یک موضوع دیگر که انصافاً جای تقدیر دارد، همین «برنامه دوم» است که دولت با زحمت قابل تحسینی آن را تقدیم مجلس کرد و مجلس، حقّاً، با این برنامه برخوردی جدّی و فعّال داشت. برنامه، یعنی قالب حرکت عمومی کشور. برنامه که امر کوچکی نیست! بودجه سالانه که نیست! برنامه، جهتگیری در همه مسائل است و اهتمام لازم دارد. مجلس هم اهتمام ورزید. من میدانم که مجلس، وقتی میبیند که نمیتواند کاری در وقت برساند، تأخیر میاندازد و بعد رسیدگی میکند. همه اینها، نشانه اهتمام است. مردم وقتی بدانند نمایندگان آنها اینطور عمل میکنند، خوشحال میشوند. خوب؛ این مجلس ماست. حالا شما این مجلس را، با این وجدان بیدار، تلاش خوب، فعالیّت بموقع و نگرش به مسائل معنوی، با مجالس فرمایشی گذشته این کشور در دوران طواغیت - که واقعاً نمیشود اسم مجلس بر آنها گذاشت - مقایسه کنید. واقعاً حیف است که انسان اسم مجلس را ملوّث کند به اینکه آنها را هم «مجلس» بنامد؛ مگر آن دورههای اوّل. والّا اسم مجلس شورا، برای آنچه که در دوران رژیم پهلوی - بعد از دوره چهارمِ مجلس شورای ملّی سابق - گذشت، بسیار نامناسب است.برنامهٔ توسعه
نامهای دیگر: برنامههای توسعه، برنامهٔ پنجساله، برنامههای پنجساله، برنامهٔ پنجسالهٔ توسعه، بخشهای اجتماعی
توضیحتهیهشده با هوش مصنوعی
برنامههای پنجسالهٔ کشور و جهتگیری، تدوین و اجرای آنها.
نخستین کاربرد در متنهای این سایت:بیانات در دیدار مسئولان و کارگزاران نظام جمهورى اسلامى ایران— ۱۳۶۸/۱۱/۰۹
سیر زمانی
از ۱۳۶۸ تا ۱۴۰۴۱۳۶۸۱۴۰۴
فقط سال ۱۳۷۱همهٔ سالها
تعریف در کلام رهبر
شاهدها (۲ پاراگراف)
هشدار دربارهٔ زمزمهٔ استقلال دانشگاهها از سیاست نظام در برنامهٔ دوم
… و یا وزارت آموزش پزشکی، در آن بخش دیگر. این مبنای اصولی ماست. اگر فرض کنیم در برنامهها اینطور پیشبینی شود که دانشگاهها به کل بتوانند جدای از سیاست عمومی کشور که سیاست انقلاب است حرکت کنند، این مورد قبول ما نیست. ما این را فساد دستگاه آموزش عالی میدانیم. اگر آنچنان که بعضاً به گوش میرسد، در برنامهی پنجسالهی دوم، زمزمهی این حرفها باشد، آقایان باید توجه کنند که این زمزمه، زمزمهی مخالف مصلحت و صلاح نظام است. دانشگاهها بایستی مثل همهی دستگاههای کشور، در محدودهی کلی نظام اسلامی ملاحظه و دیده شوند و باید سیاست واحدی بر اینها حاکم باشد. اینطور نباشد که اگر دشمن خواست در گوشهای از گوشههای این کشور سرمایهگذاریای کند - حالا گیرم دانشگاه هم نه؛ فرض بفرمایید در …لزوم طرح مسائل فرهنگی در هیئت دولت و جلسات تصمیمگیری برنامهٔ دوم
… که آن وقت برنامههای ما برنامههای صحیحی است؛ یعنی حرکت درستی خواهد بود، یا اینکه خدای نکرده، اهتمام نخواهیم ورزید، که آن وقت تلاشهای ما برای کار اقتصادی و سازندگی اقتصادی و صنعتی و چه و چه هم به گمان زیاد، اثر عکس خواهد داد، یا لااقل اثر مطلوب نخواهد داد. لذا، انشاءالله باید در برنامهی دوم، در هیأت دولت هم این را مطرح کنند. در جلسات تصمیمگیری برنامه دوم هم این را مطرح کنند. هم ایشان و هم بقیهی آقایانی که مسؤولین ذیربط این امورند. یعنی آنچنان که مصلحت است، با کیفیت و حجم بالا، مسائل فرهنگی را در برنامهریزی پنجسالهی دوم دخالت دهند.