پیشنهاد بررسی گردهماییهای عمومی استادان و پژوهشگران برای کمک به آن
من حالا اینجا به ذهنم رسید - باید دوستان بررسی بکنند - که اگر ما بتوانیم گردهمائیهای عمومی از اساتید دانشگاه و محققین و پژوهشگران در طول سال داشته باشیم و کسانی از خودِ این جمع به عنوان سخنران دعوت بشوند و در آن گردهمائیها مسائل مورد نظرشان را بیان کنند. این، کمک میکند به تصمیمسازی؛ هم در دولت، هم در مجلس شورای اسلامی، هم در مجمع تشخیص، هم در مراتب تصمیمگیری در دستگاههای اجرائىِ دولتی مثل وزارتخانهها و غیره.
سپردن تصمیمسازی به دانشجو و تصمیمگیری به مسئول پاسخگو
گفته شد توانائی تصمیمسازی و تصمیمگیری. اینجا من این مطلب را پرداخت کنم. توانائی تصمیمسازی خیلی خوب است. توانائی تصمیمگیری یکی از مشکلاتی است که اگر وارد محیط دانشجوئی شد، خیلی از هنجارهای مطلوب و درست را به هم خواهد زد؛ این تجربهی ماست. بگذاریم دانشجو با فکر خود، با زبان باز خود، با تعلق کم خود، با گفتار و عمل خود، تصمیمسازی کند. تصمیمگیری را بگذاریم کسی بکند که بتوان از او سؤال کرد و او مسئول و پاسخگو باشد. بنابراین دنبال این نباشیم که محیط دانشجوئی، محیط تصمیمگیرىِ برای اقدام باشد؛ این نه به نفع دانشجوست، نه به نفع آن اقدام. دنبال این باشیم که محیط دانشجوئی تصمیمسازی کند؛ یعنی گفتمانسازی کنید. ببینید بنده وقتی مسئلهی نهضت نرمافزاری را خواستم مطرح کنم، قبل …