رفتن به محتوای اصلی

تداوم انقلاب

نام‌های دیگر: تداوم پیروزی

مقایسهٔ دیدگاه رهبران
توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

بقا و ادامهٔ راه انقلاب اسلامی و عوامل آن.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:سخنرانی در جمع گروهی از اهالی تبریز (رمز پیروزی، وحدت کلمه)— ۱۳۵۸/۰۱/۰۷

سیر زمانی

از ۱۳۵۸ تا ۱۳۶۰
۱۳۵۸۱۳۶۰

فقط سال ۱۳۵۸همهٔ سال‌ها

شاهدها (۱۴ پاراگراف)

وظیفهٔ ملت در ادامهٔ نهضت تا استقرار حکومت

الآن وظیفه ملت ما، هر که در هر جا هست، این است که همان نهضتی که از اول بود، که متوجه به این نبود که من حالا چی دارم یا چی ندارم، همان را ادامه بدهد تا وقتی مستقر بشود حکومت. الآن بین راهی هستیم و متزلزل. ما که نرسیدیم به نقطه اعلی‌. ما الآن رسیدیم به جایی که بعضی از ابزار حکومتی درست شده. قانون اساسی‌اش رای داده شده است. اصل جمهوری اسلامی رای داده شده. اما، ما، نه رئیس جمهوری داریم، نه مجلسی داریم. مجلس باید همه کارها را انجام بدهد. استقرار ندارد الآن …

لزوم پرورش انقلاب یک‌ساله مانند کودکی نوپا

امروز ما گرفتار این مرحله هستیم. این مرحله که باید این بچه کوچولو [انقلاب‌] را بزرگش کنیم. اینکه الآن تقریباً یکساله است و باز راه نیفتاده. مثل یک بچه یکساله می‌ماند که راه نیفتاده. باز باید ما دستش را بگیریم راهش ببریم. باید همه قشرهای ملت متوجه باشند که اینها می‌خواهند نگذارند این بچه بزرگ بشود. از این بچه صدمه دیدند، و اگر بزرگ بشود صدمات زیادتر است. می‌خواهند نگذارند این [انقلاب‌] بشود. وادار می‌کنند، هر جا هر کس را بتوانند، هر قشری را بتوانند مقابل دیگری قرار می‌دهند. …

حفظ رمز پیروزی و کنار گذاشتن شکایات فرعی تکلیف امروز

تکلیف ما در امروز چیست؟ تکلیف ما این است که این رمز را محکم نگه داریم. الآن به فکر اینکه یک نابسامانی هست در اداره و در کذا و در کذا، این نابسامانی از آن ناحیه است، آن ناحیه را تقویت بکنید. همه شکایات را امروز باید کنار گذاشت. همه چیزهایی که برای ما ناراحت‌کننده است و فرعی است کنار گذاشت، و این امر اصلی که الآن ما مبتلا به آن هستیم، یعنی می‌خواهند اصل نهضت را از بین ببرند. این مرحله اول که عبارت از این است که این نهضتی که با آن ما پیروز شدیم باید مثل یک بچه‌ای روز به روز جلویش ببریم و تربیتش کنیم و بزرگش کنیم، این را می‌خواهند از دست ما بگیرند. اگر خدای نخواسته این معنا از دست ما گرفته شد، ما اساس را از دست دادیم. دیگر همه …

در نیمهٔ راه بودن و لزوم پیشبرد نهضت بدون سردی و سستی

[از شما] جوانان غیرتمند و ...[1] بانوان، و [از شما] لشکرهای امام زمان- سلام الله علیه- تشکر می‌کنم. سعادت شماها را از خدای تبارک و تعالی مسالت می‌نمایم. بانوان در این نهضت سهم بزرگی داشتند. برادران جوان ما در این نهضت [سهم‌] بزرگی داشتند [و] این نهضت را به پیروزی رساند [ه ا] ند، [و] دست بیگانگان را کوتاه کردند لکن ما در نیمه راه هستیم و خود را نباید پیروز تصور کنیم. پیروزی سستی می‌آورد و ما در بین راه هستیم. ما باید همه با هم این نهضت را پیش ببریم. شما ...- برادر و خواهر- دنبال این نهضت باشید و نگذارید این نهضت به سردی و سستی برسد. من خوف آن دارم که اگر خدای نخواسته اختلاف بین اقشار ملت ما پیدا بشود که، مسائل سابق عود کند؛ من از آن می‌ترسم که باز دژخیمان بر ما مسلط شوند؛ من از آن می‌ترسم که باز ذخایر ما را ببرند؛ من از آن می‌ترسم که باز نیروی انسانی ما را نگذارند شکوفا بشود.

