تشکیل مجمعى از صاحبنظران براى «اقامهى نماز» یکى از شایستهترین و ضرورىترین کارهایى است که باید در جمهورى اسلامى صورت میگرفت؛ زیرا برپاداشتن نماز، نخستین ثمره و نشانهى حکومت صالحان است؛ و در رتبهى بعد از آن است که نوبت به «زکات» به مثابهى تنظیم مالى جامعه و ریشهکن کردن فقر، و نیز امر به معروف و نهى از منکر یعنى سوق دادن به نیکىها و باز داشتن از بدىها میرسد؛ «اَّلَّذینَ اِن مَکـَّنّهُم فِی الاَرضِ اَقامُوا الصَّلوةَ وَءاتَوُا الزَّکـوةَ وَ اَمَروا بِالمَعروفِ وَنَهَوا عَنِ المُنکَر ...».[2] اقامهى نماز فقط این نیست که صالحان، خود نماز بگزارند؛ این چیزى نیست که بر تشکیل حکومت الهى متوقّف باشد؛ بلکه باید این ستون دین در جامعه به پا داشته شود و همهکس با رازها و اشارههاى آن آشنا و از برکات آن برخوردار گردند؛ درخشش معنویّت و صفاى ذکر الهى، همهى آفاق جامعه را روشن و مصفّا کند و تنها و جانها با هم به نماز بشتابند و در پناه آن، طمأنینه و استحکام یابند.ترویج نماز
نامهای دیگر: اقامهٔ نماز
توضیحتهیهشده با هوش مصنوعی
کوشش برای گسترش اقامهٔ نماز و نقش پدر و مادر، معلمان و روحانیان در دعوت نسل نو به آن.
نخستین کاربرد در متنهای این سایت:پیام به اوّلین اجلاس سالانهى اقامهى نماز— ۱۳۷۰/۰۷/۱۶
سیر زمانی
از ۱۳۷۰ تا ۱۴۰۴۱۳۷۰۱۴۰۴
روی هر سال بزنید تا فقط شاهدهای همان سال نمایش داده شود.
تعریف در کلام رهبر
و ترویج نماز، هر حرکت و تلاشی است که در راه همگانی کردن آن، و تبیین اهمیت آن، و آسان کردن دسترسی به آن، بتوان صورت داد.چندجور میشود احتمال داد، ممکن است همۀ این احتمالات هم درست باشد. یکی اینکه بگوییم اقامۀ نماز، بهپا داشتن نماز، یعنی نماز را بهصورت کامل، بهصورت همهجانبه، بهصورت تمام بهجا آوردن، ﴿يُقيمونَ الصَّلاَ﴾. و اقامه در زبان عرب، در اصطلاحات عربی، اتفاقاً به همین معانی هم هست. یعنی کار را بهصورت کامل انجام دادن، ﴿فَاَقِم وَجهَكَ لِلدّينِ حَنيفاً﴾[19] همۀ صورت را، همۀ وجود را بهسوی دین برگردان، بهصورت کامل. یک احتمال این. و واقعش هم همین است که اگر کسی نماز را اقامۀ بهاینمعنا بکند، یعنی بهصورت کامل انجام بدهد، با ارکان صحیح، با توجه به آموزشها و الهامهای نماز، (که من در آن مسجد[20] طی چند هفته دربارۀ نماز یک بحثهای نسبتا ًمبسوطی انجام دادم.) اگر کسی اینجور نماز بخواند، جداً فلاح و رستگاری در انتظار اوست.شاهدها (۸۰ پاراگراف)
هر تلاش برای همگانی کردن و تبیین اهمیت و آسان کردن دسترسی به نماز
و ترویج نماز، هر حرکت و تلاشی است که در راه همگانی کردن آن، و تبیین اهمیت آن، و آسان کردن دسترسی به آن، بتوان صورت داد.برپایی ستون دین در جامعه و برخورداری همه از برکات آن، نه فقط نمازگزاردن صالحان
… صورت میگرفت؛ زیرا برپاداشتن نماز، نخستین ثمره و نشانهى حکومت صالحان است؛ و در رتبهى بعد از آن است که نوبت به «زکات» به مثابهى تنظیم مالى جامعه و ریشهکن کردن فقر، و نیز امر به معروف و نهى از منکر یعنى سوق دادن به نیکىها و باز داشتن از بدىها میرسد؛ «اَّلَّذینَ اِن مَکـَّنّهُم فِی الاَرضِ اَقامُوا الصَّلوةَ وَءاتَوُا الزَّکـوةَ وَ اَمَروا بِالمَعروفِ وَنَهَوا عَنِ المُنکَر ...».[2] اقامهى نماز فقط این نیست که صالحان، خود نماز بگزارند؛ این چیزى نیست که بر تشکیل حکومت الهى متوقّف باشد؛ بلکه باید این ستون دین در جامعه به پا داشته شود و همهکس با رازها و اشارههاى آن آشنا و از برکات آن برخوردار گردند؛ درخشش معنویّت و صفاى ذکر الهى، همهى آفاق جامعه را روشن و مصفّا کند و تنها و جانها با هم به نماز بشتابند و در پناه آن، طمأنینه و استحکام یابند.بهجا آوردن کامل و همهجانبهٔ نماز
