رفتن به محتوای اصلی

تظاهرات

نام‌های دیگر: تظاهرات مردم، تظاهرات مردمی، تظاهرات و اعتصابات، راهپیمایی، راهپیمایی‌های مردمی، راه‌پیمایی

مقایسهٔ دیدگاه رهبران
توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

حضور گروهی مردم در خیابان برای ابراز خواسته یا اعتراض، به‌ویژه در جریان انقلاب اسلامی.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:پیام به علما و ملت ایران و بیان وظیفه عمومی در قبال رژیم‌— ۱۳۵۶/۰۸/۲۱

سیر زمانی

از ۱۳۵۶ تا ۱۳۶۳
۱۳۵۶۱۳۶۳

فقط سال ۱۳۵۹همهٔ سال‌ها

درخواست صرف نظر از تعطیل و راهپیمایی و دعوت مردم به آرامش

بدین وسیله از عموم آنان تقاضا می‌شود از تعطیل و یا راهپیماییهایی که قرار است به این عنوان انجام شود صرف نظر نمایند و به رفع مشکلات و کارهای دیگری که دارند بپردازند، و حتی الامکان مردم را به آرامش و نظم دعوت کنند». و ضمناً فرمودند: «از جناب آقای حاج سید جلال الدین طاهری- دامت افاضاته- تقاضا می‌کنم بنا به درخواست اهالی محترم اصفهان به این شهر بازگشته و کما کان به اقامه نماز جمعه و ارشاد مردم ادامه دهند.[2]

نقد تجمع و شلوغ‌کاری در زمان جنگ و هشدار به تظاهرکنندگان

اگر هر کدام علی حدّه- علی حدّه، و هر کس دلش می‌خواهد یک جایی یک اجتماعی بکند، و یک تظاهری بکند و یک حرف مفتی بزند به اسمی که خودش برای‌ همان آدمی که تظاهر می‌کند، اول او را می‌کشند. آنهایی که تظاهرات می‌کنند، آنهایی که الآن در این موقعی که جنگ هست در ایران و همه نوامیس مسلمین در خطر است و همه حیثیات مسلمین در خطر است، امروز شلوغکاری می‌کنند و اجتماع می‌کنند و نطق می‌کنند و حرف مفت می‌زنند، اگر آنها غلبه بکنند، پدر خود شما را اول درمی‌آورند. یک قدری بیدار بشوید. یک قدری توجه کنید به مسائل. این قدر تو سرهم نزنید، این قدر به هم نپرید.