تشکیل مجمعى از صاحبنظران براى «اقامهى نماز» یکى از شایستهترین و ضرورىترین کارهایى است که باید در جمهورى اسلامى صورت میگرفت؛ زیرا برپاداشتن نماز، نخستین ثمره و نشانهى حکومت صالحان است؛ و در رتبهى بعد از آن است که نوبت به «زکات» به مثابهى تنظیم مالى جامعه و ریشهکن کردن فقر، و نیز امر به معروف و نهى از منکر یعنى سوق دادن به نیکىها و باز داشتن از بدىها میرسد؛ «اَّلَّذینَ اِن مَکـَّنّهُم فِی الاَرضِ اَقامُوا الصَّلوةَ وَءاتَوُا الزَّکـوةَ وَ اَمَروا بِالمَعروفِ وَنَهَوا عَنِ المُنکَر ...».[2] اقامهى نماز فقط این نیست که صالحان، خود نماز بگزارند؛ این چیزى نیست که بر تشکیل حکومت الهى متوقّف باشد؛ بلکه باید این ستون دین در جامعه به پا داشته شود و همهکس با رازها و اشارههاى آن آشنا و از برکات آن برخوردار گردند؛ درخشش معنویّت و صفاى ذکر الهى، همهى آفاق جامعه را روشن و مصفّا کند و تنها و جانها با هم به نماز بشتابند و در پناه آن، طمأنینه و استحکام یابند.ترویج نماز
نامهای دیگر: اقامهٔ نماز
توضیحتهیهشده با هوش مصنوعی
کوشش برای گسترش اقامهٔ نماز و نقش پدر و مادر، معلمان و روحانیان در دعوت نسل نو به آن.
نخستین کاربرد در متنهای این سایت:پیام به اوّلین اجلاس سالانهى اقامهى نماز— ۱۳۷۰/۰۷/۱۶
سیر زمانی
از ۱۳۷۰ تا ۱۴۰۴۱۳۷۰۱۴۰۴
فقط سال ۱۳۷۲همهٔ سالها
تعریف در کلام رهبر
و ترویج نماز، هر حرکت و تلاشی است که در راه همگانی کردن آن، و تبیین اهمیت آن، و آسان کردن دسترسی به آن، بتوان صورت داد.چندجور میشود احتمال داد، ممکن است همۀ این احتمالات هم درست باشد. یکی اینکه بگوییم اقامۀ نماز، بهپا داشتن نماز، یعنی نماز را بهصورت کامل، بهصورت همهجانبه، بهصورت تمام بهجا آوردن، ﴿يُقيمونَ الصَّلاَ﴾. و اقامه در زبان عرب، در اصطلاحات عربی، اتفاقاً به همین معانی هم هست. یعنی کار را بهصورت کامل انجام دادن، ﴿فَاَقِم وَجهَكَ لِلدّينِ حَنيفاً﴾[19] همۀ صورت را، همۀ وجود را بهسوی دین برگردان، بهصورت کامل. یک احتمال این. و واقعش هم همین است که اگر کسی نماز را اقامۀ بهاینمعنا بکند، یعنی بهصورت کامل انجام بدهد، با ارکان صحیح، با توجه به آموزشها و الهامهای نماز، (که من در آن مسجد[20] طی چند هفته دربارۀ نماز یک بحثهای نسبتا ًمبسوطی انجام دادم.) اگر کسی اینجور نماز بخواند، جداً فلاح و رستگاری در انتظار اوست.شاهدها (۲ پاراگراف)
سهم پدران و مادران، معلمان و روحانیون در دعوت نسل نو به نماز
… الله علیه و آله و سلّم) چنین فرمان داد: وَأمُر اَهلَکَ بِالصَّلٰوةِ وَ اصطَبِر عَلَیها.[4] امروز همهى شما خود را طرف این خطاب بشمرید و نماز را، حقیقت مقدّس و گوهر درخشان را که عطیّهى الهى به امّت محمّد مصطفى (صلّى الله علیه و آله) است، قدر بشناسید. در این وظیفه، هر کسى سهم ویژهاى دارد: پدران و مادران با گفتار و کردار خود، فرزندان را به نماز تشویق و راهنمایى کنند؛ معلمان، شاگردان مدارس و دانشگاهها را در سمت و سوى این حقیقت درخشان به حرکت وادار نمایند؛ فضلا و علما و روحانیّون محترم، امامت جماعت در مراکز آموزشى و اقامتگاههاى دانشجویان را براى نسل نو، فرصتى مغتنم بشمرند؛ نویسندگان کتابهاى درسى، رازها و رمزها و درسهاى نماز را در کتابهاى درسى بگنجانند؛ وزارت ارشاد و سازمان تبلیغات و صداوسیما، از هنر بویژه هنر سینما براى نشان دادن گوهر نماز و چهرهى نمازگزار بهره بگیرند؛ هنرمندان عزیز با زبان شعر و قصّه و نقّاشى و جز اینها، و با آفرینش آثار هنرى باکیفیّت بلکه برجسته، دست چیرهى هنر را به کارى چنین شایسته …تقدیر از تلاش پیگیر و خستگیناپذیر دستاندرکاران ترویج نماز
خدا را سپاس که تلاش مبارک شما دستاندرکاران ترویج فریضهى نماز به دوّمین سالگرد رسید و کارى با چنین اهمّیّت، به اهتمامى پیگیر و خستگىناپذیر پیوست. راز موفّقیّت در دسترسى به هدفهاى بزرگ و والا، همین پیگیرى و استمرار در طلب است؛ این درس بزرگ را نیز در یکى از آثار مناجاتىِ مولاى پرهیزکاران مىآموزیم: وَ هَب لِىَ الجِدَّ فى خَشیَتِکَ وَ الدَّوامَ فِى الاِتِّصالِ بِخِدمَتِک.[2]