خوف بازگشت گذشته در صورت اهمال در رأی یا گوش دادن به تفرقه‌افکنان

ما همه با هم باید این نهضت را حفظ کنیم. اگر خدای نخواسته در رای دادن اهمال کنید، من خوف آن دارم که باز مسائل سابق عود کنند. اگر به حرف تفرقه‌اندازها گوش کنید، من خوف آن را دارم که دو مرتبه، با فرم دیگر، همان معانی که سابق از آن فرار می‌کردیم دوباره مبتلای به آن بشویم.

در نیمهٔ راه بودن و بیرون نیامدن همهٔ ریشه‌های استعمار

… کردند که بدبین بشویم، ما می‌خواهیم از حالا به بعد ان شاء الله ورق برگردد و ما دست آنها را کوتاه کنیم و دست ظالمها را کوتاه کنیم. بحمد الله دست این ظالم کوتاه شد؛ و البته همه مخازن ما را برد و دستش کوتاه شد. و من امیدوارم که بتوانیم از چنگش بیرون بیاوریم. و- عرض می‌کنم که- منتها این نکته الآن باید معلوم باشد که ما تا آخر نرفتیم؛ باز ما نصف راه هستیم؛ همه ریشه‌های استعمار را ما بیرون نیاوردیم. استبداد الآن رفته است از بین، یعنی الآن کسی نیست که به ما زور بگوید، به شما زور بگوید؛ نه دولت اسلامی زورگو هست و نه ما دیگر سازمان امنیتی داریم که از ترسش مثلًا ... بعضیها خوابشان نبرد و یا- فرض کنید که- شهربانی و اینها همه یا نظامیها، اینها هیچ کدام. الآن …

لزوم حفظ نهضت و خوف بازگشت اوضاع در صورت سستی و سردی

و عمده این است که این نهضت را نگه داریم. اینکه ما را تا اینجا آورده است این نهضت بوده است که متکی به همه مردم، و بالاتر اینکه اسلامی بوده است، متکی به ایمان بوده؛ یعنی همه مردم با هم گفتند که ما اسلام را می‌خواهیم و ما رژیم کذا را نمی‌خواهیم. این معنا را باید حفظ کرد. اگر ان شاء الله این معنا را حفظ بکنیم تا آخر خواهیم پیروز شد، و اگر خدای نخواسته سستی بشود، سردی بشود در این معنا، من خوف این را دارم که [با] سردی و سستی ماها یکوقت- خدای نخواسته- اوضاع برگردد و اگر- خدای نخواسته- برگردد، از آن برگشتهایی است که دیگر ما رفته‌ایم. ولی من امیدوارم که برنگردد و با همت همه آقایان و خدمتگزاری همه ما به ملت خودمان و به ملت اسلام، ان شاء الله ما پیروز باشیم و تا آخر پیروز باشیم. همه با هم جلو برویم ان شاء الله.

لزوم به پایان رساندن نهضت و خوف بازگشت خیانت‌ها در صورت سستی

ارتش باید پشتیبان شما باشد، شما باید پشتیبان ارتش باشید. همه باید با هم این نقیصه‌هایی که الآن در ایران هست پر کنیم. همه باید با هم برادر باشیم. همه باید با هم این نهضتی که تا کنون حاصل شده است به آخر برسانیم. اگر خدای نخواسته این نهضت سستی پیدا بکند و ما برویم دنبال کار خودمان و بی‌تفاوت بشویم راجع به مقدرات مملکت خودمان، من خوف آن را دارم که خدای نخواسته باز مسائل سابق برگردد؛ باز خدای نخواسته آن خیانتها و جنایتها به مملکت ما برگردد. ما باید همه با هم باشیم و همه با هم این نهضت را به پیش ببریم؛ اینکه به واسطه وحدت کلمه ما و اتکال به خدای تبارک و تعالی و اتکال به قرآن مجید ما این نهضت را به آخر برسانیم و این ریشه‌های فاسدی که در مملکت ما بقیه‌اش باقی مانده است تا یک حدودی، اینها را بکلی از …

سستی‌آور بودن پیروزی و در میانهٔ راه بودن نهضت

اگر گمان بکنید که پیروز شدید، سست خواهید شد. پیروزی سستی می‌آورد. تا در راه هستید محکم هستید، مستحکم هستید؛ وقتی که به منزل، انسان رسید سست می‌شود، می‌خوابد. ما الآن بین راه هستیم، به منزل نرسیدیم، بین راه هستیم؛ و ما راه طولانی دیگری داریم. و آن اینکه ریشه‌های گندیده استعمار را از بیخ و بن ان شاء الله به خواست خدا درآوریم و این میسور نیست، میسر نیست مگر اینکه این نهضت را به همین طور که تا اینجا آمده است حفظ کنید؛ این وحدت کلمه را حفظ کنید. از اختلافات دست بردارید؛ …

