یک جمله هم در باب تشکلهای دانشجوئی عرض کنم. البته منظور تشکلهای سیاسی، اجتماعی دانشجویان است؛ تشکلهای علمی، بحث دیگری دارد. تشکلهای دانشجوئی نقشآفرینند؛ بدون تردید. منتها باید توجه داشت که تشکل دانشجوئی، حزب به این اصطلاحی که امروز در دنیا هست و احزاب با آن اصطلاح شناخته میشوند، نیست و با آن فرق دارد؛ تشکل دانشجوئی با حزب فرق دارد. احزاب و سازمانهای سیاسی در وضع رائج و متعارف عالم، تشکیلاتی هستند که برای رسیدن به قدرت به وجود آمدهاند. احزاب در دنیا اینجورند. یعنی مجموعههائی تشکیل میشوند برای اینکه قدرت سیاسی را در جامعه در دست بگیرند. این خاصیت حزب این است. تشکلهای دانشجوئی مطلقاً برای این به وجود نمیآیند و نمیخواهند قدرت را در دست بگیرند. تشکلهای دانشجوئی برای رسیدن آرمانها به وجود میآیند که فراتر از مسئلهی به قدرت سیاسی رسیدن و حکومت را به دست گرفتن، است. این - قدرت سیاسی - برایشان مطرح نیست. البته احزاب بدشان نمیآید که از این مجموعههای دانشجوئی برای رسیدن به قدرت استفاده کنند. به نظر ما این، روا نیست و خودِ دانشجوها باید به این توجه داشته باشند. احزاب میخواهند چیزی به دست بیاورند، قدرت را کسب کنند. دانشجوها غالباً با فعالیتهای دانشجوئی، جان خودشان، توان خودشان، نشاط خودشان را مایه میگذارند و چیزی تقدیم میکنند؛ آن جائی که لازم بشود، جان را تقدیم میکنند؛ کما اینکه دیدید.تشکلهای دانشجوییگروه و سازمان
نامهای دیگر: تشکلهای اسلامی دانشجویی، تشکلهای اسلامی دانشگاه
توضیحتهیهشده با هوش مصنوعی
گروهها و انجمنهای اسلامی و سیاسی دانشجویان و وظایف و هویت آنها.
نخستین کاربرد در متنهای این سایت:حکم انتصاب نمایندگان رهبرى در دانشگاههاى سراسر کشور— ۱۳۶۸/۰۷/۱۵
سیر زمانی
از ۱۳۶۸ تا ۱۴۰۳۱۳۶۸۱۴۰۳
فقط سال ۱۳۷۲همهٔ سالها
تعریف در کلام رهبر
شاهدها (۱ پاراگراف)
تحمل سلایق گوناگون اهل دین و فعالیت همهٔ تشکلها
… کنند که فضاى عمومى دانشگاه به آنها کمک میکند؛ البتّه تدیّن، دین، معنویّت، اخلاق که از جملهى شعب این معنویّت، امروز همین احساسات انقلابى است؛ امروز کسى نمیتواند بگوید من متدیّنم امّا ضدّ با انقلابى باشد که بر اساس دین است. نه سلایق خاص؛ سلایق خاص را نمیگویم؛ بایستى همهى سلیقهها، همهى مذاقها بتوانند ــ وقتى که اهل دین و معنویّتند ــ در این محیط زندگى کنند. نبایستى یک کسى بر کس دیگرى فشار بیاورد که آقا شما بیا حتماً اینجور که من فکر میکنم فکر کن؛ نه. لذا تشکّلهاى دانشجویى، هر کدام باید باشند و کار خودشان را بکنند؛ همه هم کار کنند؛ همه هم خوب کار کنند. و بخصوص با حضور روحانیّون محترم در دانشگاهها، اگر انشاءالله این شکلى که جدیداً دنبال میشود[4] ــ آنچنان که بنده آرزو میکنم و دوست میدارم ــ پیش برود، این معنا هم بیشتر تأمین خواهد شد؛ این جنبهى معنویّت و روحانیّت در داخل دانشگاه.