لزوم برنامهریزی کلان برای خروجی پژوهشها و رسالهها
من البتّه یکی از چیزهایی که یادداشت کردهام، مسئلهی افزایش تعداد دانشجو در دورههای تحصیلات تکمیلی است -که خوشبختانه در این چند سال اخیر افزایش چشمگیری پیدا کرده و این یک مزیّت بسیار فوقالعادهای است- منتها بایستی برنامهریزی صحیحی نسبت به خروجی این پدیدهی مهم انجام بگیرد. در دورههای تحصیلات تکمیلی، دانشجویان دنبال این هستند که یک چیزی را تحقیق کنند، یک چیزی را بنویسند، رسالهای را تهیّه کنند؛ این احتیاج دارد به یک نظام، احتیاج دارد به یک نگرش کلان، به یک هدایت کلّی که چه تهیّه بشود که کشور بتواند از آن استفاده بکند. اگرچنانچه این نشد، ما منابع را هدر دادهایم؛ هم استاد را، هم دانشجو را، هم پول را، هم مدیریّت را، هم امکانات گوناگون دیگر را هدر دادهایم. این نگاههای کلان، این برنامهریزیهای کلان، این انتظامبخشیدنهای کلان به مسائل مربوط به وزارت علوم، کارهای اساسی است …
لزوم برنامهریزی برای جذب دانشآموختگان در دانشگاهها و مراکز پژوهشی
نکتهی بعدی این است که ما فارغالتحصیلان مقاطع مختلف دورههای تحصیلات تکمیلی را باید در دانشگاهها و مراکز پژوهشی حتماً وارد کنیم. این کار برنامهریزی میخواهد. این جوان، با استعداد، با شور و با شوق تا اینجا دویده و به اینجا رسیده - حالا مقطع دکترا یا فوق لیسانس - حالا بعد که به اینجا رسید، بماند متحیر که چه کار بکند؛ این نباید اتفاق بیفتد. باید برای جذب اینها برنامهریزی کرد. خیلی از اینها مسئلهشان مادیات هم نیست. …
لزوم افزایش نسبت دانشجویان تحصیلات تکمیلی از شش به حدود سی درصد
یک نکتهی دیگر، مسئلهی نسبت دانشجویان دورههای تحصیلات تکمیلی به کل دانشجویان است. شنیدهام این نسبت خیلی پایین است. آنطور که به من گزارش کردهاند، این نسبت شش درصد است. این، پایین است. طبق نظر افراد صاحبنظر، این نسبت باید به حدود سیدرصد برسد؛ روی این کار بشود. بنابراین برای اینکه بتوانیم این دانشجویان را به این نسبت برسانیم، ما به تکثیر مراکز تحصیلات تکمیلی و پدید آوردن رشتههایی که نداریم، احتیاج داریم. این نسبت را باید حفظ بکنیم؛ این هم مهم است.
افزایش ورود دانشآموختگان کارشناسی به تحصیلات تکمیلی به ۲۰ درصد
۱ـ ۷ـ افزایش بودجه تحقیق و پژوهش به ۳ درصد تولید ناخالص داخلی تا پایان برنامه پنجم و افزایش ورود دانش آموختگان دوره کارشناسی به دورههای تحصیلات تکمیلی به ۲۰ درصد.