چندجور میشود احتمال داد، ممکن است همۀ این احتمالات هم درست باشد. یکی اینکه بگوییم اقامۀ نماز، بهپا داشتن نماز، یعنی نماز را بهصورت کامل، بهصورت همهجانبه، بهصورت تمام بهجا آوردن، ﴿يُقيمونَ الصَّلاَ﴾. و اقامه در زبان عرب، در اصطلاحات عربی، اتفاقاً به همین معانی هم هست. یعنی کار را بهصورت کامل انجام دادن، ﴿فَاَقِم وَجهَكَ لِلدّينِ حَنيفاً﴾[19] همۀ صورت را، همۀ وجود را بهسوی دین برگردان، بهصورت کامل. یک احتمال این. و واقعش هم همین است که اگر کسی نماز را اقامۀ بهاینمعنا بکند، یعنی بهصورت کامل انجام بدهد، با ارکان صحیح، با توجه به آموزشها و الهامهای نماز، (که من در آن مسجد[20] طی چند هفته دربارۀ نماز یک بحثهای نسبتا ًمبسوطی انجام دادم.) اگر کسی …برپا داشتن نماز در جامعه و نمازخوان کردن جامعه
این یک احتمال، احتمال دیگر این است که ﴿اَلَّذینَ یُقیمونَ الصَّلاةَ﴾ نماز را بهپا میدارند، یعنی در جامعه بهپا میدارند، جامعه را جامعۀ نمازخوان میکنند. بعضیها دلشان خوش است که خودشان نماز میخوانند، بهجای هفده رکعت در شبانهروز، پنجاهویک رکعت میخوانند، غیر از نمازهای مستحبی دیگر. اگر بگویند، بابا، مردم گروهگروه از دین دارند رو برمیگردانند، غمشان نیست. گفت: آن گلیمِ خویش به در میبرد ز موج.[22] میگوید …ساختن جامعهای که همواره به یاد خدا و در راه خداست
نشانۀ ایمان چیست؟ اقامۀ صلاة، نماز را در جامعه بهپا داشتن، همگان را نمازخوان کردن، نه بهمعنای اینکه یک عبادت همه انجام بدهند، (دلم میخواهد که ذهنتان را از قالب الفاظ، خارج ببرید، وسیعتر فکر کنید. من هم همانجور فکر میکنم. الفاظ، کوچک و نارسا و قاصرند.) نهاینکه فلانی نمازخوان نیست، نمازخوانش کنیم؛ یعنی جامعۀ نمازخوان، یعنی جامعهای که دائماً به یاد خدا و در راه خداست. جامعهای که میگوید ﴿اِيّاكَ نَعبُدُ وَ اِيّاكَ نَستَعينُ﴾[23] جز خدا کسی را عبادت و عبودیت نمیکند و جز به خدا به هیچکس دیگر اتکاء و از کسی استعانت نمیجوید. جامعۀ نمازخوان یعنی آن جامعهای که هر روز از سردمداران فساد، یعنی ﴿مَغضوبٌ عَلَیهِم﴾ و از …تلاش در راه عبودیت حق، ریشهکنی فساد و وحدت میان امت و بشریت
اگر کسی سعی کند انسانهای دیگر را نمازخوان کند بهاینمعنا، این درحقیقت تلاشی و کوششی در راه عبودیت مطلق حق، در راه ریشهکن کردن فساد، در راه از بین بردن من و ما، در راه ایجاد وحدت اجتماعی و انسانی میان آحاد امت مسلمان و آحاد بشریت، تلاشی در این راهها انجام داده، اقامۀ صلاة یعنی این. یعنی شما کاری بکنید که همۀ مردم، در هر روزی، پنج نوبت و هر نوبتی چند بار بگویند ﴿اِيّاكَ نَعبُدُ وَ اِيّاكَ نَستَعيُ﴾. خدا! فقط درمقابل تو گردن عبودیت و پشت عبودیت خم میکنیم، نه درمقابلِ غیر تو. هر روزی پنج نوبت و هر نوبتی چند مرتبه از ﴿مَغضوبِ عَلَیهِم﴾ و …زنده شدن روح نماز و رواج یاد خدا در جامعه
