رفتن به محتوای اصلی

بنیاد مستضعفانگروه و سازمان

نام‌های دیگر: بنیاد مستضعفین، بنیاد مستضعفان و جانبازان، بنیاد مستضعفان انقلاب اسلامی

مقایسهٔ دیدگاه رهبران
توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

نهاد تشکیل‌شده پس از انقلاب برای ادارهٔ اموال در اختیار و کمک به محرومان و جانبازان.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:حکم انتصاب رئیس بنیاد مستضعفان و جانبازان انقلاب اسلامى— ۱۳۶۸/۰۶/۱۵

سیر زمانی

از ۱۳۶۸ تا ۱۴۰۲
۱۳۶۸۱۴۰۲

فقط سال ۱۳۶۸همهٔ سال‌ها

شاهدها (۱۰ پاراگراف)

توان ثروت عظیم مردم در بنیاد برای پر کردن خلأها و گره‌گشایی از کار کشور

راجع به بنیاد مستضعفان و جانبازان، بنده از اوایلْ عقیده‌ام این بود که اگر این بنیاد درست کار بکند و دلسوزانه امورش پیگیرى بشود، این ثروت عظیم مردم میتواند در جاهایى گره‌هایى را باز کند که دولت قادر نیست. نه از باب اینکه این قابل مقایسه‌ی با دولت است؛ نه، این یک چیز کوچکى است در مقابل مجموعه‌ی تلاشى که یک دولت در این مملکت انجام میدهد؛ امّا چون فی‌نفْسه چیز بسیار وسیع و بزرگى است ‌-اگرچه گفتیم در نسبت کوچک [است]- و ثروت عظیمى است و خلأها آن‌قدر زیاد است که اگر یک دستگاهى با این مقدار توانایى، خالى و خارج از تشریفات معمول دولتى، چراغ دست بگیرد و تعقیب کند و دنبال کند و خلأها را پیدا کند و پُر کند ‌-اگر چنین چیزى اتّفاق بیفتد- آدم میتواند احساس بکند که واقعاً گره‌هاى زیادى از کار دولت، یعنى از کار کشور ‌-دولت که جدا از کشور نیست- باز خواهد شد.

نقد بی‌اطلاعی مسئولان از دارایی‌های بنیاد و بی‌اعتنایی به تضییع آن

چند کار در امر بنیاد مستضعفان مورد توجّه باید باشد که اینها همیشه از سابق در ذهن من بوده، نکته‌ی جدیدى نیست.[اوّل، عدم] علم و اطّلاع از مجموعه‌ی آنچه هست. برداشت من در طول این زمانها این شده که اغلب کسانى که مسئولین بنیاد هستند، حیطه‌بندى نکردند این مجموعه‌ی عظیم را. نه اینکه هیچ نمیدانند؛ حالا یک وقتى در یک گزارشى خوانده‌اند یا از یک مأمورى و مسئولى به گوششان رسیده، امّا نه مثل آن صاحب شرکتى، مدیر یک شرکتى که میداند چه دارد؛ این‌جورى باید باشد. مثل مدیر یک شرکت، مثل مدیر یک مِلک، مدیر یک تجارتخانه که بداند در دستگاهش چه …

ضعف مدیریت‌ها و صرف اموال در امور مغایر با فلسفهٔ بنیاد

نقص دوّم، ضعف مدیریّتها بود ‌-بعد از آنکه معلوم میشد، اگر معلوم میشد؛ یا آن قسمتهایى که معلوم میشد- انصافاً مدیریّتهاى ضعیفى بود. [نقص] سوّم، صرف و خرج آنها در امور مغایر با فلسفه‌ی کار [بنیاد]. مثلاً ‌-من به حاج محسن آقا هم قبلاً عرض کردم، شاید پارسال، پیرارسال هم به برادرانى که قبلاً مسئولین کار بنیاد بودند، گفتم- یک بخشى دارد بنیاد مستضعفان به نام بخش فرهنگى. خب، یک آدمى از بیرون، در خیابان دارد راه میرود، میفهمد یک بنیادى هست به نام بنیاد …

لزوم حفظ تشکیلات به‌عنوان سرچشمهٔ جوشان برای مستضعفان و مصرف صحیح آن

اوّل هم باید شما این تشکیلات را استحصال کنید، مبناى کار باید حفظ اینجا باشد، نه نابود کردنش؛ مبنا باید این باشد. البتّه حفظ به معناى حفظ هر چیز خُرده‌ریز نیست؛ یک چیزهایى دردسردار است، باید از سر وا کنید؛ امّا همان‌طور که من در نامه‌ی خطاب به ایشان ذکر کردم،[4] تشکیلات بایستى به‌عنوان یک سرچشمه‌ی جوشانى براى مستضعفین ‌-اعمّ از جانبازان و غیرجانبازان- باقى بماند؛ این چشمه‌ی جوشان باید آبکارى بشود، باید حفظ بشود، باید شفّاف نگهدارى بشود، باید جوشندگی‌اش از بین نرود، گرفته نشود، و در حالِ جریان باشد؛ بعد هم ‌ان‌شاءالله‌ باید مصرف بشود به مصارف صحیح و درست؛ از هرگونه کار بی‌بندوبارانه در این کار [جلوگیرى کنید].

