رفتن به محتوای اصلی

تجلی الهی

نام‌های دیگر: تجلی اسماء، تجلی حق

توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

ظهور خدا و اسمای او در هستی و بر اولیا، در اصطلاح عرفانی.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:نامه عرفانی : به آقای سید ابراهیم خویی (مقبره‌ای)؛ (اسرار عرفانی)— ۱۳۱۷/۱۱/۲۷

سیر زمانی

از ۱۳۱۷ تا ۱۳۶۶
۱۳۱۷۱۳۶۶

فقط سال ۱۳۶۳همهٔ سال‌ها

جلوه و ظهور خدا بودن همهٔ موجودات

و امروز از جوانی که بهار یافتن است خبری نیست و بافته‌های سابق را جز مشتی الفاظ نمی‌بینم، و به تو و سایر جوانها که طالب معرفتند وصیت می‌کنم که شما و همه موجودات جلوه اویند و ظهور وی‌اند، کوشش و مجاهدت کنید تا بارقه‌ای از آن را بیابید و در آن محو شوید و از نیستی به هستی مطلق رسید.

فانی شدن عاشقان اسماء از غیر با تجلیات اسمائی

4- احتمال آن که خطاب به آنان از خُلّص اولیا باشد که از مرحله رویت حق در خلق و جمال حضرت وحدت در کثرتِ فعلی گذشته‌اند و از غبار خلق در آینه مشاهداتشان اثری نیست و از شرک خفیّ در این مرحله تخلّص یافته‌اند، لکن دل به تجلّیات اسماء حق داده و عشّاق دلباخته حضرت اسماء هستند و تجلّیات اسمائی آنان را از غیرْ فانی، و جز جلوات اسماء چیزی مشاهده نمی‌نمایند. در این احتمال امر به تقوا، اتّقا از رویت کثرات اسمائی و جلوات رحمانی و رحیمی و دیگر اسماء الله است، گویی بانگ به آنان می‌زند که از ازل تا ابد یک جلوه بیش نیست، و سایر فقرات به مناسبت همین امر تعبیر می‌شوند، و از اینکه گذشتند، شاهد و مشاهده و شهودی در کار نیست …