اقامۀ صلاة در یک جامعه، معنایش این است که روح نماز در جامعه زنده بشود، جامعه جامعۀ نمازخوان بشود؛ و میدانید که جامعۀ نمازخوان، یعنی آن جامعهای که در تمام گوشه و کنارهایش، ذکر خدا و یاد خدا، بهطور کامل موج میزند و میدانید که جامعهای که ذکر خدا و یاد خدا در آن موج بزند، در این جامعه هیچ فاجعهای انجام نمیگیرد، هیچ جنایتی، هیچ خیانتی، هیچ لگدی به ارزشهای انسانی در این جامعه انجام نمیگیرد. آن جامعهای که در آن ذکر خدا موج میزند، مردم متذکر خدا هستند، جهتگیری، جهتگیری خداییست، در این جامعه، همه کارِ مردم، برای خدا انجام میگیرد.نقش والدین، معلمان، معاشران و عادات زندگی در گسترش و التزام به نماز
پدران و مادران و سپس معلّمان و معاشران و آنگاه مقرّرات و عادات زندگیِ مرتبط با نماز، در انتشار و التزام به آن نقش دارند.ترویج نماز با همهٔ شیوههای اثرگذار از وظایف بزرگ همگان
بخش مهمی از گرفتاریها و آلودگیهای ما بر اثر نپرداختن به این حقیقت هشداردهنده است. از این رو ترویج نماز با همهی شیوههای اثرگذار، در شمار وظایف بزرگی است که همه باید بدان اهتمام ورزیم و شما دستاندرکاران این اجلاس بویژه عالم مجاهد جناب حجةالاسلام آقای قرائتی بحمدالله در این راه از توفیق الهی بهرهمند شدهاید.وظیفهٔ بندگان صالح، مسئولان، روحانیان و مربیان در دعوت به نماز
… است که در آن انسان در برابر آفریننده و دارندهی همهی نیکیها و زیبائیها، به عرض نیازی عاشقانه میپردازد و بر عیار زیبائی و نیکی روان و دل خویش میافزاید. این حجم عظیم و زبان مؤثرِ توصیه به ذکر و نماز در قرآن و حدیث، نشانهی همین ویژگی در دعوت به نماز است. بندگان صالح و نیکوکار خداوند باید این را درسی برای خود بدانند و به نماز دعوت کنند. مسئولان مؤمن در نظام اسلامی باید امکانات گستردهی خود را در خدمت این دعوت بگذارند. روحانی، معلّم، مربّی، مدیر و مسئول در همه جا مخاطبان و دائرهی نفوذ خود را به این سو بکشانند و از آنان دعوتکننده به خدا و نماز بسازند.ادا نشدن حق نماز و مسئولیت مشترک همهٔ مسئولان، روحانیان و مردم
… گرفته شده است که: الَّذینَ إِن مَکَّنّاهُم فِی الأَرضِ أَقامُوا الصَّلاة... و این اجلاس سالیانه به همت و پشتکار عالم مجاهد و خستگیناپذیر جناب حجةالاسلام قرائتی برپا میشود و توصیههای مؤکد دربارهی گسترش نماز و به کیفیت لازم رسیدن نمازهای ما، تکرار میگردد. با این حال باید اعتراف کنیم که حق این فریضهی الهی که درمان دردهای عمدهی فردی و اجتماعی ما است ادا نشده است. ما مسئولان، ما سخنوران و سخنگویان، ما سررشتهداران امور کشور، ما روحانیان و متولیان تبلیغ و تعلیم دین، و ما همهی آحاد و همهی قشرهای مردم، همه و همه در مسئولیت اقامهی نماز شریکیم.تأکید بر احساس مسئولیت همگانی در ترویج نماز
سخن امروز من تأکید بر احساس مسئولیت همگانی است.انتظار درک عظمت مسئله و اقدام عملی از مسئولان و دارندگان امکانات
توقع و انتظار اینجانب آن است که همه بهویژه مسئولان دستگاهها و دارندگان امکانات مادی و معنوی و مدیریتی، عظمت این مسأله را بهدرستی دریابند و گام در راه عمل نهند.وظیفهٔ اهل اندیشه، رسانهها و منبرها و مسئولان دستگاهها