لزوم کار به‌قاعده برای خارج کردن مردم از استضعاف

… درعین‌حال تأکید میکنم- که قانونمندى این مجموعه را به هیچ قیمتى از دست ندهید. ببینید، اینجا یک تشکیلات دولتى ‌-به معناى خاصّ خودش- نیست؛ اگر اینجا یک ذرّه آن بندِ قانونمندى پاره شد، میریزد به هم؛ یعنى شلوغ‌پلوغِ حسابى خواهد شد؛ هیچ نگذارید شلوغ‌پلوغ بشود. یعنى کاملاً با میزان، با قاعده، با قانون ‌-البتّه قانونِ خودش، همان قانونى که دارد و خواهد داشت و باید داشته باشد- طبق ضابطه و قاعده، بدون زیاده‌روى، بدون امساک، بدون اقدام به کارى که متناسب با مجموعه‌ی قانونمندىِ اینجا نیست؛ یک کار به‌قاعده‌اى که شاید در طول ده سال ‌ان‌شاءالله‌ مردم آثار آن را ‌-یعنى آثار وجود بنیاد مستضعفان را- در جامعه ببینند و [انسان] بتواند ادّعا بکند که ما این‌قدر آدم را از استضعاف درآوردیم. من به ایشان عرض کردم که مثلاً یک وقت ما بتوانیم هزار دِه را در این مملکت، در یک بخشى، راهش را تأمین کنیم، چاهش را تأمین کنیم، مدرسه‌اش را تأمین کنیم، بهداشتش را تأمین کنیم، کارگاه کوچک دهاتی‌اش را تأمین کنیم؛ واقعاً کار کمى است آقاى ملک‌زاده[5] که ما بتوانیم …

انتصاب رئیس جدید پس از استعفای میرحسین موسوی

با توجّه به استعفاى جناب آقاى مهندس میرحسین موسوى (حفظه‌ا‌لله‌) از ریاست بنیاد مستضعفان و جانبازان،[1] و با عنایت به سوابق درخشان کار و مدیریّت جنابعالى در مشاغل مختلف، و کشش و علاقه‌ی وافرى که به خدمتگزارى نسبت به جانبازان عزیز دارید، شما را به مدّت سه سال به ریاست بنیاد مزبور منصوب میکنم.

صرف عواید بنیاد در درجهٔ اول برای نیازهای جانبازان

مطلب عمده آن است که کلّیّه‌ی امکانات و دارایی‌هاى موجود در این بنیاد را با کوشش و تلاش پیگیر و با دقّت وافى، مورد بهره‌بردارى قرار داده، از عواید آن در درجه‌ی اوّل براى تأمین نیازهاى جانبازان عزیز که شهداى زنده‌ی انقلاب و یادگارهاى ارزنده‌ی ده سال مقاومت ملّت ایران میباشند، استفاده نمایید. البتّه کلّیّه‌ی عواید این بنیاد باید براى امور مادّى و فرهنگى مستضعفان به کار رود. لازم میدانم از زحمات جناب آقاى موسوى که در طول مدّت نخست‌وزیرى، ریاست عالیه‌ی این بنیاد را بر عهده داشتند، تشکّر کنم.

نقد کمک‌های بنیاد به افرادی که جزو مستضعفان نبودند

این مثال فرهنگى آن بود؛ مثال اقتصادى هم دارد؛ مثالهاى اقتصادىِ فراوانى دارد: کمکهاى بنیاد مستضعفان به افراد نامناسب؛ نمیگویم اصلاً ناشایسته، امّا حدّاقل جزو مستضعفین نبودند؛ این کارها انجام گرفته.

انتظار همکاری دستگاه‌های ذی‌ربط و عناصر کارآمد و متعهد با رئیس بنیاد

انتظار میرود در این مسئولیّت مهم، از همکارى دستگاه‌هاى ذی‌ربط و نیز عناصر کارآمد و متعهّد و مؤمن برخوردار شوید. توفیق شما را از خداوند متعال مسئلت مینمایم.

باقی ماندن روحیه و تعهد انقلابی خدمتگزاران گردآمده در بنیاد

اوّلاً در این مجموعه‌ی شما ‌الحمدلله‌ چهره‌هاى آشنا زیادند؛ برادرانى که در دورانى از عمر جمهورى اسلامى هر کدام در یک گوشه‌اى، در یک بخشى ‌-بزرگ یا کوچک- خدمت صادقانه‌اى را انجام دادند و یاد و خاطره‌ی زحماتشان و خدماتشان در ذهن بنده هست. شاید اغلب آقایان ‌-مگر چند نفر معدودى- این‌جور هستند و جاى خوشوقتى است که آدم احساس میکند ‌الحمدلله‌ روحیه‌ها و نشاط‌ها و کارایی‌ها و تعهّدها ‌-همه با هم- در طول زمان با همان شادابى انقلابىِ روزهاى اوّل باقى است و حالا هم دُور هم جمع شده‌اند و شما هم این رشته‌ی تسبیح را انداخته‌اید و آقایان را به یک کار دسته‌جمعىِ خوبى مشغول کرده‌اید. ‌ان‌شاءالله‌ موفّق باشند و موفّق باشید.