامى، امّا امکان نظامى همواره وجود دارد. نمیخواهیم حالا بیفتیم بین مردم و بگوییم آقایان جنگ، آقایان جنگ! نه، داعى[7] نداریم؛ امّا ما به عنوان مسئولین باید همواره این انتظار را، این امکان را جدّى، …
قطعی بودن تهدید و عملی شدن آن در صورت ضعف، اختلاف و ناکارآمدی نیروها
من میگویم براى این کشور تهدید وجود دارد؛ نمیگویم جنگ وجود خواهد داشت -ممکن است وجود داشته باشد، ممکن است نداشته باشد- امّا تهدید قطعى است. این تهدید کى عملى میشود؟ آنوقتی که شما ضعیف باشید، آنوقتى که شما اختلاف داشته باشید، آنوقتی که شما خداى نکرده وجود نداشته باشید، آنوقتی که شما کارایى نداشته باشید،آنوقتی که شما آموزش یا تجهیزات یا نیروى انسانى یا انضباط نداشته باشید؛ آنوقت آن تهدیدها عملى خواهد شد، وَالّا در مرحلهی تدبیرِ دشمن خواهد ماند و امید که بماند و هرگز دشمن این توان را پیدا نکند که به جمهورى اسلامى چشمْزخمى وارد کند. و البتّه تا شماها باشید و تا شماها خوب باشید -من صریح بگویم- تا شماها آمادهبهخدمت و …
تهدید یکسرهٔ ایران در تبلیغات دولتی و رسانههای صهیونیستی آمریکا
امّا راجع به مسائل آمریکا. فضای تبلیغاتی دولتیِ آمریکا و مطبوعات و رسانههای صهیونیستی که در آمریکا فعّال هستند، این روزها دربارهی ایران تقریباً یکسره تهدید است؛ تهدید میکنند که ما چنین میکنیم، ما چنان میکنیم. شما مردم تبریز و بسیاری از ملّت ایران در این بیستودوّم بهمن جواب این تهدیدها را دادید؛ نشان دادید که این تهدید اثر ندارد و اثر تهدید، عکس است؛ بعکس، انگیزه ایجاد میکند. حضور متراکم ملّت در این راهپیمایی بیستودوّم بهمن، پاسخ خیلی از این حرفهای بیمعنی و …
تهدید به بمباران در صورت نپذیرفتن مذاکره
و امّا ضرر؛ گفتم ضرر دارد. این مهمتر است؛ اینکه ضرر دارد، مهمتر است. طرف تهدید کرده که اگر مذاکره نکنید، چنین و چنان خواهد شد، بمباران میکنیم، چه میکنیم؛ از این حرفها؛ یک خرده مبهم، یک خرده صریح؛ یعنی تهدید: یا مذاکره کنید یا اگر مذاکره نکردید، چنین و چنان خواهد شد! این تهدید است. خب قبول چنین مذاکرهای نشانهی تهدیدپذیری ایران اسلامی است. اگر چنانچه شما با این تهدید رفتید مذاکره کردید، معنایش این است که ما در مقابل هر تهدیدی فوراً میترسیم، میلرزیم و تسلیم طرف مقابل میشویم؛ معنایش این است. این تهدیدپذیری اگر به وجود …
تهدید نکردن دشمن در برابر کشور قوی
… که راه علاج پیشرفت کشور، قوی شدن است؛ باید قوی بشویم. قوی شدنِ نظامی لازم است، قوی شدن علمی لازم است، قوی شدن دولتی و ساختاری و سازمانی لازم است. باید افراد هوشمند ما، صاحبنظران دلسوز ما بنشینند، راههای تقویت کشور را پیدا کنند؛ و این راهها را دنبال کنند. اگر این شد، آن وقت طرف تهدید هم نمیکند؛ اگر دید طرف مقابل قوی است، حتّی تهدید هم نمیکند. به نظر من جز این راهی وجود ندارد.
