در مقابل دشمن هم نباید دچار انهزام[12] روحی شد؛ اصل قضیّه، یکی هم این است. انهزام روحی ضرر دارد؛ هر کسی که در درون خود منهزم شد، در صحنه، قطعاً منهزم خواهد شد. اوّلین شکست هر انسانی، شکست در درون خودش است که احساس کند نمیتواند، احساس کند فایدهای ندارد، احساس کند طرفْ خیلی قویتر از او است، احساس کند من که از دستم کاری برنمیآید؛ این انهزام روحی است. اگر این انهزام پیدا شد، آنوقت در صحنه، قطعاً شکست خواهیم خورد. این نباید به وجود بیاید؛ مراقب باشیم که این به وجود نیاید.ترس از دشمن
نامهای دیگر: ترس از قدرتها
توضیحتهیهشده با هوش مصنوعی
هراس از دشمن و قدرتهای بزرگ و نهی قرآن از آن.
نخستین کاربرد در متنهای این سایت:بیانات در دیدار مدیر و برنامهسازان گروه تلویزیونى شاهد— ۱۳۷۱/۰۲/۰۷
سیر زمانی
از ۱۳۷۱ تا ۱۴۰۳۱۳۷۱۱۴۰۳
فقط سال ۱۳۹۸همهٔ سالها
تعریف در کلام رهبر
شاهدها (۱ پاراگراف)
نترسیدن از هیچ دشمنی به پشتوانهٔ قدرت ایمان و اشتباه نگرفتن هشیاری با ترس
توصیهی چهارم؛ در برابر دشمن با نگاه دقیق، ارزیابی خودتان از دشمن را واقعی کنید. هُشیاری را هم با ترس اشتباه نگیرید؛ اصلاً از دشمن نترسید؛ هر چه هم دشمن قوی باشد، بزرگ باشد، نترسید. چون آن قدرت ایمانی را که شما دارید، دشمنتان ندارد، در هر حجمی که باشد؛ امّا حجم دشمن را بشناسید. «دشمن نتوان حقیر و بیچاره شمرد»؛[7] هیچ دشمنی را -دشمن کوچک و دشمن بزرگ را- حقیر، ناتوان، بیچاره، غیر قابل اعتنا به حساب نیاورید؛ نه، دشمن را ولو کوچک هم هست، به حساب بیاورید، در مقابلش ارزیابی درست داشته باشید، در مقابلش هُشیاری …