برجستهترین پاراگرافهای هر رهبر دربارهٔ این نمایه، هر کدام از یک متن.
تهیهشده با هوش مصنوعیپرورش انسان بر پایهٔ هدایت خدا و پیامبران برای رسیدن به حیات طیبه.
امام خمینی
تربیت بندگان گاه با فشار و گاه با نعمت
آنچه میدهد بلا باشد خوب است و واقعش هم این طور است، برای اینکه خدای تبارک و تعالی بندگانش را میخواهد. گاهی وقتها «بلا» برای انسان نعمت است، گاهی وقتها نعمت «بلا» ست. خدای تبارک و تعالی میخواهد مردم را تربیت کند. کسانی که به او متوجه میشوند تربیتش گاهی به این است که فشار برشان وارد بیاورد؛ گاهی به این است که نعمت برشان بدهد. آن وقتی که فشار وارد میآید روحها پرواز میکنند به عالم دیگر، آن در فشارهاست که این طور میشود.
امی و گمراه بودن همهٔ مردم، حتی درسخواندگان، نسبت به تربیت انبیا
… اوست که این کار را کرده است. کانّه یک مطلب با اهمیتی است که میفرماید: هُوَ الَّذی بَعَثَ این است که فرستاده است بین مردم. و همه عالم امی هستند. حتی آنهایی که به حسب ظاهر درسهایی خواندهاند. و به حسب ظاهر صنایعی را میدانند. و مسائلی را اطلاع بر آن دارند. لکن همه آنها نسبت به آن تربیتی که از جانب خدا به وسیله انبیا به آنها میشود همه امی هستند. همه در ضلال مبین هستند.
خودمحوری کسانی که تحت فرمانهای آسمانی تربیت نشدهاند، از جمله کارتر
… کرده بودند. این طور ترجمه کردند که میگوید که ما افرادی که از خودمان در آنجا بود، برایمان خیلی مطرح نیست. مبلها مهم است. آنکه برای ما مهم است، آن مبلهای قیمتی بودند و ما خوف این را داشتیم که آن مبلها از بین برود. اما افراد بروند، بروند. این طوری است مساله. آنهایی که تربیت انسانی ندارند، آنهایی که مهذب نیستند، آنهایی که تحت فرمانهای آسمانی تربیت نشدهاند، آنها غیر از خودشان هیچ نمیبینند. و تمام منافع را برای خودشان میخواهند. آقای کارتر هم از آن اشخاصی است که تربیت آسمانی ندارد. اگر شنیده باشید، این چند روز، یک دفعه رفته است کلیسا و دعا کرده که این افراد خارج بشوند. شما بدانید که این دعای او هم مثل دعاهای محمد رضاست که مشهد میرفت و دعا میکرد. اینها همان مثلی است که یکی از حکمای ما عبید زاکان[3] گفته است که مژدگانی که گربه عابد شده …
چه جور میشود بشریّت را به آن سرمنزل نهایی نزدیک کرد؟ آن وقتی که این تربیت مستمر باشد؛ باید یک تعلیم و تربیت مستمرّی از موضع حکومت، از موضع قدرت سیاسی -آن هم قدرت سیاسی کسی مثل پیغمبر، یعنی معصوم- این جامعهی بشری را بتدریج پیش ببرد، تربیت کند، ناهنجاریها را در میان آنها کاهش بدهد تا بشریّت بتواند به آن نقطهای که آنجا شروع زندگی سعادتمندانهی همهی انسانها است برسد؛ که ما آن دوره را دورهی حضرت ولیّعصر (ارواحنا فداه) میدانیم.
تحقق حیات طیبه با تربیت الهی و ماندن در حد حیوانیت بدون آن
… همه چیز مقدّمه خودسازی انسان است. همه فرائض، احکام، تکالیف، واجبات، اجتناب از گناهان و نوافل و مستحبّات و احکام اجتماعی و فردی، همه و همه مقدّمه حیات طیّبه است؛ مقدمه زنده شدن انسان با روح انسانی است؛ مقدمه عروج انسان از عالم بهیمیّت و حیوانیّت و توحّش است. اگر بشر تحتِ تربیت الهی - که با اراده خود او قابل تحقّق است - قرار گیرد، این حیات طیّبه در نفس او به وجود خواهد آمد و محیط را هم طیّب و طاهر خواهد کرد و اگر این تربیت الهی نباشد و عزم و ارادهای را که انسان برای پیمودن راه خدا با آن، احتیاج دارد از دست بدهد و خود را در دست هواها و هوسهای بشری رها کند، در حدّ حیوانیّت باقی خواهد ماند و حیوانی خطرناکتر از حیوانهای دیگر خواهد شد. همانطور که در طول تاریخ انسانیّت ملاحظه کردهاید، چه انسان صورتهایی با سیرت حیوانات پیدا شدند که افراد بشری را از سلوک در راه خدا باز داشتند. فرعونها، قارونها، نمرودها و شیطانهای مجسّم هم استعداد تکامل و ترقّی داشتند. آنها هم اگر به خود میآمدند، فکر میکردند …
تربیت فوقالعاده و فوق بشری حضرت زهرا (س) در دوران کوتاه زندگی
… موضوع مرثیهسرایی مطرح میکنیم و میگوییم که این بزرگوار سن کمی داشتند یا جوان بودند، که این، موضوعِ مصیبتخوانی و مرثیهسرایی میشود. یکوقت این را بهعنوان یک امر قابل تدبر و حاوی درسها میدانیم و با این چشم نگاه میکنیم؛ آنوقت اهمیت ویژهای پیدا میکند. چگونه یک انسان در دوران کوتاه زندگی، از مبدأ کودکی به بعد، تا زمان شهادت..اینهمه معارف و اینهمه علوّ مقامات معنوی را بهدست آورد. این حاکی از یک تربیت فوقالعادۀ فوق بشری است. (76/6/26)