﴿وَ قالوا﴾ دقت کنید به این دو، سه جمله که برای مطلبی که بعداً میگویم، محل شاهدی است. پس ایمان را پیغمبران دارند، پیغمبر ما هم دارد، مؤمنان و گرویدگان و پیوستگان به او هم، همه ایمان دارند. ﴿وَ قالوا﴾ و گویند، ﴿سَمِعنا وَ اَطَعنا﴾ شنیدیم، فهمیدیم، نیوشیدیم[13]، ﴿سَمِعنا﴾، نهاینکه به گوشمان خورد. سَمْع، سَمْع یعنی شنوایی؛ حالت شنوایی، غیر از گوش است، گوش بهمعنای این عضو جارحۀ[14] خاص، با لفظ اُذُن در عربی تعبیر میشود. سمع یعنی شنوایی. شما در فارسی هم میبینید، فلانکس را میگویند حرفگوشکن است، فلانکس حرف را میشنود. شنیدی چه گفتم یا نه؟ به مخاطبتان میگویید، شنیدی چه گفتم؟ خب معلوم است، بین شما نیممتر بیشتر فاصله نبود، صدایت تا ده متری هم میرفت، معلوم است که شنیده. میخواهی بگویی: فهمیدی چه گفتم؟ به مغزت فرو رفت؟ به خورد ذهنت رفت یا نرفت؟ اینها میگویند ﴿سَمِعنا﴾، ما با تمام وجود فهمیدیم آنچه را که خدا برای ما معین کرده و فرستاده بود. ﴿وَ اَطَعنا﴾ و اطاعت کردیم. یعنی چه؟ یعنی اطاعت ما کورکورانه نبود، اطاعت ما از روی روشنی و آگاهی و سمع بود. ﴿غُفرانَكَ رَبَّنا﴾ آمرزشت، مغفرتت پروردگارِ ما. پاداشی که از تو میخواهیم خدایا، مغفرت توست و نه چیز دیگر، ﴿وَ اِلَيكَ المَصيرُ﴾ بازگشت ما بهسوی توست. (که باز در زمینۀ مسئلۀ بازگشت بهسوی خدا بودن، حرفهای خیلی جالبی هست که در همین سلسله، در فصل معاد از قرآن، انشاءالله توضیح خواهم داد، اگر زنده بودیم و عمر و فرصتی بود.)[15]تفسیر قرآن
نامهای دیگر: تطبیق آیات، تفسیر موضوعی
توضیحتهیهشده با هوش مصنوعی
شرح و بیان معانی آیات قرآن و روشها و آثار آن.
نخستین کاربرد در متنهای این سایت:بیانات در جلسه اول تفسیر سوره حمد— ۱۳۶۹/۱۲/۱۵
سیر زمانی
از ۱۳۶۹ تا ۱۴۰۳۱۳۶۹۱۴۰۳
فقط سال ۱۳۷۷همهٔ سالها
تعریف در کلام رهبر
شاهدها (۲ پاراگراف)
لزوم شناخت سه دستهٔ منافقان برای فهم درست خطابهای قرآن
غرض این که حقیقت نفاق در همهی اینها یکسان است، حقیقت نفاق یک چیز است؛ منتها در قرآن در مورد سه دسته از منافقین اشاره شده است که اگر ما این سه دسته را نشناسیم، ممکن است خطابهای بعضی از آنها دربارهی بعضی دیگر تلقی بشود و انسان تعجب کند که این آیه شریفه دارد چه میگوید. وقتی شناختیم، معلوم خواهد شد.مراجعه به تفسیر برای فهم عبارات دشوار
البته ما هم استفاده میکنیم. مثل سطوح مختلف دریاست که هرکس در هر سطحی برود، بهرهای از آن خواهد بُرد - حالا این تشبیه نارسایی است، لیکن برای تقریب به ذهن است - البته هرچیزی را که انسان نفهمید، هر معنایی را که درست، سر در نیاورد و ترکیب یا عبارتِ مشکلی بود، به تفسیر مراجعه میکند. منظورم این است که تدبّر، اصلاً به عالم «تفسیر به رأی» نزدیک نمیشود.