بیدار شدن جوانان دانشجو و روشنضمیران ملت از خواب چندصدساله
این جانب در این لحظات آخر عمر و دست به گریبان بودن با مشقتها و بلیات فراوان همه جانبه، و نگرانیهای جانفرسا از اخبار ناگوار ایران و روز افزون بودن رنجها و بلیات وارده بر ملت نجیب مسلمان، و برادران دانشجوی قدیم و جدید، و وضع رقتبار عمومی و فقدان وسایل اولیه زندگی در بسیاری از نقاط، و طغیان فساد و بیفرهنگی در دستگاه جبار و اشاعه فحشا و بیعفتی- خصوصاً در مرکز کشور- و عقب افتادگی فرهنگی و اجتماعی و سیاسی با لافهای پوچ فریبکار، و مهار نکردن منحرفان و استعمارطلبان مراکز علم و مساجد و محافل مسلمین و مراسم حج بیت الله الحرام و سست کردن عقاید اسلامی به واسطه سپاههای معلوم الحال[1] و صرف بیت المال بر ضد مصالح اسلام و ملت، و تاراج درآمدها و ذخایر ملی، و از همه بالاتر سلطه بیچون و چرای دوَل استعمارگر راست و چپ و عمال خبیث صهیونیستی آنها بر جان و مال ملت، و ناامنی عمومی ناشی از سازمان به اصطلاح امنیت، و حبسها و تبعیدها و اعدامهای بدون مجوز و غیر قانونی جابرانه و شکنجهها و تعذیبهای وحشیانه غیر انسانی و دیگر مصیبتها، از اینکه احساس میکنم طبقات جوانان غیور دانشجوی قدیم و جدید داخل کشور و خارج و روشن ضمیران سایر طبقات ملت شریف مسلمان- ایّدهم الله تعالی- از خواب گران چند صد ساله که به نغمههای خواب آور عمال خبیث استعمار بر ملتها غلبه کرده بود، بیدار شدهاند و در فکر چاره هستند، و از پیوستگی دانشجویان مدارس قدیم و دانشگاهها و همکاری آنها و سایر طبقات بیدار در این نهضت مقدس اسلامی که به خواست خداوند متعال منتهی به قطع ایادی اجانب و استعمارگران و هدم بنیان استعمارخواهان و غربزدگان خواهد شد، احساس مسرت و سربلندی میکنم.
امید به بیداری و احساس وظیفهٔ جوانان و اصناف ملت
اینها شمهای از فجایع شماهاست نسبت به دین و دنیای ملت و گفتنی زیاد است؛ میگویم، شاید شماها متنبه شوید و به خود آیید؛ شاید مراجع اسلام و علمای اعلام و خطبای محترم احساس وظیفه کنند؛ شاید طبقه جوان و روشنفکر و اصناف مختلفه ملت، بیدار شده احساس وظیفه کنند؛ شاید جوامع بشری و مدعیان بشر دوستی احساس وظیفه کنند؛ شاید سازمان ملل و غیر آن، بیش از این به نفع کشورهای بزرگ راضی نشوند ملل ضعیف پایمال شوند؛ شاید هیات حاکمه و دستگاه جبار تا دیر نشده به خود آیند. ان ربک لبالمرصاد[3] و الله من ورائهم محیط[4]. و السلام علی من …