بعد در دوران مشروطیّت، سردار ملّى[4] و سالار ملّى [بودند] که باز سالار ملّى، یعنى باقرخان، مال همان محلّهى «خیابان» و کوچهى «قرهباغىها» است که الان هم همان کوچه و همان محلّه و همان مسجد که در آنجا مردم اجتماع میکردند، به حال خود باقى و موجود است. دوران سالهاى بعد از دیکتاتورى رضاخانى که پیشهورى[5] به کمک شوروى سابق بر این منطقه تسلّط پیدا کرد، آن نیرویى که توانست تبریز را و آذربایجان را نجات بدهد، نیروى تبریزى است؛ اگر تبریزىها نبودند، هیچ نیروى دیگرى نمیتوانست تبریز را و آذربایجان را نجات بدهد.