تولید نیروی انسانی کارآمد برای ادارهٔ انقلاب از دبستان تا دانشگاه
بخش عمده و آن بدنهی فوتیتر و فوریتر، همین بخش مربوط به فرهنگ کلاسى و آموزشى و تخصّصى و انسانسازى و درحقیقت به معناى تربیت آدمهاى کارآمد و نیروى انسانى است -تولید نیروى انسانى کارآمد براى ادارهی انقلاب- که این از دبستانها و حتّى تا حدودى ماقبل دبستانها شروع میشود، تا دانشگاهها و مراکز تحقیق و مراکز عالى؛ که خب آقایان متکفّل تأمین و اداره و بهسازى این هستید.من هم نقایصى را که وجود دارد، تا حدودى میدانم، آقایان هم بهتر از من میدانید: دبستانها و دبیرستانهاى ما مشکلاتى دارند، نقایصى دارند؛ دانشگاههاى ما از لحاظ کیفیّت ضعف [دارد]؛ اگرچه در این سالهاى اخیر یک …
نیروی انسانی همهچیز کشور؛ تکیهٔ کشورهای انقلابی موفق بر تربیت آن
و نیروى انسانى براى یک کشور همهچیز است. ما اگر نیروى انسانى نداشته باشیم، هیچچیز نداریم. من چند سال قبل از این مطالعهاى میکردم روى بعضى از این کشورهایى که سالها پیش از ما انقلاب کردند و توفیقهایى هم در عرصههاى اقتصادى و صنعتى و فنّى و مانند اینها به دست آوردند؛ دیدم اینها بیشترین تکیه و برنامهریزى را در اوایل انقلاب روى تربیت نیروى انسانى گذاشتند؛ بهطوریکه بعضى از این کشورها همین الان نیروى انسانى کارآمد و ماهر را صادر میکنند. یعنى نه اینکه کشور خودشان سرریز شده و بینیاز شده، نه، [بلکه] کشور آنها از جهات دیگر آمادهی قبول این همه متخصّص نیست؛ یعنى وضع اقتصادیشان جورى نیست که این همه متخصّص را …
توجه به تربیت نیروی انسانی در نگرش به عرصهٔ فرهنگی
… بلندمدّتِ زیاد- عایدیاش فوراً به خود ما برمیگردد. مثلاً همین مسئلهی انتشارات و مسئلهی کاغذ که ما باید بتوانیم کتاب و نشریّهی علمى و مانند اینها در اختیار داشته باشیم؛ خب کاغذ را در اختیار دستگاههاى فرهنگى باید گذاشت تا بتوانند [این کار را] انجام بدهند. این یک مسئله است که ما در نگرش به عرصهی فرهنگى کشور به تربیت نیروى انسانى توجّه کنیم.