… نگرانی داریم که مبادا فلان قشر، فلان عشیره، فلان- عرض میکنم که- جمعیت در اطراف ایران به ضد ما قیام کنند؟ ما همچو نگرانی نداریم. یک چهار نفر بچه و جوان گولخوردهای که هستند، اینها هم حالا دیگر فهمیدند [که] نباید این کارها را بکنند. ان شاء الله درست بفهمند. این یک مملکت نمونه است الآن، و ما دلمان میخواهد که این مملکت نمونه، آن نمونه عالی بشود، و الگو بشود برای همه مملکتها. این مملکت، شما در تاریخ نگاه کنید از صدر تاریخ تا آخر، اگر پیدا کردید یک جایی را که زنها و زنهای جوانی که حالا باید- فرض کنید که- بروند سراغ جوانیشان، و پیرزنش، پیرمردش، پیرزنش، این طور کوشش کند در اینکه پشتیبانی از ارتشش بکند، پشتیبانی از پاسدارهایش بکند. …
مملکتی الهی با مردمی آگاه به جانفشانی برای اسلام
… دارند جنگ میروند و برادرهایشان [را] میبینند کشته شد و افتاد، هیچ فترت و فتوری به آنها دست نمیدهد. به همان طوری که از اینجا با شوق رفتند، با همان طور در جنگ هم با اشتیاق و با دلاوری و با جرات، با آغوش باز، شهادت را استقبال میکنند. این یک مسئلهای است. ایران یک وضعی پیدا کرده است که ما نمیتوانیم این وضع را تعبیری از آن بکنیم، جز اینکه بگوییم یک مملکت الهی است. یک مملکتی است که فهمیدند افرادش و اشخاصش، که برای اسلام باید جانفشانی کرد.
تعلق کشور به همه و وظیفهٔ همگان بهویژه قوای مسلح در حفظ آن
… دستهای برای خودش علی حده، نکشد به طرف خودش. همه با هم روابط داشته باشند؛ سرانشان با هم روابط داشته باشند، بنشینند اگر مسائلی دارند با هم حل کنند و این طور نباشد که در هر یک از اینها یک آشفتگی باشد و بین خودشان ناهماهنگی. باید همگام باشند و همه با هم باشند؛ برای اینکه، یک مملکتی است مال همه است امروز و این مملکت که مال همه است، همه شما باید حفظش بکنید. و خصوصاً قوای مسلحه باید حفظ بکنند این مملکت را. و اگر در یک جایی از مملکت یک آشفتگی پیدا شد، باید بروند و آن آشفتگی را رفعش بکنند و ننشینند تا اینکه خودش یا مردم رفعش بکنند. موظفند قوای مسلحه به اینکه اگر در یک جایی از کشور یک اشتباه، کارهای خلاف واقع میشود، یا- فرض کنید- چند تا دزد یک کاری انجام میدهند، …