لزوم بازگشایی همراه با رویهٔ گزینش و حل نشدن مشکلات با صرف بازگشایی
… از همه امور لازمتر است این است که دانشگاه نظر کند اساتید را، معلمان را، دانشآموزان را، اینها را نظر کند ببیند که اینها وضعشان چه بوده است؛ در سابق چه بوده است، بعد از انقلاب چه بوده است، حالا چه جور وضعی دارند و دانشگاه را با افراد متعهّد به راه بیندازند. و البته دانشگاه باید باز بشود، اما باید این رویّه در کار باشد. و خیال نکنند که فقط باز شدن دانشگاه همه عقدهها را باز میکند. دانشگاه خوب عقده بازکن است. دانشگاه بد نبودش بهتر از بودنش است؛ برای اینکه با نبودش قاعدتاً، این است که مردم جاهلاند، اما با بودن یک دانشگاه فاسد، افراد معاند و مخالف با ملت با اسلام درست میشود.
بازگشایی با تربیت اسلامی و ملی و انسانی، نه صرف باز بودن
… و مقدرات دانشگاه را معلمین و اساتید اسلامی به دست بگیرند و دانشگاه یک دانشگاه ملی برای ملت باشد، نه اینکه زحمت را ملت بکشد و خرج دانشگاهها را ملت به عهده بگیرد و یک دانشگاهی باشد که اشخاصی که از او بیرون میآیند یا قبلهشان شرق باشد یا قبلهشان غرب باشد. باید دانشگاه باز بشود، لکن با آن وضعی که تربیتهای اسلامی و ملی و انسانی باشد. این طور نباشد که ما فقط میخواهیم باز باشد. باز بود، پنجاه سال هم باز بود. چه اشخاصی را بیرون داد؟ همان اشخاصی را که ملت را به تباهی کشاندند و الآن هم دست از سر این ملت بر نمیدارند. ما میخواهیم که دانشگاهی باشد که ملت ما را مستقل و غیر وابسته به شرق و غرب درست بکند؛ نه ملت را به طرف شرق بکشد، نه ملت را به طرف غرب بکشد؛ یک ملتی …
نقد خواست بازگشایی بیترتیب صحیح از سوی باختگان به شرق و غرب
… و لهذا، با تمام قوا، کوشش میکنند و میکردند که این دو قشر را از هم جدا کنند و بدبین کنند. وقتی این دو قشر از هم جدا شد و بدبین شدند به هم، آنها کارهای خودشان را هر طوری که میخواهند، انجام بدهند. الآن هم دست بر نداشتهاند از این مطلبی که مقصود اصلی آنهاست. الآن هم آن قشری که میخواهد بدون اینکه یک ترتیب صحیحی در دانشگاه حاصل بشود، دانشگاه به هر طوری که هست باز بشود و هر طوری که میخواهد، باشد؛ همان مسائل سابق پیش بیاید؛ مردمی هستند که خودشان را در مقابل غرب یا در مقابل شرق باختهاند؛ ملت خودشان را میخواهند یا فدای بلوک شرقی بکنند یا فدای بلوک غربی.