صاحبان اندیشه و بیان، با گفتن و نوشتن؛ دارندگان رسانهها و منبرها با پرداخت جذّاب و هنری؛ مسئولان دستگاهها هر یک متناسب با کارکرد آن دستگاه، میتوانند این وظیفهی بزرگ را ادا کنند.لزوم همت برای رفع کمبودها و نقاط ضعف اقامهٔ نماز در جامعه
… نبود جایگاه نماز در مراکز اجتماعات همچون ورزشگاه و بوستان و ایستگاه و مانند آن؛ مراعات نشدن وقت نماز در وسائل مسافرتهای دور دست؛ نپرداختن شایسته به نماز در کتابهای درسی؛ نپرداختن به پاکیزگی و بهداشت در مساجد؛ نپرداختن امام جماعت به تماس و رابطه با مأمومین؛ و هر کمبود دیگری از این قبیل ها، نقاط ضعفی است که باید همتهای بلند بر زدودن آن برانگیخته شود و نشانهی ایمان صاحبان تمکّن یعنی اقامهی نماز، در جامعهی اسلامی ما روز بروز نمایانتر گردد. انشاءاللهکشاندن جامعه بهویژه جوانان و دانشجویان به ذکر همگانی
… هرچه این جامعه بزرگ باشد - به برکت نماز امان پیدا میکند، امنیت پیدا میکند. دل انسان امنیت پیدا میکند، جسم انسان امنیت پیدا میکند، جامعهی انسان امنیت پیدا میکند. نماز خاصیتش این است؛ اقامهی صلاة در جامعه این است. اینی که این همه تأکید شده، کار شما این است؛ شما ستادهای اقامهی نماز و ستادهای ترویج نماز در هر نقطهای از نقاط کشور، در هر قشری از اقشار و مهمتر از همه در مجموعهی جوانان نخبه و دانشجو. این معنایش کشاندن جامعه به این حالت ذکر همگانی است. همگان متذکر باشند؛ کوچک، بزرگ، زن، مرد، مسئول دولتی، غیر مسئول دولتی، شخصی که برای خودش کار میکند، شخصی که برای یک جماعتی کار میکند، اینها وقتی متذکر پروردگار بودند، کارها سامان پیدا میکند. بیشترِ گناهان ما از غفلت سر میزند. این نماز به طور دائم تکرار میشود.شناساندن درست نماز کارسازتر از هر بخشنامه و دستور
شما بر پا دارندگان این گردهمائی که کوشش ارجمندتان پوشیده نیست، همّت خویش را بر آن بگمارید که نماز را به درستی بشناسانید. این از هر بخشنامه و دستور و فرمانی کارسازتر است. دلها با جویائی معنویت سرشته شده اند، شما این راه راست، این داروی معجزه گر، و این پنجرهی دلگشا را به آنان نشان دهید. این است آنچه نماز را همگانی و آن را با حال و حضور و شور و شیدائی همراه میسازد، و این سخنان والا را معنی می کند، که:لزوم بهکارگیری خرد، هنر و انگیزه در شناساندن نماز
و برای این کار بزرگ، ناگزیر باید هم خِرد و هم هنر و هم انگیزه به کار گرفته شود.لزوم آشنا کردن همهٔ جوانان و مردم با اهمیت نماز و تلاش همهٔ دستگاهها
البته مقدمهی اول و لازم این است که ما همهی جوانها و همهی مردممان را با نماز آشنا کنیم و اهمیت نماز را برای اینها شرح بدهیم. این کار متصدی لازم دارد و بحمداللَّه شماها این را به عهده گرفتهاید و متصدی این کار شدهاید. حقیقتاً دستگاههای مختلف بایستی در این زمینه کار و تلاش کنند. این، مهم است؛ این فقط این نیست که ما یک آدم غافل یا بینماز را به نماز میکشانیم؛ این معنایش این است که ما داریم پایههای یک حرکت عظیم جهانی را که نظام جمهوری اسلامی ستون مستحکم آن است، در میان انسانها استوار میکنیم. انسانها وقتی دلشان با نماز انس گرفت و از …لزوم ارزیابی کارکرد دستگاهها بر پایهٔ نتایج و دستاوردها