عملی نشدن تهدید نظامی دشمن چون پایان جنگ در اختیارش نیست
یکی دیگر از دستاوردهای دفاع مقدّس همین ایمنسازی کشور است؛ ایمنسازی کشور. یعنی دفاع مقدّس، کشور را از تهاجمهای نظامیِ محتمل تا حدود زیادی ایمن کرد. مدام گفتند حرکت نظامی هم روی میز است امّا از روی میز تکان نخورد؛ چون میدانستند که اگر چنانچه وارد این میدان بشوند، شروعش با آنها است، پایانش با آنها نیست؛ این را دفاع مقدّس نشان داد. این هم یکی از دستاوردها است. ایمانهای عمیق و صادق، عزمهای قوی و راسخ، هوشمندی جوانان ایرانی، قدرت ابتکار و نوآوریها از سوی عناصر نظامی و غیر نظامی، ظرفیّت غلبهی بر قلدرهای جهانی، اینها چیزهایی بود که در این دفاع مقدّس از ملّت ما …
بیارزش شدن ادعای «گزینهٔ نظامی روی میز است» به سبب تواناییهای سپاه
… احساس کند شما نیرومند هستید، اگر قصد حمله هم داشته باشد، مجبور میشود تجدید نظر کند. لذا میفرماید: تُرهِبونَ بِهِ عَدُوَّ اللَهِ وَ عَدُوَّکُم؛[3] این اِعداد و استعدادی که در قرآن بر آن تأکید شده «تُرهِبونَ بِهِ عَدُوَّ اللَه» است، ایجاد امنیّت برای کشور است. لذا شما میبینید یک مدّتی مکرّراً میگفتند که «گزینهی نظامی روی میز است»، [حالا] مدّتی است که این حرف دیگر تکرار نمیشود، سبک شده، بیارزش شده، میفهمند که این حرف بیمعنا است. این به خاطر تواناییهای شما است؛ تواناییها را در درون وقتی افزایش میدهید، نتیجهاش اینجا ظاهر میشود.
یادآوری جنگ هشتساله و شکستناپذیری ملت ایران به قدرتهای تهدیدکننده
… نمیخورد. همه آمدند دیگر؛ آمریکا پشتیبانی کرد، اروپا پشتیبانی کرد، ناتو پشتیبانی کرد، ورشو آن روز ــ پیمان ورشو که مال کمونیستها بود ــ پشتیبانی کرد از صدّام، همه پشتیبانی کردند، [امّا] ایران شکست نخورد؛ ملّت ایران شکست نخورد؛ این شد یک سابقه؛ این فرصت است. قدرتهای دنیا هر وقت به فکر این بیفتند که به قول خودشان روی میز همه چیز دارند، همهی برگهای جدید روی میز ــ خب، یکی از برگها، برگهای نظامی است ــ هر وقت به فکر این بیفتند، به یاد هشت سال جنگ تحمیلی میافتند؛ میدانند ملّت ایران شکست نمیخورد. بارها ملّت ایران به مخالفین خودش، به آمریکا، به دیگران گفته شما آمدنتان با خودتان است، رفتنتان دیگر با خودتان نیست! ممکن است جلو بیایید امّا پابند خواهید شد، پدرتان درمیآید! ملّت ایران از جنگ تحمیلی این استفاده را کرد. از همین بیستوپنجم آبان مردم اصفهان استفاده کردند، استفادهشان این بود که انگیزهشان بیشتر شد، همان طور که گفتم حرکتِ جوانهای دلاور اصفهان به سوی جبهه بیشتر شد.
آگاهی دشمن از گیر افتادن و ضربهٔ چندبرابر در صورت درگیری نظامی با ایران
… جنگ سخت نظامی طرْفی نخواهند بست. چند سال قبل از این، یک رئیسجمهور دیگر آمریکا -که آن هم مثل این بداخلاق و بیربطگو و هجوگو بود- یک چیزهایی گفت علیه ما. بنده در سخنرانی همان چند سال پیش گفتم «آقاجان، دوران بزندررو گذشته؛ بزنید، میخورید».[7] میدانند این را؛ این را میدانند که اگر وارد درگیری و برخورد سخت و نظامی با ما بشوند، پایشان گیر میافتد. بله، به ما ضربه میزنند، امّا خودشان ممکن است چند برابر ضربه بخورند؛ این را فهمیدهاند. راهی که پیدا کردند، جنگ اقتصادی و جنگ فرهنگی و مانند اینها است. حالا بحث فرهنگی به کنار، [امّا] امروز آنچه مطرح است برای دشمنان ما، جنگ اقتصادی است. اتاق جنگ آمریکا علیه ما عبارت است از وزارت خزانهداری آمریکا که همان وزارت اقتصاد و داراییشان است؛ آنجا اتاق …
نفی وقوع جنگ نظامی و وجود خطرهایی همسنگ آن
… ما حالا بگوییم یکی مثلاً اَبله است، احمق است -میگویند؛ از این حرفهایی که زده میشود و ممکن هم هست درست باشد- لکن درعینحال این نباید ما را از کِید دشمن غافل کند؛ باید با تدبیر، همه در صحنه باشند؛ همه بایستی با هشیاری، با بیداری، با آمادگی کامل در صحنه باشند. جنگ نظامی اتفّاق نمیافتد، لکن چیزهایی وجود دارد که از جنگ نظامی اهمّیّتش کمتر نیست. باید مراقب باشیم، ببینیم دشمن چهکار دارد میکند و چهکار میخواهد بکند؛ پیشبینی کنیم.
