شما در آنجا که میروید، در میقات که میروید، «لَبَّیک» به خدا میگویید؛ یعنی تو دعوت کردی، و ما اجابت. مبادا یک عملی انجام بدهید که خدای تبارک و تعالی بفرماید که خیر، شما را من قبول ندارم برای اینکه شما اسلامی نیستید. مبادا این سفر را سفر تجارت قرار بدهید و امور تجارتی در این سفر مطرح باشد پیشتان، امور معنوی مطرح باشد. چه آقایان اهل علم، و چه کاروانها و روسای کاروانها، و چه سایر حُجّاج. سفر، سفر الی الله است؛ نه سفر به سوی دنیا. آلوده به دنیا نکنید.تلبیه
نامهای دیگر: لبیک
توضیحتهیهشده با هوش مصنوعی
گفتن لبیک در میقات و معنای اجابت دعوت خدا در حج.
نخستین کاربرد در متنهای این سایت:سخنرانی در جمع مدیران کاروانهای حج کل کشور (اهمیت حج و رسالت حجاج)— ۱۳۵۸/۰۷/۰۸
سیر زمانی
از ۱۳۵۸ تا ۱۳۶۳۱۳۵۸۱۳۶۳
فقط سال ۱۳۶۳همهٔ سالها
تعریف در کلام رهبر
شاهدها (۱ پاراگراف)
پاسخ به دعوت حق و حضور در محضر محبوب
لبیکهای مکرر از کسانی حقیقت دارد که ندای حق را به گوش جان شنیده و به دعوت الله تعالی به اسم جامع[3] جواب میدهند. مساله، مسئله حضور در محضر است و مشاهده جمال محبوب. گویی گوینده از خود در این محضر بیخود شده و جواب دعوت را تکرار میکند. و دنباله آن سلب شریک به معنای مطلق[4] آن مینماید، که اهل الله میدانند، نه شریک در الوهیت فقط. گرچه سلب شریک در آن نیز شامل همه مراتب، تا فنای عالم در نظر اهل معرفت است؛ و حاوی جمیع فقرات «احتیاطی» و «استحبابی» است، مثل «الحَمدُ لَکَ و النعمَه لک» و «حمد» را …