اکنون نوبت محاسبه خویشتن است. باید به حساب خود در این وظیفه بزرگ بپردازیم و کارکرد خویش را بیازمائیم. این اجلاس، بار سنگین این بررسی را بر دوش گرفته است. اگر چه می توان حجم خدمات را در دستگاهها به تقریب، مشخص کرد ولی ارزیابی حقیقی و درست، آنگاه میسر می گردد که نتایج و دستاوردها نیز محاسبه شود.بهرهگیری از نیروهای خلاق و ظرفیتهای علمی و هنری
توصیه موکد اینجانب این است که از نیروهای خلاق، متفکر و مولد در مجموعه پیگیر امر نماز ، بیشترین بهره گیری صورت گیرد . از تواناییهای نرم افزاری در زمینه ها ی : هنر ، ادبیات، فیلم و تبلیغات حداکثر استفاده برده شود. راهکارهای برخاسته از توانایی علمی و هنری انتخاب گردد، و همه ظرفیت های فراوان موجود به کار گرفته شود.آغاز فصلی نو با برنامهریزی کوتاهمدت و میانمدت پس از دوازده سال
اینک پس از دوازده سال از آغاز حرکت مبارک اقامه نماز باید فصل دیگری در این تلاش و جهاد مبارک آغاز شود. این فصل می بایست نگاه خود را به برنامه ریزی کوتاه مدت و میان مدت برای دستیابی به هدفهای تعریف شده ای بدوزد که بگونه ای انبوه و متراکم در خلال توصیه ها و دستورالعمل های تقدیم شده در این مدت، موج می زند. هدف بلندمدتِ اقامه ی نماز در جامعه، صلاح و فلاح همگانی است، لیکن تا رسیدن به آن مقصود والا، هدف میان مدت، برافروختن چراغ نماز در همه خانه ها و در خانه ی دلها است. و هدف کوتاه مدت، به کارگیری همه ظرفیت علمی و هنری و تبلیغی کشور در این راه و سمت و سو دادن به …لزوم تشکیل هیئتهایی برای تعیین مأموریت دستگاهها و برنامهٔ زمانبندیشده
اکنون بحمدالله با همت رئیس جمهور محترم، دستگاههای اجرایی ذیربط به همکاری در عمل برای اقامه نماز فراخوانده شده اند، و از دستگاههای تبلیغی بویژه صدا و سیما و وزارتهای فرهنگی و گردانندگان مراکز جمعیتی، بطور ویژه در پیام سال های پیش تعهد مسؤولانه خواسته شده است، کار لازمِ امروز آن است که هیئت هایی برای تعیین دقیق مأموریتهای این دستگاهها تشکیل شود و بر اثر آن، برنامه زمانبندی شده همه فعالیتها و خدماتی که وظیفه آنان است با شیوه ای علمی و واقع بینانه فراهم گردد، و هیئت کارآمد دیگری مأمور پیگیری و نظارت مستمر بر پیشرفت این فعالیتها و خدمات گردد.تعهد همهٔ اقشار و بهویژه دستگاههای حکومتی در این حرکت شایستهٔ نام جهاد
همه باید در این حرکت بزرگ که شایسته است جهاد نامیده شود، خود را مُلتزم و متعهد بدانند. علمای دین، روشنفکران، هنرمندان، جوانان، پدران و مادران و همسران، دارندگان منبرها و رسانهها، نویسندگان، و بیش از همه مسئولان بخشهای حکومتی مانند: وزارتهای آموزش و پرورش، علوم و فنآوری، ارشاد، صدا و سیما، سازمانهای تبلیغاتی، مراکز تولید سینمایی، پژوهشگاهها، مدیرانی که نیروی انسانی کلانی در قبضهی امر و نهی آنهایند، مانند: نیروهای مسلّح، وزارتخانهها، کارگاهها، دانشگاهها و مدارس، وسایل حمل و نقل و غیره و غیره..لزوم بهرهگیری از برترین شیوهها و ابزارهای هنری و پرهیز از سهلانگاری
این کار با سهلانگاری و کم همّتی به سرانجام خود نمیرسد. از برترین شیوهها و فنیترین و هنریترین ابزارها باید بهره گرفته شود.نقد نمایش نماز جماعت کمرونق و بسنده کردن به پخش اذان در رسانهها