پایان دوران «بزن و دررو» و گرفتار شدن دشمن در صورت تعرض
… با همهی تلاشمان، با همهی استعداد نیروی انسانیمان که کم هم نیست، در راه افزایش قدرت بازدارندگی پیش خواهیم رفت و آن را به کار خواهیم گرفت، برای اینکه دشمن به فکر تعرّض نیفتد و بداند که اگرچنانچه تعرّض کرد، ضربهی محکمی خواهد خورد، واکنش سختی خواهد دید. من مدّتها قبل[9] گفتم دوران «بزن و دررو» به جمهوری اسلامی دیگر گذشته است؛ اینکه بیا بزن و دررو، [دیگر] اینجوری نیست؛ اگر زدند پایشان گیر میافتد؛ شروع ممکن است با آنها باشد امّا تمام کردن دیگر با آنها نیست و در اختیار آنها نیست. این همان قدرتی است که دشمن از آن بیمناک است؛ این همان اقتداری است که دشمن مایل نیست که جمهوری اسلامی آن را داشته باشد.
تهدید مکرر آمریکا به جنگ بهعنوان ترفند دشمن
… فرهنگ خیلی حسّاسیّت دارم، روی مسئلهی علم خیلی حسّاسیّت دارم لکن وقتیکه در زمانهای محدود اولویّتها را نگاه میکنیم، مسئلهی اقتصاد کشور در اولویّت اوّل قرار میگیرد؛ چون دشمن به این متوجّه است؛ امروز هم همان کارها را دارند میکنند؛ این را همه توجّه کنند. چه در دورهی دولت قبلی آمریکا، چه در دولت فعلی آمریکا، یکی از ترفندهای دشمن این بوده است که مرتّب تهدید کنند به جنگ؛ و [اینکه] گزینهی نظامی روی میز است و مانند اینها. آن مسئول اروپایی هم، به مسئولین ما میگوید که جنگ در ایران حتمی بود؛ اگر برجام نبود، حتماً جنگ بود؛ دروغ محض! چرا میگویند جنگ؟ برای اینکه ذهن ما برود به جنگ [امّا] جنگ واقعی چیز دیگر است؛ جنگ واقعی جنگ اقتصادی است، جنگ واقعی تحریم است، جنگ واقعی گرفتن عرصههای …
قدیمی بودن تصور حمله برای تصرف سرزمین؛ هدف دشمن تصرف فضای فکری کشور
… قدرتهای جهانی را، سلطههای بزرگ را در بسیاری از خواستههایشان ناکام بگذارد - مأیوس کنند و از صحنه خارج کنند؛ هدف این است. حتّی اگر فشار اقتصادی هم میآورند، هدف این است؛ اگر فشار سیاسی هم میآورند، هدف این است؛ اگر فشار امنیّتی هم میآورند، هدف این است. اینکه ما خیال کنیم دشمن یک جنگی را میخواهد شروع کند و یک بخشی از کشور را تصرّف کند، اینها یک چیزهای قدیمیای است؛ امروز اینها مطرح نیست و دشمن این را نمیخواهد. امروز دشمن اگر هم به فرض، یک کار نظامی را انجام میدهد، با آن هدف است؛ با هدف تصرّف فضای فکری و روحی کشور است؛ [اگر] کار اقتصادی میکنند به این نیّت است؛ [اگر] کار امنیّتی میکنند، کار روانی میکنند، از فضای مجازی استفاده میکنند، از ماهواره استفاده میکنند، از رادیوها و تلویزیونها استفاده میکنند، از مبلّغان دهانبهمزد و سخنبهمزد در اطراف دنیا استفاده میکنند، همه با …
پرهیز آمریکا از جنگ سخت با جمهوری اسلامی از بیم برهم خوردن نقشههای امنیتی و فرهنگی
… حمله کرده بود؛ وظیفه روشن بود، معلوم بود که همه باید بروند مثلاً فرض کنید نقش ایفا کنند؛ هرکسی به یک جوری. در تهران هم اگر یک عَلَم مخالفتی بلند میشد، از طرف خود مردم مغلوب و منکوب میشد که تو داری در دورهی جنگ مثلاً این کار را میکنی. جنگ سخت این است دیگر. این تجربه را آمریکاییها و دیگران دارند که به جنگ سخت با جمهوری اسلامی رو نمیآورند، اقدام نمیکنند؛ میدانند که اگر جنگ نظامی رخ بدهد، بسیاری از نقشههای امنیّتی و فرهنگی آنها در داخل کشور بههم میخورد. امروز برنامه، برنامهی پیچیدهای است؛ هم امنیّتی است، هم فرهنگی است، هم اقتصادی است، هم سیاسی است. برنامهها برنامههای درهمتنیدهای است؛ در این شرایط، وظایف خیلی سنگین است؛ برنامههای امنیّتی دارند. خب اینها خطر است دیگر؛ اینها چیزهایی است که مواجههی با …