لزوم حل اختلاف سلیقه و بینش در محیط آرام بهجای جبههگیری
… و خود ما کمک میکنیم به این اسارت! خود ما به روی هم پنجه میاندازیم. خود ما جدّیت میکنیم که مملکت خودمان را ضعیف کنیم. خود ما در جبههبندیهایمان تضعیف روحیههای ارتش و روحیههای کارکنان و روحیههای کارمندان میکنیم. و این بزرگترین خطایی است که ما داریم. ما اگر اختلاف سلیقه داریم، اختلاف بینش داریم، باید بنشینیم با هم در یک محیط آرام صحبت کنیم و مسائل خودمان را به میان بگذاریم و حل کنیم. با تفاهم مسائل را حل کنیم؛ نه اینکه جبههگیری کنیم. یکی یک طرف بایستد با دار و دسته خودش؛ و یکی یک طرف بایستد با دار و دسته خودش؛ و کوشش کنند در تضعیف یکدیگر و کوشش کنند در تضعیف کشور اسلامی. اینها برای این است که تعهد اسلامی نیست، و دید سیاسی هم نیست. شماها اگر مُسْلم هستید، به احکام اسلام عمل کنید. و اگر …
لزوم تفاهم و گفتوگو و مشورت در حل اختلافها
… پایین ندارند و هیچ اطلاعی ندارند که به این پایین دستها چه میگذرد. شما خودتان از بین همین جمعیتها آمدهاید و میدانید که چه میگذرد به این مردمی که در این کشور هستند، به این زاغهنشینان چه میگذرد. خودتان هم زندگیهایتان همین طورهاست، با یک قدر اختلاف مختصر. بنا براین، آن چیزی که لازم است برای همه ماها و همه شماها و همه ملت و همه کسانی که این مملکت را میخواهند اداره بکنند، این است که با هم تفاهم داشته باشند، اگر مسئلهای را بر خلاف میبینند، بنشینند [و] بخواهند [که] حل کنند، صحبت کنند. در مجلس، اگر یک مطلبی را میبینند که دارد خلاف واقع میشود، صحبت کنند، بنشینند مشورت کنند با رفقایشان و من امیدوارم که ان شاء الله، با خوشی و خوبی و طلیعه این باشد که پیروزی نهایی را ان شاء الله، پیدا کنید.