نمایش نماز جماعت مهجوری، با جمع معدودی، آنهم از فرسودگان بینشاط، ترویج نماز جماعت نیست. همچنانکه پخش صدای اذان از رسانههای صوت و تصویر، کافی نیست. جوانهای ما هزاران صف جماعت پرشور و حال در سراسر کشور تشکیل میدهند، مردم زیادی از آنان که فیلمهای سینمائی در گزارش واقعیتهای زندگی آنان ساخته میشود، اهل نماز و نیاز و تهجدند، حنجرههای بسیاری از روی ایمان و تعبّد در هنگام اذان، صدا به این سرود معنوی بلند …پرسش از میزان عمل دستگاههای اجرایی به وظایف خود در ترویج نماز
اکنون این سؤال بسیار جدی و مهمّ برای اینجانب مطرح است، که مسئولان اجرائی مخاطب این مطالبات تا چه حدّ به وظیفهی خود عمل کردهاند. صدا و سیما، آموزش و پرورش، وزارت علوم و سایر مراکز دانشگاهی، وزارت ارشاد اسلامی، سازمان تبلیغات اسلامی، مراکز تولید سینمائی، نیروهای مسلح، مدیریت حمل و نقل و مدیریتهای شهری و دیگران، چه اندازه وظیفهای را که در این پیام از آنان خواسته شده است به انجام رساندهاند. از ریاست محترم جمهوری و دیگر مسئولان عالیرتبه به جدّ انتظار میرود که دستاندرکاران را با این سؤال اساسی مواجه سازند و پاسخ فعال آنان را مطالبه کنند.حرکتی شایستهٔ نام جهاد و لزوم تعهد همهٔ قشرها و بهویژه مسئولان حکومتی به آن
همه باید در این حرکت بزرگ که شایسته است جهاد نامیده شود، خود را ملتزم و متعهد بدانند. علمای دین، روشنفکران، هنرمندان، جوانان، پدران و مادران و همسران، دارندگان منبرها و رسانهها، نویسندگان، و بیش از همه مسئولان بخشهای حکومتی مانند: وزارتهای آموزش و پرورش، علوم و فن آوری، ارشاد، صدا و سیما، سازمانهای تبلیغاتی، مراکز تولید سینمایی، پژوهشگاهها، مدیرانی که نیروی انسانی کلانی در قبضهی امر و نهی آنهایند، مانند: نیروهای مسلّح، وزارتخانهها، کارگاهها، دانشگاهها و مدارس، وسائل حمل و نقل و غیره و غیره.پرهیز از سهلانگاری و بهرهگیری از برترین شیوهها و ابزارهای هنری
این کار با سهل انگاری و کم همّتی به سرانجام خود نمیرسد. از برترین شیوهها و فنیترین و هنریترین ابزارها باید بهره گرفته شود.راهکارهای ترویج نماز: آموزش جوانان، فضای مناسب، رفع مزاحمتها و اذان
اکنون که بحمدالله به همت شما کمربستگان امر نماز حرکت تازهای در جهت کشانده شدن دلها به نماز به راه افتاده است، لازم است که از ظرفیت عظیم این عطیهی الهی بیشترین بهره برده شود. جوانان با مضامین و معارف گنجانیده در نماز به درستی آشنا شوند. جا و فضا برای نمازگزاران در همهی مکانهایی که مردمی در آن گرد میآیند، به شکل شایسته و جذاب آماده گردد. هر برنامهی مزاحم با نماز در اول وقت از سوی دستگاههای مؤثر مانند مراکز رسانه و فرهنگی و مرکز جابجایی مسافران و مراکز کسب و کار برطرف گردد. آهنگ اذان و لزوما با صدای خوش در همهی اوقات نماز در همه جای کشور به گوش رسد. ائمهی جماعت و کسانی که در عمل، خود مقتدای دیگرانند، در تحصیل شرایط نمازِ مقبول مجاهدت بلیغ کنند. و مانند اصحاب معروف ائمه علیهم السلام در کیفیت و کمیت نمازهای فریضه و نافله سرمشق دیگران باشند و خلاصه نماز را که دهها سال پیش از انقلاب در کشور ما مورد بیمهری …