لزوم تعریف چشمانداز، برنامهریزی و همت برای رسیدن به مقصد
… را طراحی کرده؛ او کشورگشایی کرده. ملت ایران بهعنوان یک ملت و یک مجموعه، تا قبل از پیروزی انقلاب اسلامی فرصت و مهلت این را نیافت که برای خود چشماندازی تعریف کند؛ آن چشمانداز را انتخاب کند؛ برای آن چشمانداز برنامهریزی کند و به سوی آن چشمانداز حرکت کند. تا چشمانداز را برای خود تعریف نکنیم، هیچ کار درستی صورت نخواهد گرفت - همهاش روزمرّگی است - بعد از آن که تعریف کردیم، اگر برنامهریزی نکنیم، کارِ بیبرنامه به سامان نخواهد رسید. بعد از آنکه برنامهریزی کردیم، اگر همت نکنیم، حرکت نکنیم، ذهن و عضلات و جسم خود را به تعب نیندازیم و راه نیفتیم، به مقصد نخواهیم رسید؛ اینها لازم است.