رفتن به محتوای اصلی

آیهٔ امانت

توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

آیهٔ ۷۲ سورهٔ احزاب دربارهٔ عرضهٔ امانت و پذیرش آن از سوی انسان.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:سخنرانی در جمع علما و روحانیون شیعه و سنی (میلاد حضرت مهدی «عج»)— ۱۳۶۴/۰۲/۱۶

نقل دیدگاه بالاترین وصف بودن ظلوماً جهولاً برای انسان

… همه فطرت‌ها دنبال او هستند، منتها چون ما محجوبیم، نمی‌فهمیم که ما دنبال او هستیم؛ آنهایی که می‌فهمند، آنها وارسته می‌شوند و می‌روند سراغ همان معنا. این کمال انقطاعی که خواستند، این کمال انقطاع همین است که از همه این چیزهایی که هستش، اصلش به کنار باشند. إِنَّهُ کانَ ظَلُوماً جَهُولًا را که در آیه شریفه وارد شده است که عَرَضْنَا الْاَمانَهَ عَلَی السَّموات وَ الْاَرْضِ وَ الْجِبالِ فَاَبَیْنَ بعد می‌گوید: إِنَّهُ کانَ ظَلُوماً جَهُولًا،[7] بعضی می‌گویند که «ظلوماً جهولًا» بالاترین وصفی است که خدا برای انسان کرده؛ «ظلوماً» که همه بت‌ها را شکسته و همه چیز را شکسته؛ «جهولًا» برای اینکه به هیچ چیز توجه ندارد و هیچ چیز را متوجه به آن نیست، غافل از همه است. ما نمی‌توانیم این طور باشیم، ما امانتدار هم نمی‌توانیم باشیم، لکن می‌توانیم در آن راه باشیم. شما آقایانی که می‌خواهید مردم را دعوت کنید به آخرت، دعوت کنید به صفات کذا، باید قدم اول را خودتان بردارید تا دعوت‌تان دعوت حق باشد، و الّا دعوت حق است، دعوت کن شیطان …