نیاز انقلاب مانند طفل به تربیت و پرستاری

مسائل بعد از انقلابها دو قسم هست: یک مسائلی است که مربوط به ادامه انقلاب است- انقلاب مثل یک طفلی می‌ماند که باید تربیتش کرد و بزرگش کرد، پرستاری می‌خواهد- یک مسائلی هم هست که مسائل فرعی است که انقلاب وقتی که تحقق پیدا کرد باید آنها دنبالش رفت. بعد از هر انقلابی یک آشفتگیهایی هست و هیچ انقلابی نمی‌تواند نداشته باشد. انقلابهای بزرگی که در عالم پیدا شده است مثل انقلاب فرانسه، مثل انقلاب اکتبر [شوروی‌]، اینها بعد از انقلاب بسیار گرفتاریها داشتند. بعضی از انقلابها، کشتاری که بعد از انقلاب واقع شده است …

تکلیف همگان به نجات نهضت به‌سبب حق کشور و اسلام

… حق دارد به نویسندگان. این مملکت حق دارد به روشنفکران. این مملکت حق دارد به گویندگان. این مملکت حق دارد به روحانیون. این مملکت حق دارد به دانشگاهیها. این مملکت شماست. این مملکت همه است. به شما حق دارد. به ایشان، به این خواهرها حق دارد. به برادرها حق دارد. این مملکتی که الآن حق دارد به ما، و آن اسلامی که حق بر همه دارد، حق بالاتر دارد، اگر اینها در معرض این باشند که خدای نخواسته سقوط پیدا بکند این نهضت، این حق به عهده ماست که ما باید نگذاریم، باید نجات بدهیم این را. دست بردارند از این اختلافات جزئی که همه‌اش برمی‌گردد به نفسانیت خود آدم. به هر اسمی یک اعتصاب می‌شود؛ به هر اسمی یک اجتماع می‌شود؛ به هر اسمی یک راهپیمایی می‌شود. امروز همه اعتصابها، همه راهپیماییها، همه اینها بر خلاف مسیر ملت ما هست. مگر آنکه فریاد بزند …

امید به ادامهٔ نهضت برای حل مسائل اساسی پس از آن

و بحمد الله همه اقشار ملت ما آگاهانه مسائل را حل کرده‌اند و تا اینجا رسانده‌اند؛ و من امیدوارم که از حالا به بعد هم این نهضت را ادامه بدهید و مسائل بعد؛ که مسائل اساسی است و برای ساختن مملکت است. یک مملکتی که ویرانش کردند و رفتند، ساختن لازم دارد. و این احتیاج دارد که همه اقشار ملت کمک کنند و از دولتِ تنها نمی‌آید این کار، از بعضی قشرها نمی‌آید این کار، از روحانیون نمی‌آید این کار. باید همه با هم باشند؛ همان طوری که همه با هم تا کنون پیشرفت کردیم، از …

ناتمام بودن پیروزی و پیمودن نیمی از راه

ما الآن باز پیروزی مطلق برایمان حاصل نشده است. ما نصف راه را رفتیم‌ الآن مملکت ما باز آشوب است. آشفته است. مفسدین در اطراف مملکت شلوغ کاری می‌کنند. باید به همت شما جوانها، هر کدام در هر جا که هستید، مرزهای این مملکت را حفظ کنید؛ دست خرابکارها را کوتاه کنید. شما بودید که پیروزی را تا اینجا رساندید و شما باید باشید که پیروزی را به آخر برسانید. دولت ما تنها نمی‌تواند …

پیروزی تنها یک قدم به‌سوی هدف و ادامهٔ راه

… مشرق ایران می‌رفتید همان را می‌شنیدید که در مغرب می‌شنیدید. بچه‌ها همان را می‌گفتند، پیرمردها هم همان را می‌گفتند، رعیتها هم همان را می‌گفتند و متفکرین هم همان را می‌گفتند. آنهایی هم که بر خلاف این مسیر بودند، آن وقت صداشان در نمی‌آمد. نمی‌توانستند درآورند. بعد که رسیدید به آنجایی که یک قدری به نظر توده‌ها این بود که خوب، ما الحمد للَّه پیروز شدیم، توجه نداشتند به اینکه نه، ما یک قدم برداشتیم طرف پیروزی، و باز راه داریم. آنها سر درآوردند از آن راه که گفتند و از راه دیگر، ایجاد اختلاف. شما الآن در هر جا بروی یک دسته‌ای با دسته دیگر مخالفند. یک دسته‌ای مخالفند که به روی هم اسلحه می‌کشند، از هم می‌کشند. یک دسته هم که به آن طور نیست برای هم صحبت می‌کنند، حرف می‌زنند، تهمت …