مسألهی بعدی - که این را هم در یک جمله عرض میکنم - این است که در حوزه باید به افکار جدید میدان داده شود. افکار جدید در همهی زمینهها؛ نه افکار انحرافی و التقاطی. منظور از افکار جدید، التقاط و انحراف و خروج از اصول نیست. باید مبتنی بر پایهها و مبانی فقاهت باشد. چنانچه حرف جدید و فکر جدیدی مطرح شد، به آن اعتنا و احترام کنند. بنده یک وقت پیشنهاد کردم یک مجلهی فقه در حوزهی علمیهی قم به وجود آید. یک مجلهی تخصصی فقه، تا اینکه فضلای نامآور یا فضلای جوان و نورس، فرصت بیابند در مجلهای که در دسترس همه هست، افکار، درکها و برداشتهای جدید فقهی را مطرح کنند. اینها باید معروف شود. اگر کسی چیزی را فهمید، این را روی کاغذ بنویسد و پخش کند، تا همه بدانند چنین برداشت جدیدی، در باب حوزه وجود دارد. خلاصه به جوانان و نوآوریها و ابتکارها و افکار نو، اهمیت داده شود.تحول در حوزه
نامهای دیگر: اصلاح حوزه
توضیحتهیهشده با هوش مصنوعی
بازنگری در برنامه، روش و سازمان حوزههای علمیه.
نخستین کاربرد در متنهای این سایت:بیانات در مراسم سالگرد شهادت دکتر مفتح— ۱۳۶۴/۰۹/۲۶
سیر زمانی
از ۱۳۶۴ تا ۱۴۰۴۱۳۶۴۱۴۰۴
فقط سال ۱۳۶۹همهٔ سالها
تعریف در کلام رهبر
ترمیم یعنی چه؟ یعنی پس از ثلمهی حاصل از فقدانها، حوزه عناصری را تربیت کند تا موجودىِ فعلی، جایگزین آنها باشد و نیز پس از اِندراسِ مفاهیم منسوخ، مفاهیمی بیافریند که جایگزین مفاهیم مندرس و کهنه شده باشد. مفاهیم، کهنه میشوند و نشاط و شادابی را بتدریج و با مرور زمان، از دست میدهند. باید بعد از آنکه فکری به خاطر ورود انظار و دقّتهای گوناگون بر آن، به مرور زمان دچار خدشه شد و از استحکام اوّلیه افتاد، جای آن مفاهیم نویی گذاشته شود.از آن مهمتر، مسألهی بالندگی است. بالندگی به معنای پیشرفت و یک قدم جلو رفتن و آفاق تازهای را کشف کردن است. بالندگی به این نیست که ما در یک بحث، دقّت بیشتری به خرج دهیم. فرض کنید مسألهای را ملاّی قرن ششم به گونهای استدلال میکرد؛ ما امروز دقّت بیشتری به خرج دهیم و بعضی از استدلالهای او را تحکیم و بعضی را رد کنیم و مسأله را از آب درآوریم. کار، فقط این نیست؛ بلکه باز شدن آفاق نویی - هم در خودِ علم؛ یعنی فقاهت و هم در محصولِ علم؛ یعنی مباحث فقهی - است. اصول و کلام و دیگر مباحث نیز همینطور است. این، به حیات احتیاج دارد.شاهدها (۲ پاراگراف)
لزوم بینش نو، اجتهاد پویا و تطبیق حوزهها با نیازهای امروز جهان
… غفلت از آن جایز نیست؛ ثانیاً اینکه تحجّر و واپسگرایى در میان روحانیّون و یا خداى نخواسته توجّه به منافع شخصى و دنیاطلبى و روى آوردن به زیورهاى مادّى و سوء استفاده از مکانت اجتماعى، خطرش براى روحانیّت کمتر از حملات دشمن نیست؛ بلکه بمراتب از آن بیشتر است؛ و ثالثاً وضعیّت دوران انقلاب و توجّه روزافزون به اسلام در خارج از مرزهاى کشور اسلامى ایجاب میکند که علماى دین با بینشى کاملاً نو و با استفاده از ذخیرهى بىپایان معارف دین و با اسلوب فقاهت سنّتى و اجتهاد زنده و پویا، راه جامعهى اسلامى را هموار نمایند و حوزههاى علمیّه با تحوّلى اساسى، خود را با نیازهاى امروز جهان تطبیق دهند و نوآورى را جهت و سَمت برنامههاى خود قرار دهند و البتّه با اِعمال دقّت لازم و برجسته کردن اصول و مبانى فقاهت، راه را بر التقاط و کجرَوى ببندند؛ رابعاً انزوا و دورى از فعّالیّت سیاسى را ــ که خواستِ دشمنان و خلاف وظیفهى اسلامى است ــ به هیچ وجه در زندگى خود و حوزههاى علمیّه راه ندهند و همواره، مخصوصاً در مواقع خطر، پیشاپیش صفوف مردم، به تلاشى مخلصانه و خستگىناپذیر مشغول باشند و علم را با عمل، و …ضرورت برنامهریزی و تنظیم مواد درسی حوزه متناسب با نیازهای پیچیدهٔ امروز
در باب تحصیل در حوزه و برنامههاى حوزهى مقدّسهى علمیّه ــ چه مشهد، چه قم و چه سایر حوزهها ــ هم حرفهاى زیادى هست که مجال و وقت نیست؛ همین قدر عرض کنم که براى مواجه شدن با مسائل بىشمار و پیچیدهى دنیایى که در پیش ما است، برنامهاى و ترتیبى غیر از آنچه امروز در دست و بال ما هست، لازم است. این برنامه براى این نیازها طرّاحى نشده؛ شاید هم اصلاً طرّاحى نشده و به صورت خودرو به این شکل درآمده است. اگرچه علماى بزرگى با همین برنامه بحمدالله در طول زمان تربیت شدهاند، امّا برنامهریزى و تنظیم مواد و شکل برنامه در حوزههاى علمیّه و تقسیم علوم و فنون اسلامى در حوزهها، به حَسَب نیازها و شعبهشعبه کردن و زمان معیّن کردن و دقّت کردن در فراگیرى و بقیّهى چیزها، چیزهاى ضرورى و لازمى است که باید هر چه زودتر این کارها انجام بگیرد. در قم هم بحمدالله دارد کارهایى میشود؛ اینجا هم همینطور که حضرت آقاى طبسى (ادام الله بقائه و حفظه الله) ــ که ایشان حقیقتاً وجود مغتنم و نازنینى هستند ــ بیان کردند، کارهایى دارد انجام میگیرد. امیدواریم که انشاءالله این کارها سرعت پیدا کند و هر چه زودتر …